Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

"Bütün gece yanımdan ayrılmayacaksın." Parmakları hâlâ çenemdeydi. Dokunuşu o kadar hafifti ki... Ama içimde bıraktığı etki, en sert fırtınadan bile güçlüydü. Gözlerimi ondan ayıramıyordum. "Neden?" Onun da bakışları bir an bile gözlerimden ayrılmadı. Parmakları yavaşça çenemden, yanağıma kaydı. Başparmağı usulca elmacık kemiğimin üzerinde dolaşırken derin bir nefes verdi. "Bu elbiseyi seçtiğimde, sana bu kadar yakışacağını tahmin etmemiştim." Vücudum tamamen kendini ona bırakmaya hazırlanırken, tebessüm ederek kafamı ona yakınlaştırdım. "Şimdi pişman mı oldun?" Bakışları dudaklarıma yöneldiğinde aynı zamanda keskinleşmişti. "Pişman değilim." Dedi hızla. Yakınlığı ve kısık çıkan sesi, kasıklarıma saplanıyordu resmen. "Sadece..." dediğinde benim de bakışlarım dudaklarına kaydı. "Bu gece kendimi fazlasıyla sabretmek zorunda hissedeceğim." Kalbim göğsüme sığmıyordu. Dudaklarımı aralayıp nefesimi verdiğimde, daha fazla dayanamayıp dudaklarına yapıştım.

Eke: büyük, olgun, abi, akıllı Düşmanlığın en koyu lekeleriydiler Yiğit ve Güneş. Ailelerinin başlattığı düşmanlığı ileri götürmekten çekinmeyecek kadar nefret ediyorlardı birbirlerinden. Sürekli birbirlerinin ayağını kaydırmaya çalıştılar yılmadan, bıkmadan. Güneş, Yiğit'in nişanlısı Ahu'nun aklını bulandırıp türlü türlü oyunlar oynayıp adamı aldatmasını sağladı. Yiğit'in aldatılma görüntülerini ise adamın doğum gününde, herkesin önünde izletti. Güzel bir doğum günü hediyesi vermişti ona. Bunun altında kalmak istemeyen Yiğit ise intikamını en acı şekilde alacaktı. Güneş'in erken menopoza gireceğini öğrenen Yiğit tüm planını bunun üzerine kurdu. Anne olmak isteyen ve kısıtlı zamanı olan kadının elindeki tek şansını da alıp onu ömür boyu annelik duygusundan mahrum bırakacaktı. Tüm planını bunun üzerine kurmuştu. Planının ilk adımı ise kadını kendine muhtaç etmek olacaktı.