On, współwłaściciel kancelarii prawnej, któremu życie zawaliło się jednego dnia. Ona, uzdolniona hakerka, której życie rozpada się na jej oczach, kawałek po kawałku. I Nowy Jork, wielkie miasto-zwierzę. Drapieżne i piękne. Czy w nim, w paszczy potwora i dookoła hien, ta dwójka zazna zasłużonego spokoju? Czy sami nie okażą się dla siebie, żądnymi krwi, sępami?

Chłopak, który od zawsze pozostawał na drugim planie i dziewczyna, która jest silniejsza, niż się wszystkim wydaje. Grace Montgomery kieruje się jedną zasadą w życiu: co cię nie zabije, to cię wzmocni. Dosłownie. Sytuację sprzed lat, którą inni nazywają "katastrofą", ona naznaczyła mianem "drobnej pomyłki". Wraz z Sethem, starszym bratem, musi tymczasowo przeprowadzić się do domu jego kolegów z drużyny. Gdy natomiast niemal wszyscy wyjeżdżają na wakacje, a Seth również opuszcza lokum na prawie dwa tygodnie, Grace staje twarzą w twarz wyłącznie z Rorym, który jako jedyny nigdy nie odwzajemnił jej uśmiechu na powitanie. Ale Rory pomógł jej już nie raz, nie traktując jej jednocześnie jak jajka, i dlatego właśnie to najlepsza osoba, z jaką mogła zostać sam na sam. I w dodatku hokeista. Bardzo, bardzo przystojny hokeista. Rory Delgado nigdy nie wychodzi na pierwszy plan w swojej drużynie. Ani właściwe w całym swoim życiu. Dorastając, był odludkiem, a szkoła przyniosła mu tylko dobre oceny i stypendium, dzięki któremu teraz gra w profesjonalnej drużynie hokejowej. Nie jest playboyem, nie jest gwiazdą, nie uśmiecha się, chyba że musi. Kocha hokej i dobrze sobie z nim radzi, ale jeśli chodzi o relacje międzyludzkie? Powiedzmy, że komunikacja nie jest jego złotą kartą. Dwa lata wcześniej zakończył pięcioletni związek i od tamtej pory wciąż nie jest w stanie do końca ruszyć dalej. Zwłaszcza że jego była dziewczyna, Leanne, ostatnio odzywa się do niego aż za często. Dla Rory'ego to już za dużo. Lubi swoje nudne i ciche życie. A sprawy komplikują się jeszcze mocniej, gdy tuż za ścianą zaczyna mieszkać młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela i... pies. Grace nie wie jeszcze, że czasami ma prawo być słaba. Rory natomiast nie wie jeszcze, że bieganie w towarzystwie psa i poranki z muzyką mogą być znośne. Ale czy oprócz nauki jest tu miejsce na zaufanie?

BONUSOWY CONTENT | SCENY, KTÓRE CHCIELIŚCIE PRZECZYTAĆ | DRZEWO GENEALOGICZNE #fromboyswatt

Stereotypowy playboy? Checked! Drogie sportowe auta i zegarki? Checked! Ta jedna dziewczyna, o której myśli cały... czekajcie, co? Elis nie ma szczęścia w różnych dziedzinach życia. Studiuje, ale nie jest prymuską. Pracuje, ale nie z pasji, tylko po to, by odłożyć na przyszłość. Gdy stawia sobie tarota, on nigdy jednoznacznie nie mówi, że wszystko się ułoży. Dodatkowo Elis ma ogromnego pecha w być może najważniejszej dla niej kwestii -- w miłości. Ta odbija się od niej jak mała piłeczka ping-pongowa od paletki. A gdy trafia w końcu na kogoś, kto wydaje się mieć wobec niej jakieś plany, znów okazuje się to niewypałem i to do tego stopnia, że w jednej chwili postanawia zmienić dotychczasowe nastawienie, usunąć aplikacje randkowe i nigdy więcej nie otworzyć swojego serca na żadnego kandydata. Beck ma numer dwadzieścia dwa na koszulce swojego klubu hokejowego i cały tabun kobiet, które być może dadzą sobie uciąć palca, żeby się z nim przespać. Zależy mu na tym, by czerpać z życia garściami, nie stroni od uciech fizycznych i drogich rzeczy materialnych. Wie, czego chce, pewność siebie to jego drugie imię i naprawdę rzadko można zobaczyć go w złym humorze. Beck ma jednak ważną zasadę -- nie wchodzi w żadne bliskie emocjonalne relacje i nigdy do końca nie ufa płci przeciwnej. Ale jest dziewczyna. Dziewczyna o blond włosach i zielono-szarych oczach, która jednym przypadkowym i nieco niezręcznym spotkaniem sprawiła, że myśli Becka skupiły się tylko na niej. Pierwsza konluzja jest prosta: to wszystko czysty pociąg fizyczny. Ale to wcale proste nie jest. On nie chciał się angażować, a teraz staje się tym, który tęskni właśnie za nią. Ona pragnęła miłości, ale zamknęła się na nią i nikogo nie planuje wpuścić. Gdy w grę wchodzi udawany związek... złamane serce? Checked. II tom serii "Thin Ice Games"

