Minęło dziesięć lat od wydarzeń przedstawionych w "Kiedyś będziemy szczęśliwi". Marinette znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Adrien popada w depresję i obsesję związaną z utrzymaniem swoich dzieci w bezpieczeństwie. W akcie desperacji zrzeka się pierścienia. Emma ma już 15 lat. Przeżywa zniknięcie swojej matki oraz to, że została więźniem w domu. Postanawia ukraść szkatułkę z miraculami oraz pierścień Czarnego Kota, by zaznać odrobinę wolności. Z czasem zaczyna słyszeć dziwne głosy. Czy doprowadzą ją do rozwiązania zagadki zniknięcia Marinette?

,,Zapłakałam gorzko i ukryłam twarz w dłoniach. Łzy ciurkiem spływały po moich policzkach. Bez sił upadłam na kolana. Miałam dosyć. Nie usłyszałam kroków za sobą. Nie usłyszałam też dźwięku odblokowywania broni. Poczułam ból w prawym ramieniu. Okropny ból i spływająca krew. Usłyszałam krzyk. Mój krzyk. Straciłam przytomność."

- Jest tak jak chciałaś. Jest idealnie.

- Owszem jest tak jak chciałam. I jednak nie wszystko pozostaje idealne.