Started: 04/27/2021 Ended: 08/24/2021 Ang hirap palang tumanda. Ang hirap magbayad ng bills. Ang hirap suportahan ng pamilyang akala ay isang milyon ang suweldo mo. Ang hirap ngumiti sa nanay na mataas ang tingin sa'yo pero hindi ka kayang ipagtanggol. Ang hirap tabihan sa hapagkainan ng tatay na pinag-uubusan mo ng pera pero hindi ka maalala. Ang hirap mag-abot ng tulong sa kapatid na baon sa utang. Ang hirap intindihin ng hipag na nakakapagpa-rebond pa kahit kapos na kapos na. Ang hirap pakisamahan ng bunsong halos ilahad ang mga palad tuwing makikita ka. Ang hirap ngitian ng mga taong tanong nang tanong kung bakit hindi ka pa nakakapag-asawa. Ang hirap humarap sa mundong isasampal sa'yo na mag-isa ka. Tulong, bigay, utang. Isang iling mo lang, madamot ka na. Kasama mo sila kapag may maibibigay ka, pero hindi mo sila mahahanap kapag wala na. Ikaw ang kakayod, sila ang tutuka. Ikaw ang iiyak sa pagod, sila ang magtatamasa. Iyon ang summary ng buhay ko. Sobra-sobra ang naririnig na paghingi, kulang na kulang ang naririnig na pasasalamat. Sobra-sobra ang pagpapasensya, kulang na kulang ang natatanggap na pagpapahalaga. Sobra-sobra ang binabayaran, kulang na kulang sa kasiyahan. Kaya nang dumating sa buhay ko ang nag-iisang lalaking hindi ako nakita bilang naglalakad na alkansya, ang nag-iisang lalaking nakinig sa mahabang listahan ko ng problema, ang nag-iisang lalaking nagbigay sa akin ng kakaibang saya, ipinangako ko sa sarili na sa gitna ng hirap ng pagtanda, magtitiis ako basta't siya ang kasama. Kahit pa ang kapalit noon ay pagtalikod sa minahal na pamilya. Kahit pa ang kapalit noon ay paglaban sa mundong pinatatakbo ng kapangyarihan at pera. Kahit pa ang kapalit noon ay ang pagdurusa't pag-iisa. Siya ang ginhawa, pahinga, at kasiyahan ko. Dumating man ang araw na tanaw ko na ang dulo. Dumating man ang araw na wala na kaming sagot sa lahat ng bakit at paano. Dumating man ang araw na pareho na kaming talo.

Social life was not Kathryn's cup of tea, Ayaw niya sa lime light and press. She's like a princess pero may ibang gusto siya, She left her hometown to pursue her dreams and that's to become a Writer at para takasan ang kanyang soon to be husband na si Daniel na isa sa mga dahilan upang lumayo siya kasi nakatakda silang ipakasal nito, And when Daniel stepped back into her life , her life went haywire. Minalas siya, And she suddenly wish that DANIEL PADILLA was a real prince charming.

[BOOK 1] Ang dating pinapaglaruan, pinapahiya, at minsang pagpustahan ng crush na crush niya ay biglang bumalik. Ngayon siya naman ang gagawa nun sa lahat ng gumawa sakanya nun noon. Ang tanong... Will she play with his feelings like what he did to her before? OR mamahalin na talaga nila ang isa't isa?

Dalawang mag best friends na palihim nag iibigan. Yung isa takot umamin, Yung isa naman takot mahalin ang best friend niya. Paano mo sasabihin sakanya? at paano naman kung tuluyan mo na siyang mahalin? Hay nako. Basahin niyo nalang? :)

"Namatay ka. Namatay ka eh. Pero bumalik ka! Nabuhay ka! Hindi ko alam kung ikasasaya ko ba dahil kahit bumalik kana. Nagbago ka rin pala.." -Daniel Padilla

"Please lie to me." she said "I love you." He answered.

Life has Full of Mysteries, Life has full of Troubles... But in Life. Everyone of us. Have a Partner. a Partner who always there for us.Who is always want to be with us. pero pano kung malaman mo na.. Di pa sya nakakamove on sa First Love nya? Are you going to help? ? or you're going to be angry? Mga sagot na. ang Buhay storya lang ang makakasagot. [Bata palang ako nung ginagawa ko 'yto. Jejemon at mali mali pa ang grammar. It's your choice kung babasahin mo o hindi. Hindi kita pinilit kaya wag mong i-judge ang librong ito sapagkat binalaan na kita. Salamat :) ]

#MMB || Si Kathryn, isang female Casanova. She has many boyfriends. Hindi siya nahihiya kahit pa kalat sa buong campus niya yun. But she makes sure that the teachers don't know it. She's half a gangster too. Yup, she is. The most unbelievable girl in the world.. Kathryn Chandria Bernardo.. The Female Casanova.