Ölüm sevmezdi serçe , kan sevmezdi nefret sevmezdi , unutmayı veda etmeyi sevmezdi. Neyi sevmediyse serildi önüne bir bir , önce kendisi gitti bedeninden ardından annesi , sonra ruhu geçmişi çocukluğu ve belkide geleceği. Elinde bir tek o kaldı , zihninin içinde dolanan ses . " Demir kafa " diyen çocukluğunun sesi. Ormanda tanık olduğu cinayetten sonra herşeyin biteceğini sandı , belki satılacaktı belki de sahiden öldürülecek , fakat bunların ikisi de olmadı , Feride ; gözlerinde en korktuğu şeye sahip adamın esiri oldu , hem mecazi hem gerçek anlamda. Hep derdi " Ben senin Okyanuslarında boğulmayacağım , ama sen benim ormanlarımda kaybolacaksın" diye , oldu. Kaybolmaktan korkan adamı, ormanlarında yolunu kaybettirdi , peki sözü gerçekten yaşanacak mıydı? Adamın okyanuslarında hayatta kalabilecek miydi? Kader ipi onları nereye sürükleyecekti? Yazgı onlara ne yazacaktı? Feride , eski Ferideyi bulabilecek miydi? ༺═────────❦────────═༻ " Hmm , inanmalı mıyım?" yine aynı ses tonunu kullanmaya başladığında kaslarımın gerilediğini bütün bedenimin uyuştuğunu hissediyordum " inanmak istemiyorsan sana kalmış birşey bu beni il-" dudakları bir anda dudaklarıma indiğinde sözlerim yarıda kesilmişti , nefesi nefesime karışacak kadar yakınımdayken "inandır beni serçe " diyerek gözleri dudaklarıma inmişti, hemen ardından tekrar gözlerimle buluştuğunda " beni inandır ki o herif karşıma çıktığında öldürmeden durabileyim , beni inandır ki gördüğümde sana bakan gözlerini oymak zorunda kalmayayım ve yine beni inandır ki ...sana dokunmaya kalkan ellerinin parmaklarını tek tek kesip o herifin götüne sokmayayım " diyerek fısıldadığında ensemden aşağı inen soğuk teri hissediyordum, söyledikleri fazla saplantılı biri olduğunu gösteriyordu sanki , üstelik bunları benim yüzümden yapmak istemesi fazla geriyordu.

"Şeytan, meleğin kanatlarını severken yanlışlıkla kopartabilir, güzel kiracı." 🪽 | 1,82m okunma ile final yaptık. | Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.

Tamamen arkadaslıkla baslayan ilişkinin aşk cıkmazına evrilmesi.. İki tarafında birbirinden emin olmaması bunu yol actığı sorunlar ve çok daha fazlası.. "Allah aşkına" dedim son çare... "Ben sana ne yaptım da bana karşı böylesin barış alper ?" Parmağını omzuma koydu iteliyerek "sen bana cok sey yaptın ve yapmaya da devam ediyorsun."dedi. Donup kalmıştım.. Ben ona ne yapmıştım ki ? Hiçbir şey..

Arelya'nın tutkusu her zaman pastacı olmaktı. Sonunda bir gün bu hayalini gerçeğe dönüştürdü ve pastanesini açtı. Ama hayallerini sürdürmek kolay olmayacaktı. Pastanesini geliştirmeye, kendi ayakları üzerinde durmaya çalışırken planda olmayan bir şey vardı. Barış Alper Yılmaz'a aşık olmak.

Bir Mardin Agasinin İstanbullu Aşki

"Barış ile aramızda hiçbir şey yok, onu sevmiyorum ve hiçbir zamanda sevmeyeceğim. Beni rahat bırak."

Bade'nin hasta kalbi hala Barış için atıyordu.

Kim bilir belki bir gün her şeyi geride bırakarak terliklerimle sana koşarım... Barış Alper Yılmaz & Ahsen Kaya

seninle aramızdaki çok başka. bambaşka.