kizler2
Bazen bitiş yeni bir başlangıçla sonuçlanır derler ya, işte bu anın duygularını zerresine kadar tadmış biri olarak değişimin başlangıcını yaşıyorum.
...
"Baba, dünya nasıl bir yer?" Gözlerindeki meraklı bakışlarını babasından hiç ayırmadan bu soruyu sormuştu. Adam bir müddet düşündü ve kelimeleri özenle seçerek kızına anlattı.
"Hayal bile edemeyeceğin kadar büyülü bir gezegen orası, fakat bi o kadar da tehlikeli."
"Neden ki?"
"Burada sadece etinden ve bize sağladığı besinlerden yararlandığımız hayvanlar var. Orada ise senden kat kat büyük yırtıcı yaratıklar var, eskiden bu kadar büyük ve tehlikeli değildiler ve biz de bir zamanlar orada yaşıyorduk."
"Sen onları gördün mü baba?"
"Hayır tabikide ama benim atalarım gördü."
"Baba peki ben neden dünyaya gidicem?" Adam gözlerini kızından kaçırdı, içindeki muzdarib hissi bastırmaya çalışarak devam etti.
"Dünyada o yaratıklarla savaşan bizim gibi insanlar var Melisa, sen bu savaşa bi son getireceksin. Bunu yapabilir misin kızım?" Küçük kız gök ziyâsını andıran gözlerini umutla taçlandırdı, kafasını hevesle salladı, tebessüm ettiği dudaklarından "söz" kelimesi dökülüverdi sonuçlarının ne olacağını bilmeden...
Bu bir bitişti...
Ve bir başlangıç.
...
Ortadan ikiye kırılmış bir ayna.
İkilemde kalmış siyah beyaz yansıma.
Rayından çıkmış binbir hayat.
Bitiş ile başlayan yeni bir sayfa.
Çürümüş bedenlerdeki sessiz sayha.
Ölüm ile başlayan binlerce hayat.
~☆~
Yaşamak için öldürmek mi?
Yaşatmak için ölmek mi?
Başlamak için bitirmek mi?
Bitirmek için başlamak mı?