küçük bir kasede kendi başıma yüzerdim.

Psikolojik bir çöküşün öyküsü. "O ev bir cennet, Taehyung, ben ise Adem'im." diyorum, gözlerim koyu irisleri arasında mekik dokuyor. "Bir kez tadıp pişman olmadığım yasak meyveyi benden koparıp alamazsınız."

"İsmim Taehyung bayım, lakin siz bana Dorotea da diyebilirsiniz." düz yazı bir kurgudur.

İşte, iyi yürekli hayatımızın en delikanlı çağı bir akşam üstü böylece başlıyordu.

Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.

Vücudumdaki tüm bu haçlar, bana eskiden kim olduğumu hatırlatıyor. angst

"Bay Kim. Evinize dönün."

Kaçırdık zamanın ipini eski ağaç evin içinde bulamasın bizi kimse bakmasak da göz göze başın dizimde kal benimle. -Kimlerden.

"Sana bir gül bahçesi vadetmedim belki ama hediye ettiğim beyaz karanfil tüm bahçelere değerdi, Taehyung.." Madde kullanımı içerir. (angst değildir)