"Bu eller hiç ayrılmasın Lalin... Her şeye dayanabilirim ama bu olmaz. Çok şey gördüm, çok şey yaşadım ama beni buradan vurma. Ben ilk kez bu duyguları yaşamışken beni buradan vurma. Yapamam, dayanamam." Lalin Gamze & Asrın Kayalar HİKAYENİN İÇERİSİNDE +18 KISIMLAR, CİNSEL İÇERİKLİ KONUŞMALAR, KÜFÜRLER MEVCUTTUR! RAHATSIZ OLACAK OLANLAR OKUMASIN! BUNUNLA İLGİLİ HERHANGİ KÖTÜ, RAHATSIZ EDİCİ, HAKARET İÇERİKLİ YORUM GÖRÜRSEM YORUMU SİLER, YAZAN KİŞİYİ ENGELLERİM! Berceste : Güzel, seçilmiş, değerli. Yazıma Başlandığı Tarih : 18 Eylül 2021 İlk Bölüm Yayımlanma Tarihi : 28 Eylül 2021 Son Bölüm Yayımlanma Tarihi : 14 Ocak 2022 WhatsApp¹ 16.10.21 Kurgu¹ 06.11.21 Mesaj¹ 06.11.21

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

(+18) içerik mevcuttur... Yangın adamın, alevden kadını... Şarkısının ardından başını çevirip sol göğsümün ve alev dövmemin üzerine minik birer öpücük bırakıp "Eğer renkler kendi aralarında bir ilah seçecek olsalardı; şüphesiz ki bu gözlerinin elâsı olurdu." Hiç beklemeden aynı tınıdaki sevimli ses tonuyla devam etti. "Gözlerin sevgilim, göğsümden kalbimi söküp alıyorlarmış gibi hissettiriyor." Bu söylediklerine karşın ne hissedeceğimi bilmiyordum. Bana bunları söyleyen adamın bal gözlerinden huzur damlıyordu. Baktığım son şey olmasını dileyeceğim kadar güzel gözleri olan bir adamın, benim gözlerime iltifat edebiliyor oluşu ne çeşit bir mütevazılığın sonucuydu? Gülümseyip "Bunları söyleyen de gözleri cennet efendisi olan sen misin? Şımarayım da boşa gitmesin bari" o da gülüp tüm tatlılığıyla cevap verdi "Şımar güzelim, sen hep şımar... En çok sen şımar hatta... Çocuk yaşında bile kocaman bir kadın gibi davranmak zorunda kalmışsın. Varsın bundan sonra da şımar, çocuk gibi davran. Ben senin her hâline aşığım" diyerek cümlesini tamamladığında aslında tamamladığı şeyin benim içimdeki koca bir boşluk olduğunu bilmiyordu. Wattpad'in ilk Yekvücut isimli kitabı... Teen kategori 1. (19.12.2021) - (18.12.2022) Kurgu kategori 1.(08.01.2022) 1 Milyon Okunma (18.12.2022) Kapak: @duendesign

''Hocam ben sizinle konuşmak istiyorum. Hani sabah karşılaştık ya onunla ilgili.'' Yüzü alaylı bir ifade alırken dudağının kenarı yukarı kıvrılmış, bir elini cebine sokmuştu. Havalı bir adamdı. ''Evet, seni dinliyorum. Özür dileyeceksin sanırım.'' Onun bu alaylı ifadesi gülümsememi silmiş, sinirimi olduğu yerden çıkarmıştı. Kibir abidesi budala herif! İnsanlara üstten bakıyordu. Öğretmenim olması umrumda değildi o saniyeden sonra. Kaşlarımı kaldırıp ağırlığımı tek ayağıma vererek kollarımı bağladım. ''Hayır. Ben siz özür dilersiniz diye düşünmüştüm.'' Yüzündeki yamuk gülümseme tüm suratına yayıldı. Bir de eğleniyordu benimle! ''Özrünü almak için ayağıma mı geldin?'' Ellerim iki yanıma düşerken adamdaki rahatlık daha da sinirime dokunmuştu. Resmen laf sokmuştu. İfademi toparladım. İfadesiz gözükmeye çalışarak konuştum. ''Sonuçta bütün sene yüz yüze bakacağız. Aramızda yanlış kalmış,utanılacak bir durum olsun istemedim.'' Duruşunu bozmadan kaşlarını kaldırdı. Bu adamın ne kadar çekici olduğundan haberi var mıydı? ''O zaman senin adına üzgünüm, küçük hanım.'' Gözlerim kısıldı. Dediği beynimde bir yer bulamadı anlamamıştım. ''Niye?''Eğilerek yüzünü yüzüme yaklaştırdı. ''Çünkü sene sonuna kadar utanacaksın.'' ******* Derin'in yeni başladığı dershanedeki öğretmeniyle arasında kızışan olaylar onu hiç beklemediği bir yere götürür. Baskıcı babası, dedikodu kazanından beter olan oturduğu site ve yaklaşan sınav stresi hiçbiri umrunda değildi artık. Volkan, beş senelik ilişkisi yeni sonlanmış olan idealist bir matematik öğretmenidir. Ama ideallerini yıkacak olanın karşısına çıkmasıyla daha önce hissetmedikleri iliklerine kadar işler. Hem de kısacık bir zamanda.

