"Alihan uyan! Kalk artık! Çok ateşin var. Havale geçireceksin." Bir taraftan onu sarsıp diğer taraftan sesimi duyurmaya çalışıyordum. Bir süre sonra çabam sonuç verdi ve gözlerini araladı. Dudaklarından yıllar sonra tozlu raflardan çıkan o kelime döküldü. Söylerken bile çok zorlanmıştı. "Liz" Sesi titremiş , ateşten kupkuru olan dudakları sızlamıştı. Acı çekiyordu. Çektiğim acı kaşlarını çatmasına sebep olmuştu. Onun dudaklarından kendi ismimi , yıllar sonra duymak bana garip hissettirdi. Gözlerimden tek tek düşen damlalarla ağladığımı anladım. Tuzlu gözyaşlarım , Alihan'ın eğildiğim yüzüne damlıyordu. "Buradayım. Hadi kalkman lazım. Benden destek al." İnsanlık yapıyorsun sen. Kim olsa aynısı yapardı. Emin misin? Kendini böyle mi kandırıyorsun? Onu ölüme mi terk etseydim? Kendine karşı dürüst ol. "Gerçek değilsin sen. Beni bulmanın imkanı yok." Ateşi olduğu için bilincinin ona oyun oynadığını düşünüyordu. (#1 - karakter 01.09.2026) (#1 - vazgeçememek 10.09.2026)

"Biri gittiğinde geriye sadece seni sarmalayan acının sarmaşığı kalır," BİR PİYADE ÜSTEĞMEN VE DENİZ PiYADE YÜZBAŞI EVLENMEYİ TEK BİR SEBEPLE KABUL ETTİLER.....VATAN Asi Hüma Vural timiyle gerçekleştirdiği operasyonda tuzağa düşer ve aylarca esir olarak tutulur. Onu aylarca arayıştan kurtaran ALACA TİMİ ise istemeden bu kadınla bir bağ kurar Mesleği tehlikeye giren Asi'nin tek bir şansı vardi. Gizli istihbaratın onun katılmasını istediği görevi kabul etmek ve onu kurtaran timin komutanı olan DENÏZ PÏYADE YÜZBAŞI KUTAY AKDOĞMUŞ ile kağıt üstünde evli olmak Belgeler imzalandı. Kayıpların üstü örtülü. Şimdi ise geriye sadece alnması gereken bir intikam, vatan, sevda ve gözyaşı kaldı..

Hani derler ya; "Âşkın yaşı yoktur." Küçük iki kalp zamanla tek bir kalbe dönüştü. Âşk, onların birbirine bağlılığının yanında utanırdı. Tamamlanmış kalpler, kırık ve eksik olmaya mahkûm edilmişti. ~ Yetiştirme yurdunun hem soğuk havasın da hemde sıcak odalarında büyümüş çocuklar... Aileleri tarafından neden terk edildiklerini bilmeden yaşarlardı. Çiçek, gerçekten de çiçek gibi bir kızdı; neşesiyle, güzelliğiyle. küçük kalbine çok şey sığdırıyordu. Kimse onunla arkadaş olmazdı. Tek başına oyunlar oynayarak kendi dünyasında yaşıyordu. Onun hayal dünyasını değiştirecek biri gelmişti yaşadığı yurda. Dağhan... Onun da karanlık dünyasını değiştirecekti aynı zamanda. Kimsenin arkadaşı olmayı istemeyen Dağhan, kimsenin arkadaş olmak istemediği Çiçek ile arkadaş oluyor. Hayatlarını değiştirecek çok şey yaşanıyor. Gün geliyor ve Çiçek evlatlık alınıyor. İkisinin hayat serüvenine o gün ara veriliyor. İkisi için de her şey yerle bir oluyor. Ona kalbinde en büyük yeri, kalbini veren doktor Dağhan; On yedi yıl sonra hemşire Çiçek' i bulunca aşkının peşinden giderek yarım kalan hayatlarını yeniden kurmak için onun yaşadığı şehire taşınarak komşusu oluyor. İkisinin de yarası gömüldüğü yerde çok derin. Çiçek' in kırılan kalbini iyileştirmek, Dağhan için sandığından daha zordu. Çiçek' in tekrardan birbirlerinin ilacı olabileceklerine inancı yoktu, karanlıkta büyüyen çocuk ise onun sevgisine çok muhtaçtı... 💗💐🦋💗🌸🌷 DAĞHAN&ÇİÇEK