FINAŁOWY TOM SERII O HOKEISTACH! Ekstremalnie obojętny mężczyzna, spotykający na swojej drodze ekstremalnie radosną kobietę, która powinna być dla niego tylko wrogiem... a staje się kimś więcej. Seth Montgomery nie przepada za swoją przeszłością, za rodziną, za światem. Nie przepada właściwie za niczym. To drugi sezon z powrotem w drużynie Minnesota Wildcats. Drugi i tym razem... przegrany. Drużyna odpadła z turnieju o Puchar Stanleya w play-offach, a Seth zna nieprzyjemną prawdę: on był tego główną przyczyną. Ten moment w jego życiu nie należy do najlepszych, forma sportowa wymaga solidnej poprawy, a na dodatek... Seth nie potrafi spokojnie zasnąć. Nie zna lekarstwa na bezsenność, nie zna lekarstwa na swoich wymagających rodziców, od których nie może tak po prostu odejść, i przede wszystkim nie zna lekarstwa na Ollie Cade -- siostrzenicę trenera, która pojawia się wokół niego zbyt często. Ollie Cade to promyk słońca tuż po gwałtownej i przerażającej burzy. Jej uśmiech zaraża prawie wszystkich (oprócz Setha Montgomery), jej żarty rozbawią każdego (oprócz Setha Montgomery) i każdy również łaknie jej towarzystwa i pomocy (z wyjątkiem Setha Montgomery). Seth to starszy brat jej przyjaciółki, więc napięte relacje nie są wskazane, ale Ollie nie potrafi tego zmienić. Nastawienie Setha jest irytujące i skoro on stawia sprawę i ich relację jasno, Ollie też nie zamierza walczyć o coś, co nie ma sensu. A jednak nadchodzi pewien dzień, w którym Seth Montgomery jednak staje przed młodszą od siebie o siedem lat uśmiechniętą dziewczyną i... prosi o pomoc. Ona pomaga mu z dobrego serca. On uczy się od niej, jak to dobre serce u siebie zobaczyć. Ale dobre serce to nie wszystko, gdy największy sekret może złamać wszystkie serca. Bez wyjątku. THIN ICE GAMES, TOM IV

Dziewiętnastoletnia Chloe Moore dzięki swojej ciężkiej pracy dostała stypendium na University of Chicago. Wierzyła, że z dala od toksycznej matki wreszcie zacznie nowe, lepsze życie. Niestety, szybko okazało się, że nie będzie tak łatwo jak sądziła. Ciągła gonitwa i próba połączenia nauki z pracą sprawiły, że Chloe coraz bardziej zaniedbywała studia i oddalała się od spełnienia swego marzenia. Co się wydarzy gdy na jej drodze stanie potentat komputerowy, Jason Winters? Czy Chloe zgodzi się na zaproponowaną przez niego propozycję? I jaką tajemnicę skrywa mężczyzna za swoimi przerażająco smutnymi oczami? Dowiecie się czytając moją książkę!

Weston Hammond ma już zaplanowane całe życie, liczy się tylko koszykówka nic innego nie ma znaczenia . Na pozór idealny skrywa w sobie jednak wiele cierpienia . W wyniku wypadku jego starszy brat doznał obrażeń kręgosłupa , Weston przekonany o tym że to jego wina postanowił przejąć jego marzenie o zostaniu zawodowym koszykarzem i spełnić je za niego . Nie pozwala aby cokolwiek go rozproszyło . Hope jest wulkanem energii a kłopoty przyciąga jak magnes , od dziecka trenuje łyżwiarstwo figurowe, tak jak jej zmarła matka , to właśnie ona zaszczepiła w Hope miłość do tego sportu. Kiedy jej natrętny adorator nie chce dać jej spokoju całuje pierwszego chłopaka którego zobaczyła, jest nim nie kto inny jak Weston . Oboje nie spodziewają się jednak jak ten incydent zmieni ich życia . Ona jest wesoła i głośna , on jest wiecznie nie zadowolony i cichy , jednak widzi w niej swój mały płomyczek nadziei na lepsze jutro Jedno lato, jedna miłość i jedna szansa .

Rozpaliliśmy kolejne kłamstwa, żeby móc spędzić ze sobą naszą ostatnią chwilę. Trzeci tom serii "Liars".

Mówiąc pierwsze kłamstwo, sprowadziliśmy lawinę zdarzeń, która zniszczyła nas doszczętnie. Pierwsza część trylogii "Liars". Samochód Rosalie zepsuł się na środku pustej drogi. Dziewczyna niewiele myśląc, zatrzymała pierwszego nieznajomego, którym okazał się on. Chłopak cały we krwi. Następnego dnia dowiaduje się, że jej koleżanka została zamordowana, a chłopak, którego widziała, nie zamierza dać jej spokoju. Rosalie myśli, że to on jest morderca, ale czy na pewno? Czy może ktoś upozorował ich spotkanie?

Julien nauczył się wiele tamtego lata. Nauczył się odwagi. Odwagi, by podejmować ryzyko, zamiast się bać. Odwagi, by mówić, zamiast milczeć. Odwagi, by działać, zamiast marzyć. Nauczył się żyć. Żyć poza kartkami swojego notatnika. Żyć tak, żeby zamiast wymyślonych historii, móc spisywać wspomnienia. Żyć, jakby każdy dzień, był ostatnią okazją, by czegoś doświadczyć. Nauczył się kochać. Kochać to, że dom to nie zawsze miejsce. Kochać siebie. Kochać kogoś, nawet jeśli odejdzie. Jednak przede wszystkim nauczył się, że Słońce ma złote włosy, oczy, które zdają się wiedzieć wszystko, i uśmiech będący w stanie rozświetlić najciemniejszą noc. Że Słońce wpada do twojego życia bez ostrzeżenia, żeby wywrócić je do góry nogami. Że Słońce zawsze w końcu znika. Ale to w porządku, bo Julien nauczył się też, że nie wszyscy ludzie stają na twojej drodze, by na niej zostać. Że niektórzy pojawiają się na niej na jedno lato, żeby cię czegoś nauczyć, zanim odejdą w swoją stronę. Że są osoby, które poznaje się tylko po to, by tęsknić za nimi przez resztę życia.