''Bön bön çocuğu izleyeceğine yemeğini ye.'' ''Seni mi izlememi tercih ederdin?'' iğnelemem ona koymamış olacak ki, çapkınca sırıttı. ''Kusura bakma, çilli. Tipim değilsin.'' ''Bana diyene bak! Seni gidi aptal çam yarması!'' Sandalyesinden kalkmadan önce son kez bana bakıp göz kırptı. ''Dikkat et de, çam yarması seni ezmesin, çilli.'' Devam kitabı Bir İçim Su'dur.

_ Sen sen kafayı yemişsin!! Annemle evlenmekte ne demek!! _ Ne sanıyordun , öylece benden gitmeni mi bekleyecektim . Hemde benim çocuğuma hamileyken !!! aniden çekilmemle vücuduna yapışmam bir oldu. _ Annen , umrumda bile değil benim için önemli olan sen ve bebeğimiz . Sözlerini bitirip , kollarını belime sararak sımsıkı sarıldı .. _ "anlamıyomusun bunu anneme yapamam lütfen beni rahat bırak". _ Peki ya sen , bebeğimizi hiç mi düşünmüyorsun , ya beni ? Ha Küçüğüm. ben tam bişey diyecekken dudaklarımın üstündeki yumuşak dudaklarla susmak zorunda kaldım. Eveeeet herkeze merhaba Bu benim ilk hikayem lütfen hikayeme karşı ön yargılı olmayın😁😁😁 okudukça sizde aslında bu hikayenin ne anlatmak istediğini anlıyacaksınız. Hepinizi çok çok öpüyorum canlar.

"Ba-Baba hani bana sözün vardı sevdiğim adamla evlendirecektin beni sen sözünü tu-tutardın."diye sessizce fısıldadım. Gözümden yaşlar çeşme misali akıyordu duramıyordum. Kalbim acıyordu. Babama ne olursa olsun bağıramazdım. O benim canımdı, kanımdı, herşeyimdi. Onu üzemezdim. Ne olursa olsun ona saygısızlık yapamazdım. Ama bu daha nereye kadar gidicekti. " Derin ben sana son sözümü söyledim! Kutay akoğlu ile evleneceksin! Ha isteyerek ha zorla." diye bağırdı daha sonra sinirle odadan çıktı. Annem bir kenarda durmuş bizi izliyordu. Biliyordum, içten içe bana kıyamıyordu ama annem babımın doğruyu yaptığını tekrarlıyordu. Daha fazla dayanamadım ve yanımdaki koltuktan destek alarak yere çöktüm gücüm kalmamıştı. Kendimi değersiz bir eşya gibi hissediyordum. Ağlıyordum, canımdan can alıyorlarmışçasına bağırıyordum. En sonunda annem yanıma geldi yanıma eğildi ve sıkı sıkı sarıldı. " Ben yanındayım annem sakın üzülme Kutay seni mutsuz etmez inan bana." İnanıyormuşcasına kafamı iki yana sallayıp geri çekilmeye çalışıyordum hala ağlıyordum. "Annem üzme beni dayanamıyorum senin ağlamana. Kuzum benim ağlama ne olursun" Tam o sırada herkesi korkutan, herkesin saygıyla bahsettiği Kutay akoğlu odaya girdi...

Sırtımı hızla duvara çarptı, bedenime yayılan acıyı henüz dindirememişken kapıyı kapattı ve kilitledi. Kapının kapanmasıyla karanlığa boğulan odada yankılanan nefesinin sesini tenimde hissedebiliyordum. Yaklaştı... Yaklaştı... ve durdu... Artık tam karşımdaydı. Arda Gürdal. Karanlığın içinde baş başaydık. Abimin canına kast eden adam ve ben. Bir eli çıplak bacağıma uzandı. İşaret parmağıyla tenime görünmez yollar çizdi. Diğer eli havalandı ve başımın ardında yerini aldı. Alınını alnıma yaslarken bacağımdaki eli yukarı doğru hareketlendi. "Baş döndürücüsün..." İçkiliydi. Kafası yerinde değildi. Muzip bir ses tonuyla hımladım. Dudağını dudağıma sürttü. "Asisin..." Tekrar hımladım. Bedenini bedenime yasladı. Şu an duvar ile onun arasındaydım. Dudaklarını şakaklarıma bastırdı ve bir eliyle bacağıma dokunmaya devam ederken öptü. Elimi ensesindeki saçlarına doladım ve başımı onun başına yaslayarak dudaklarımı kulak hizasına getirdim. Aldığım nefesi dudaklarımın arasından onun tenine salarken bundan hoşlandığını fark ettim. Parmaklarıma doladığım saçlarını sert bir şekilde çekerken inlemesini dinledim ve fısıldadım; "Adımı söyle..." Bayık bir şekilde güldü ve dudaklarını araladı. "Melisa..." "Melisa Yıldız." Bu kez ben güldüm. Soğuk, kibirli ve karanlık bir gülüştü bu. Kulağına biraz daha yaklaştım ve fısıldadım; "Yanlış... Ben Melisa Gümüşay." Ürperdiğini hissettim. Bacağımdaki eli konumunu terk etti ve boşluğa düştü. Elleri omuzlarımı kavradı ve bedenimi iterek sarhoş bedenini uzaklaştırdı. "Ne? Siktir!" İlk yazılma tarihi 21.04.2019