Ayrılık Hikâyesidir. Umay evliliklerini daha fazla sürdüremeyeceklerini anlayınca Armandan boşanmak ister. Ancak Arman Umaydan boşanma taraftarı değildir. Arman işleri yüzünden Umay ve kızını aksatması nedeniyle Umay daha fazla dayanamaz. Aralarında görünmez bir bağ olsa da bu evliliğin artık kurtarılacak yönü yoktur. ☀️ Afitap: Arman. Afitap: Bu evlilik artık yürümüyor. Afitap: Boşanalım

Hayatının alt üst olduğu gecede evlerine sık sık gelen Devrim Kozan'ın evlilik teklifini kabul eden Ayperi artık yeni bir hayata adım atmak zorundadır. Evliliği kabul ederek hiç bilmediği bir ailenin evine, İstanbul'dan Trabzon'a taşınmak zorunda kalır. Basit bir oyun sandıkları bu evlilik gerçeğe dönerken yaşadıkları aşk geçmişinin sır perdesi aralayacaktır. *** "Kırmızı uçurtma," dedim canım acısa da konuşmaya devam ederek. "Pembe balon sendin. Anlıyor musun? Sahip olamadığım her şey sendin." "Ellerin," dedim avuç içimdeki merhemi ellerine, soyulmuş parmakalarının üzerine bırakırken. "Ellerini iyileştir çünkü kalbindeki kötülüğü hiçbir zaman iyileştiremeyeceksin. Sen yalancı bir adamsın ve bunun üzerini hiçbir şeyle kapatamayacaksın. Kalbin dursa dönüp bakmayacağım sana."

(Kurgu 04.08.2025 tarihinde yayınlanmıştır.) Tüm ailesini bir anda kaybeden Duru Kılıçarslan, kimsesiz kaldığını düşünürken hayatına bir bebek girer. Birlikte olduğu, ailelerinin güç yarışı içinde olduğu Ulusoy ailesinin oğulları, Kuzey Ulusoy'la birlikteliklerinin ardından korunmasına rağmen hamile kalan Duru'nun aklında tek bir şey vardı. Kuzey bebeğini istemeyip reddetse bile bu bebeği dünyaya getirecekti. Çünkü başta ne kadar istemese de, içinde büyüyen hayat onun tutunmak için elinde kalan tek daldı. Ailesinin ansızın ölümü zihnini bulandırırken, kaza anlarını dakikalarca araştırmıştı. Kamera kayıtlarına kadar bulmuş, ailesinin ölümünü hafife almayıp derince araştırmıştı. Yalnız başına kaldığı koskoca hayatta rahmine düşen bebeği onu ne kadar ayakta tutmaya çalışsa da tamamen ayağa kaldırmıyordu çünkü Duru, ailesinin yıllarca sakladığı sırları kademe kademe öğrenirken gerçeklerin acısı tokat gibi yüzüne çarpıyor, yalanlarla özenle inşa edilmiş hayatının merdivenleri bir bir kırılıyordu. Bu süreçte Kuzey Ulusoy, Duru'yu ve bebeğini ilk andan beri aralarındaki anlaşmazlığa rağmen kabul etmiş yalnız bırakmamıştı. Bebeğinin annesinin yaşadığı yükler, öğrendiği sarsıcı gerçeklerle yanında duruyordu. Ama Duru da Kuzey de farkındaydı ki; Duru, üzerine yıkılan enkazdan kurtulduğunda, aynı Duru olmayacaktı...

