Deniz, okulun en zengin öğrencilerinin arasında ayakta kalmaya çalışan sıradan bir kızdı. Maddi durumu yüzünden insanların ona farklı davranmasına alışmıştı ama Teoman işi bambaşka bir seviyeye taşıyordu. Teoman, okulun herkesin çekindiği çocuğuydu. Zengin, kibirli ve istediğini elde etmeye alışkın. Deniz'i ve onun en yakın arkadaşları Aras ile Barış'ı sürekli hedef alıyordu. Fakat Deniz, diğerleri gibi susanlardan değildi. Her alaycı söze karşılık veriyor, her haksızlığa karşı çıkıyordu. Belki de Teoman'ın ona bu kadar takılmasının nedeni buydu. Gün geçtikçe aralarındaki nefret büyürken, ikisi de birbirlerinin hayatına istemeden daha fazla karışmaya başlar. Çünkü bazen bir insanı yargılamak kolaydır. Asıl zor olan, onu gerçekten tanımaktır.

"Onları ayırdıktan sonra bir daha beni çekmek zorunda kalmazsın." Karşısındaki kızın hâlâ şüpheyle kendisine baktığını gördüğünde sırıtışı büyüdü. "Sana hep istesiğin o özgürlük fırsatını veriyorum işte." Uzattığı elini işaret etti bu sefer bakışlarıyla, en sonunda büyük bir oflama aldı ama aynı zamanda havadaki elini tuttu kız. "Bu planın tutacağına şüphelerim var ama senden kurtulma şansını elimin tersiyle itemeyeceğim." "Anlaştık."

Herkes onun sahte krallığı önünde diz çökerdi, o ise sadece canını yakan o tek kızın gözlerinin içine bakabiliyordu.

"Senden nefret ediyorum"deyip daha sert öpmeye başladım "Bende senden Deniz kızı" dedi. O gecenin her saniyesi aklımdaydı. Asla unutamazdım. Ve bir ömür unutmayacaktım... Bizim hikayemiz çok farklıydı, ve hep öyle kalacaktı... [İngilizatı&Denizkızı]

Daha 17 evreninde, 2. bölümün bittiği yerde bizim hikayemiz başlıyor.

"Sadece bir oyundu başta, canımı bu kadar yakacağını nasıl tahmin edebilirdim ki?" Teoman'ın kendi çıkarları için başlattığı oyun ikisini de çıkmaz bir yola sürükler. Aşk onları kurtarır mıydı yoksa yakar mıydı?