1, 2, 3... söylemesi çok güç... 4, 5, 6... beni yakalayamadı... 8, 9, 10... bu son.... #### 3,2,1,0 Oyun bitti, sıkıysa yakala.. #### Kapak yapımı; @soranoldumubeni

Beni büyük bir hayranlıkla süzüyordu. Sanki ona dünyaları bahşetmişim gibi itinayla izliyordu. Ona seni seviyorum desem, en fazla bu kadar güzel bakabilirdi. Gözleri yüzümün her bir noktasını süzerken son durağı dudaklarım olduğunda yutkundu. "Bana narsist bir psikopat gibi bakmaya devam mı edeceksin?" Gülümsemesi kahkahaya dönüştü ve tekrar hayranlıkla gözlerime baktı. "Ağzından çıkan her kelime vücudumda uyuşturucu etkisi yaratıyor. Bu normal olmamalı." Yutkunarak bir süre yüzüne bakakaldım. Geri çekilmek istedim. İzin vermedi. Şuan takındığı tavrın da bende uyuşturucu etkisi yarattığının farkında değil miydi? Konuşmak için dudaklarımı tekrar araladım ama bir şey bulamadım. Yeterince hakaret etmiştim ve hepsini büyük bir iştahla yutmuştu. Kolumu biraz daha çekip parmaklarını bel boşluğuma yerleştirdi. Derin bir nefes alıp, alnını alnıma yasladı. Gözlerimi kısıp birkaç saniye öylece kalakaldım. Parmak ucumdan saç tellerime kadar titriyordum. Ayaklarım zor bela beni taşırken her an yere yığılabilirdim. Yüzünü yüzüme doğru eğerken sıcak nefesinin tenime çarpmasıyla yutkundum. "Devam et.. bu narsist psikopatı cezalandır" diyerek mırıldandı. "Sen.." "Ben ne?" Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki tam şuan göğsümü yarıp dışarı çıkacakmış gibi hissediyordum. "Ateş.. benimle oynama." diyerek mırıldandım. Yüzü yüzüme son derece yakınken kafasını usulca aşağı eğdi. "Hmm o zaman sen benimle oyna.", Ses tonu ruhumun derinliklerine inip tüm dengemi bozuyordu. Göğüs kafesimin altında çırpınan kalbimi duyabiliyor muydu? Dudaklarını yakınlaştırıp yüzüme sürterek enseme doğru ilerledi. Nefesi tenimi gıdıklıyordu. Daha sonra kulağıma doğru değdirdiği dudaklarını araladı. "Oyuncağın olmaya razıyım."

Oyun içinde oyuna, sırlar içinde sırlara hazır mısınız? "Gerilim, aksiyon, macera, gizem ve en önemlisi aşk severler bu hikayede toplandı. Ya siz nerdesiniz? " DIKKAT: İYİ Kİ OKUMUŞUM DİYECEĞİNİZ BİR HİKAYE. ŞANS VERİRSENİZ HAK DA VERECEKSİNİZ. SEVGİLER...

Siyah deri koltuğa oturdum, ellerimi dizlerimin üstüne koyup ona baktım. Dövme yaptırıyordu. Omzuna Rusça bir yazı kazdırıyordu. Yazının anlamını bilmiyordum. Deli gibi merak ediyordum ne yazdırdığını. Dövmeci - yani Yüsra - dövmeyi yaparken "Sence aşk nedir?" diye sordu, ona. "Yaşam," diye yanıt verdi uzandığı yerden. İkisi arasındaki konuşmayı dinlemeye başladım. Yüsra "Âşıkken yaşadığını mı hissediyorsun?" diye sordu. Yüsra'ya bakıp bir şey söylemedi. Umursamaz bir tavırla Yüsra'ya bakmaya devam etti. "Aşkın hayatın olduğunu mu söylüyorsun?" diye sordu bu kez. Dövme canını acıtmış olacak ki gözlerini yumdu. "Hayatımda büyük bir yeri olduğunu söylüyorum," diye kaçamak bir cevap verdi. Yüsra sırıtarak "Bunu zaten biliyorum," dedi. "Hislerini belli etmekten mi korkuyorsun?" Yüsra'nın imalı tavrını anlayamasam da ikisini dinlemeye devam etti. "Ben hiçbir şeyden korkmam." "Bu iddialı olmadı mı?" "Bence olmadı." "Neden bu konuyu konuşuyorsunuz? Hiçbir şey anlamadım," dedim bakışlarını ikisinde gezdirerek. "Boş ver," dedi gözlerini açarak. "Yüsra'nın saçma sapan soruları işte." Yüsra "Kesin öyledir," diye mırıldanıp aleti onun omzundan çekti. "Dövmen bitti. Hayırlı olsun." Ayağa kalkıp ona yaklaştım. Önünde durup omzuna yazdırdığı dövmeye baktım. "Ne yazıyor orada?" Anlamını söylemekte kararsızmış gibi bana baktı. İlk önce yüzümü inceledi, sonra Yüsra'ya kaçamak bir bakış attı. Ardından tekrardan gözlerimizi buluşturdu. Bakışlarında farklı bir ifade oluştu. Dudakları aralandı. "Kavin." Dudaklarım aralandı. Şaşırarak ona baktım. Kavin, benim adımdı. ~