Nazlı Larin Arslan, çocukluğundan beri Mirza İkbal Sancaktar'a aşıktı. Yıllarca uzaktan sevdiği adamla sonunda yolları kesişmiş, hayalini kurduğu aşkı yaşamaya başlamıştı. Ancak bazen sevmek yetmezdi. Mirza'nın seçtiği meslek, taşıdığı sorumluluklar ve ikisinin de kontrol edemediği sebepler onları birbirinden kopardı. Nazlı için Mirza, geride bırakılması gereken bir anıydı. Ya da öyle olduğunu sanıyordu... Aradan yıllar geçti. Hayat ikisini bambaşka yerlere savurdu. Tam her şey bitti derken kader, onları hiç beklemedikleri bir yerde yeniden karşı karşıya getirdi: aynı timde. Fakat bu kez aralarında sadece yarım kalmış bir aşk yoktu. Saklanan sırlar, kapanmamış yaralar ve cevabı yıllardır verilemeyen sorular vardı. Peki, yıllara meydan okuyan bu aşk yeniden filizlenebilecek miydi? Yoksa Mirza İkbal Sancaktar, Nazlı'nın gençliğinde yaptığı en büyük hata olarak mı kalacaktı? Bazı aşklar zamanla unutulur... Bazılarıysa yıllar geçse bile kaldığı yerden devam etmek için geri döner.

Sevdanın gönle düşüşü her zaman bir kez gerçekleşmez. Gönül, her düşene de sevda demez. İlk tohum toprağın altına gizlice atıldı. Aylarca sessiz bekleyecek. Fırtına ufukta belirdiği an yeşerecek... Sarmaşık dalları iki kişinin bileğine sıkıca sarılacak, anahtar yuvası kilitlenecekti. Anahtar kimde? Bir kurşun askerin cebinde. Ela, hayatının yeni yolunda adımlarken yanı başında elini tutan bir oğlu vardır. Aştığı yolda geride kaldığı düşünülen engeller, her seferinde tekrar karşısına çıktığından oğluyla yeni bir eve taşınır. Yeniliğin her zaman bir başlangıç yarattığına inanılsa da kaderin oyununun önüne geçebilmek hiçbir zaman mümkün olmayacaktı. Ela'yı yeni evinde bekleyen başka yol ve çok başka engeller bulunurken kader onun karşısına bir oyun arkadaşı çıkarttı. Yan komşusuyla kendini atışmalı bir hikayenin ortasında bulan Ela, gün geçtikçe hayatına açılan yeni yollara oğluyla birlikte uyum sağlamaya çalışırken bilmediği bir şey vardır. O da kapısının önünde bulduğu kutuyla dengelerin yavaşça değişeceğidir...

Hem evli,hem asker hemde anne olan kadın mı? GERÇEK AİLEM KURGUSU! Ama bu sefer o kızımız evli, anne ve asker. "Ay birbirlerini bulur bulmaz analı kızlı bayıldılar!" 🤍 Tiktok hesabım: Lunaven 18.03.2025 tarihinde yazılmıştır.

"Vatan dediğin, göğsümüzü siper ettiğimiz topraktı; ta ki o toprak bizi canlı canlı gömene kadar." ​Tungar Timi, vatanın en ücra köşesinde, dondurucu bir dağ pususunda tek bir emir bekliyordu. Ancak telsizden sızan o kan dondurucu ses, düşmana değil, bizzat kendilerine doğrultulmuş bir namluydu. Tek bir gecede hain ilan edildiler, sistemden silindiler ve ölüme terk edildiler. Ancak hesaba katmadıkları bir şey vardı: Tungar ölmez, sadece pusuda bekler. ​Kars ayazında çelikleşmiş, buzdan duvarlarıyla bir lider: Yüzbaşı Arkan Alanguva. Çanakkale'nin bükülmez gururunu ve keskin zekasını gözlerinde taşıyan bir kadın: Üsteğmen Akça Leyal Açar. ​Şimdi, resmi kayıtlarda "yok" hükmündeler. Arkalarında ne bir devlet desteği var ne de sığınacakları bir liman. Ellerinde kalan tek şey; küllerinden doğan o amansız intikam yemini ve birbirlerinin gözlerinde buldukları dilsiz, sarsılmaz bağ. ​Karanlık bir ihanetle söndürülen o ateş, şimdi adaleti kendi elleriyle yazmak için geri dönüyor. Bu artık sadece bir hayatta kalma mücadelesi değil; dağları, şehirleri ve o hileli düzene ait her şeyi yakıp yıkacak olan Morzan Ateşi! ​Kar dindiğinde, ihanet edenlerin kanı donacak.