- Cihan ağa artık senin efendindir. Bileğinden tutup Cihan'ın önüne fırlattı. Düşecek gibiydi. Bir an sendeledi. Cihan sinirle önünde olanları izliyordu. Neydi önüne atıkları? Bir an içinden saydırdı. Sinirle söylendi. -Başka kız mı yok bu konakta? Hikmet ağa, -Budur. Berdelin hakkı budur. Ol hakkına razı Cihan ağa fazla uzatmadan kızı al git. Cihan'ın öfkesi gözlerinden taşacak gibiydi. Koskoca Cihan holdingin sahibi Cihan Ateşhan'ın önüne atılan ucube. -Ne yapayım ben bu ucubeyi? -Ne yaparsan yap. Sinirle başını salladı. Sanki yer yerinden oynayacaktı. Aydan korku ile ağlamaya başladı. -Abiciğim bi dinle istersen? Kolunu ittirdi. İyice sesini yükseltti. - Aydannnnnn.....Senin gibi kardeşim yok artık Cihan, sinirle önünde yaprak gibi titreyen ucubeye baktı. Önündeki kız i ellerini önüne bağlamış başı yerde sessizce bekliyordu. -Başka kız yok mu dedim Hikmet Ağa? -Yok, ağalarla verilen karar budur. Sende kabul ettin. Berdelin hakkı budur. Cihan yerinde duramıyordu. Bir an düşündü. Yanındaki ucubeye iğrenerek baktı. Aslında belli bir süre yanımda kalkan olarak kullanabilirim. Sinirle bakarken bakışları adeta kızı ayaklar altında çiğnemek ister gibiydi. -Yürü... Yürü bakalım ucube. Sessizce araca doğru yürürken düşünemiyordu. Tek istediği okuluna devam etmekti. Tek isteği tek yaşama gayesiydi. Birde kız arkadaşları ile çaldıkları küçük orkestraları vardı... Tüm yaşamı okulda kız kıza yaptıkları etkinliklerdi. Aracın arka kapısın açıp içeri sessizce girdi. Cihan sinirle aracın kapısını açıp şoför koltuğuna oturdu. Cihan dikiz aynasını ayarladı. Hızla aracı çalıştırdı. Bir süre sessizce yol aldılar. Genç kız hala başı yerde sessizce durmaktaydı. Ağlamıyor neredeyse nefes dahi alamıyordu. Sertçe sordu. -Adın? Sesi duyulur duyulmazdı. -Mercan

Dikkat Etmeyin Bağımlılık Yapmaz. "O sabah Ziya Holding'te her şey alışanın aksine ilerliyordu. Durup dururken çıkan tartışmaların ardından değişen konumlar; Güney ile Zeynep'i bir araya getirdi. Bütün holdingi sert tavırlarıyla etkisi altına alan adamın enteresan alışkanlıklarını kontrol edebilmek için direnen Zeynep'in kendince katı kuralları vardı. Mesela, kimse onun mavi saçlarına karışamazdı. Ama Güney bunu yapmış, sıradanlaşmasını sağlamıştı. Ya da, olmak istemediği yerde tutmuş; bunu ona zorunluluk saymıştı. Daha doğrusu, şıkları elemesinde yardımcı olarak; doğru yol olarak saydığı kendisine bağlamıştı kızı. Habersiz çekilen fotoğraflarını paylaşmış, gizlice evine girmiş, eğer bir eşyası kaybolursa sorumlu olmadığını söylemişti. Anı defterini doldurmasında da çok yardımcı olmuştu. İlk sarhoşluğunu yanında geçirdiği adam, Zeynep için özel sayılırdı. Peki, ona hayatını adayabilir miydi? Her sabah içki içerek güne başlayan bir adamla yaşayabilir miydi? İşten başka hobisi olmayan, sevdiğinde ne yapması gerektiğini bilmeyen Güney'in çabaları sadece kendi içinde devam ediyor, kendini kimseye kanıtlayamıyordu. İkisi de, uğurlarına biçilen gökyüzünden haberdar değildi. Genlerine dahi karışan alışkanlıklar günü geldiğinde yok olur muydu, bilinmez ama; Kesin olan tek şey, bu efsanenin sıradan olmayan bir sonu hak ettiğiydi. 🎊 "Tesadüf denen şeylerin, mucizelere uydurulmuş kılıflar olduğunu da göz önünde bulundurursak, başıma gelen en güzel mucize sensin sanırım?" 21.05.2016:#775 Mizah 15.09.2016: #1 Mizah (Ver mehteri ver!) 16 Mayıs 2016- 2 Şubat 2017 (02:50) ©Tüm hakları saklıdır. Wattpad Platformunda ki ilk ve tek Çılgın Asistan adını taşıyan hikayedir!