Yolda el ele yürürken Ateş birden, "Telefonunda ne diye kayıtlıyım?" diye sordu. Başımı kaldırıp ona baktım. Gülümseyerek, "Bay Odun diye kayıtlısın," dedim. Ateş dudağını büzdü ve, "Cidden, o kadar odun muyum?" dedi. "Evet." Ateş dayanamayarak güldükten sonra, "O zaman küçük bir isim değişikliğine ne dersin?" dedi. "Varım derim," dedim. "Ama aşkitoşkom, müstakbel kocişim, cicişkom, bok böceğim falan filan dersen, bunları koymam. Baştan söyleyeyim." Ateş kahkahalarla güldükten sonra, "Bok böceğim koyma zaten, istemem," dedi. Bir süre ikimiz de düşündük. Birden, "Bay Sevgilim..." diye mırıldandım. "Bay Sevgilim demek," diye gülümsedi Ateş. "Bunu sevdim."

"Eğer bir daha bana odun dersen..." diye fısıldadı dişlerinin arasından. "Külahları değişiriz." "Bence ben sana odunla ilgili bir lakap bulayım ya," dedim onu duymayarak. Ardından bir süre düşünür gibi yaptım. "Buldum!" dedim sevinmiş gibi yaparak. "Bundan sonra sana Bay Odun diyeceğim." Gözlerindeki öfke kıvılcımını zevkle izledim. Kolumu yırtarcasına elinden kurtardıktan sonra eve girmeden önce son kez gözlerine bakıp sahte bir gülümsemeyle mırıldandım. "İyi geceler, Bay Odun!"

Yeni okul yeni hayat ve AYAZ ! Acaba Derin bu yeni hayatına alışabilecek mi? En çokta AYAZ'a alışabilecek mi?

O bir mafya. Tehlikeli bir hırsız ve belki de bir katil. !!! "Senin canını yakmak hoşuma gidiyor Öykü." Yanağıma dokunup sırıtınca, sinirle geri çekildim. "Uzak dur benden." Bana daha çok sokulup gözlerini kapattı. "Ateş kalbini sardı Öykü Sıraç. Artık benden kurtulmak için ölmen lazım." Nefes düzenim birden bozulunca gülmeye başladı. Beni korkutmak hoşuna gidiyordu !! **** Ona gitmek ölüme koşmak gibi bir şeydi. Elindeki silahı masanın üstüne bıraktı. Cebindeki kurşunları da gülerek ağzına attı. "Ben cehennemim. Sense sadece onu söndürmek isteyen küçük bir su damlası."

Bir elimdeki tabağı düşmemesine dikkat ederek tutarken öbür elimle zile bastım. Kapının açılmasını beklerken sol ayağımla ritim tutmaya başlamıştım. Bir zaman sonra kapı açıldığında bakış açıma siyah eşofmanlı, üst kısmı ise tamamen çıplak ve tek omzuna attığı giyilmeyi bekleyen gri tişörtüyle Ateş girdi. İstemsizce bakışım vücuduna düşerken yutkunma ihtiyacı hissettim. Kaç tane baklavası vardı onun Allah aşkına? İki, dört, altı... Boğazımı temizleyip bozuntuya vermemeye çalıştım. Utanmadan durmuş adamın kaslarını sayıyordum.Bakışlarımı hemen gözlerine çıkardığımda şaşkınlıkla konuşmaya başladı. "Kusura bakma, Melinay. Ben, Beste ya da annem gelir sanıyordum." deyip hızla omzunda olan tişörtü kafasından geçirdi. "Yok, önemli değil." diyerek gözlerimi gözlerinden kaçırıp tabağı ona doğru uzattım. Elimden aldığı tabakla tebessüm edip, "Teşekkürler." dedi. Kafamı sallamakla yetinip arkamı döndüm ve eve doğru adımlarımı yönlendirdim. Allah'ım sen affet! 'KIVIRCIK BELA' adında ilk hikayedir!!

Ukala bir çocuk. Ona 'Bay Ukala' lakabını takmış bir kız. Ve onların tesadüflerle başlayıp, sürprizlerle renklenen aşkları... *** "Yakışıklı ama beyin yoksunluğu çeken züppe işte." Bir dakika! Anlamadan dışımdan mı konuşmuştum? Her şeyi yapayım ama bunu asla! Duymamış olmasını dileyerek kafamı kaldırdım. Ancak -malesef- bana dik dik bakan bir çift kahverengi göz ve piç bir gülüşle karşılaşmıştım. "Adım Çınar. Züppe değil. Beyin yoksunluğu çeken züppe hiç değil. Ama yakışıklı kısmını sevdim." Adını işte orada koydum. ♣Bay Ukala♣ Başlangıç Tarihi: 12 Haziran 2014