"Hadi ama Jimin" dedi bana biraz daha yaklaşarak. "Bu kadar büyütme. Sadece abimin biricik nişanlısına tebrikler öpücüğü vermek istedim."
Tekrar dibime girdi ve gözlerini fütursuzca gözlerime dikerek son sözünü söyledi,
"Ve bilirsin ki ben istediğimi almadan asla pes etmem."
''J-jungkook...k-kapıyı aç. Yalvarırım.*hıck*''
Kapının arkasında bulunan Jungkook sinirle bağırarak karşılık verdi.
''Karnındaki piçin sahibi kimse o kapıyı açsın sana Jimin. Siktir git evimin önünden..''
Daha fazla dayanamıyordu minik beden. Dizleri tutamayacak gibiydi.
''Y-yapma nolur.. Bu bebek senin...''
Dünya'da ki en iyi psikologların bile tedavi edemediği hastalar vardır. Ve beni bu hastalardan birine iyileştirmem için göndermişlerdi. Park Jimin'e...