Çilekli sütümle aynı yerimdeyim yine. İnsanlar beni görmeye alışmıştı artık. Tıpkı onun söylediği gibi. Her gün aynı yerimde onu görmek için bekliyorum. * İçkiye alıştım mı? Ya da artık üstüne kusamayacağım için mi sakin midem? Sanki artık acın, uyuşturmadan aklımdan çıkmayacak gibi. * "Bana Channie diyor ki desene. Bekle de, sabırlı ol de. Oyunumuz buydu. Başarırsam senin hakkında en merak ettiğim şeyi söyle bana. Başarırsam sormama izin ver. Çünkü bilmediğim yalnızca bu kaldı. Ne zaman döneceksin?"

Tuhaf. Galiba beni ve onca yıllık yaşantımı tanımlamaya yeterli bir kelime. Başka kelimeler de biliyorum ama ben Baek değilim genelde küfür etmem. Ben kirayı tek üstlenmek pahasına ev arkadaşı istemeyen biriydim. Bilirsiniz, misafirim varken başkası olması, haliyle "Dostum biraz müsaade eder misin?" demek bana göre değildi. İçimde bir yerlerde bu kadar büyük olduğundan yeni haberdar olduğum vicdanımın bana yaptırdığı ikinci şey bununla ilgili. Ona evimi açmanın ne kadar özel hayatımın içine edeceğini bilmiyor olmam, onu sokakta bırakmamı gerektirmezdi. Belki birlikte kız tavlardık. Bilmiyorum. Sonuç olarak sadece onun için değildi. Popülaritesi bana fayda sağlardı muhtemelen. Chanyeol bilmese yeterliydi sağlığım açısından. Evet, evet. Kötü bir şey yapmıyordum. Sadece iyilikti. Ama şu cehenneme giden yolun döşeli olduğu taşlarla ilgili sözü daha erken dikkate almış olmam gerektiğini, yolun yarısında fark edeceğimi de bilmiyordum. Ki sanırım asıl tuhaf kelimesinin hakkını veren kısım tam olarak burasıydı. Ev arkadaşım ve daha fazlası haline gelmesi kısmı.

Harry gayet sıradan bir genç olduğuna emin, sadece teyzesiyle evlenecek olan adama, yani Louis'e biraz aşırıya kaçan bir ilgisi var. Onların evlenmesine ise 60 günden daha az bir süre. «Bu hikaye Harry's POV olup, onun hayatını ve diğer insanlarla yaşadığı tüm gariplikleri, zorlukları ve elbette güzel anılarını konu almaktadır.»

-

"Seni sevmeme,iznin var mı?"

İkimiz de dengesizdik, hırçındık, birbirimizi yaralamaktan başka bir şey yapmıyor, öpmekten başka iyileştirme yolu bilmiyorduk. Jongin benim ilk şiirimdi, ilk şarkımdı, ilk kavgamdı, en büyük yaramdı. Kırk dikiş gerekirken gözüm gibi sakladığım yaramdı. Sağımız solumuz belli değildi. Jongin benim sol yanımdı. *** //kaisoo//

zaaflarına bir gece, hatalarına bir nilüfer, sevgisizliğine...sevgisizliğine bir kalp verdim.

Eşcinsel konulu bir hikayedir.

"Ten'i sana yeni yaş hediyem olarak kabul et, oğlum." Kalbimden boğazıma geçen acı tadı yutkunmaya çalıştım. Gözlerimin dolduğunu belli etmem zayıf biriymişim gibi gözükmeme neden oluyordu. Ama elimde değildi. "Hediyen için teşekkür ederim, Bay Lee." _______________ #TaeTen #YuWin #LuWoo _______________