CZĘŚĆ II Trudno uwierzyć ile może zmienić się w jeden rok, ale zmiany są dobre. W niektórych przypadkach są nawet konieczne. Lea sobie nie radzi. Nie radzi ze wspomnieniami. Chcę jednocześnie zapomnieć i pamiętać. Dziewczyna na swojej liście kontaktów ma sporą liczbę osób, do których nie może zadzwonić. Tyle adresów, pod które nie może pójść. Jest zniszczona fizycznie i psychicznie. Zgubiła siebie. Nie wiem kim jest i co czuje. To ten czas, kiedy nie wie nic. Ile czasu zajmie jej zrozumienie, że w życiu nie jest ważna fabuła. Najważniejsi są bohaterowie. Zazwyczaj w książkach ludzie mówią odpowiednie rzeczy w odpowiednim czasie. Niestety nie tym razem. Być może zbyt często stawiamy przecinek, tam gdzie już dawno temu, powinniśmy postawić definitywnie kropkę. "- Przepraszam - powiedział cicho. - Nie przepraszaj - pokręciłam głową. - Ale... jeżeli pewnego dnia znowu zniknę to...nie szukaj mnie, bo nawet, jeśli tym razem chciałbyś mnie znaleźć to Ci się to nie uda. Zgubiłeś mnie, ale ja nie chcę żebyś mnie szukał." # 723 w fanfiction - 8.04.2017

CZĘŚĆ III i ostatnia Wydaję się, że teraz już nic nie stanie na przeszkodzie do wspólnego szczęścia Lei i Bradley'a. Ale czy na pewno? Nie wiedzą tego. Ale są pewni jednego. Oboje się kochają. "- Nie pozwól mi odejść - powiedziałam poważnie. - Nawet, jeśli byś próbowała to i tak zatrzymałbym cię siłą - zaczął się śmiać, a ja razem z nim. I znów mnie pocałował. " Bo najlepsza miłość to ta na którą się czekało. I nie dajcie sobie wmówić, że dwa razy do tej samej rzeki się nie wchodzi, bo każdy zasługuję na drugą szansę, nieliczni nawet na trzecią, ale czwarte po prostu już się nie daję. Sequel (w postaci One Shoota) "Don't lose me" i "Don't look for me".

On był, jak dzień. Ona była, jak noc. On żył w mgliste poranki. Ona w środku nocy. On był słońcem. Ona była księżycem. On nigdy nie widział ciemności. Ona światła. Byli przeciwnymi duszami. To było niemożliwe. Ale Słońce i Księżyc zderzyli się ze sobą. " - Chciałabym potrzymać swoją lodowatą dłoń w twojej ciepłej ręce - oznajmiłam - Ale ty jesteś słońcem, a ja jestem, jak księżyc i to się nigdy nie uda - pokręciłam głową. - Mamy w swoich rękach gwiazdy, a kiedy je złączymy powstanie cały wszechświat. Więc nie rozumiem czego się obawiasz- po tych słowach chwycił moją dłoń."

To powoli zżera mój umysł- kawałek po kawałku. Wspomnienia zaczynają się mieszać. Powoli zamazują się... Jak sen, zaraz po przebudzeniu. Tracę poczucie czasu. Nie czuję co wydarzyło się najpierw, a co potem. Teraz w mojej głowie wszystko dzieje się jednocześnie. Jakbym oglądała ten sam film- w kółko i w kółko i w kółko ten sam. Ciąg obrazów pozbawiony sensu. Od paru tygodni cały czas piszę. Próbuję przelać swoje życie na papier. Jeśli je zapomnę- kartki będą pamiętać. "Głęboki oddech: Przebudzenie" jest istotną kontynuacją pierwszej części FF pt. "Głęboki oddech", którą znajdziecie w moich pracach. © 2014, vishette Wszelkie prawa zastrzeżone. Opowiadanie objęte jest prawem autorskim. Kopiowanie zabronione.

WOLNO PISANE Dziewczyna - impulsywna feministka. Chłopak - ironiczny materialista. Ona mająca stereotypowe zdanie o Anglii i jej mieszkańcach. On mający stereotypowe zdanie Ameryce i jej mieszkańcach. Ona zakochana w Ameryce i w nim. On zakochany w Anglii i jej akcencie. Słońce i deszcz. Kawa i herbata. Idealnie nie idealni. Ona i on. Amerykańska dziewczyna i Angielski chłopak. Rożni, ale jednak całkiem podobni, bo przecież przeciwieństwa się przyciągają.

(w trakcie poprawek) W siedemnastolatce która ma chłopaka, przyjaciół i super rodzine , zakochuje się przyjaciel jej i jej brata. Pewnego dnia pisze do niej wiadomość o treści JEŚLI MNIE KOCHASZ DAJ MI ZNAĆ. Czy ona odwzajemnia jego uczucia? Czy coś z tego wyjdzie? Czy jej życie będzie takie jak do tej pory? Dowiecie się tego czytając ,,If you LOVE ME let me KNOW".

Proszę Brad, nie pozwól przestać nam istnieć.

W życiu nie wyjdę za Simpsona. Księcia od siedmiu boleści

Brad NIGDY nie zapominaj kim tak naprawdę jesteś.

To historia o przyjaźni i friendzonie tak głębokim, że nie można ujrzeć jego wszytkich stron. Phoebe i Bradley znają się od piaskownicy. Cały czas byli nierozłączni i nie zmieniło się to nawet gdy weszli w dorosłe życie. Mogło by się wydawać, że to przyjaźń idealna. Gdyby tylko jedna że stron nie czuła czegoś więcej... rozpoczęte: kwiecień 2017 zakończone: lipiec 2018