Odaya çıktım hızla ve zaman kazanmak için odanın tuvaletine girip kapıyı kilitledim, gözlerimden sicim gibi yaşlar akıyordu ayaklarım koşmanın yüzünden hem yorulmuş ağrıyordu aynı zaman da korkunun yüzünden de titremeye başlamıştı, bu baş belası saplantılı mafyadan kaçmak zorundaydım, o sırada sert ayak seslerini duyunca nefesimi tuttum kalbim kulaklarımda kütür kütür atıyordu. "Orada olduğunu biliyorum Derin hemen kapıyı aç yoksa kırarak seni oradan çıkarırım" "Lütfen bırak beni gideyim Allah'ın belası rezil herif bırak beni!" "Aç lan kapıyı!" diye bağırdığında korkudan ayağı kalkıp kapıyı açtım, koyu gözleri öfkeden parlıyordu ve ben korkuyla yüzüne bakıyor bacaklarım daha çok titriyordu. "Neden bana bunu yapıyorsun sevdiğim...seni çok seviyorum neden inanmıyorsun bana!" "Seni sevmiyorum! Beni zorla bu evde tutuyorsun üstelik seni sevmediğim halde bunu yüzüne vurduğum halde peşimi bırakmıyorsun ve sen sevmeyipte evlenmek ne demek bilmiyorsun!" "İkimizde sarhoştuk biliyorsun ne yaptığımızı ikimizde bilmiyorduk! Ayrıca seviyorum başka erkeğe ait olman kanıma dokunuyordu anladın mı? Seni burada zorla tutmamın nedeni bu! Benden başka kimseye ait olmana izin veremem kendimden başka kimseye tutsak etmem sen benimsin ve hep öyle olacaksın...beyaz kadar temizsin seni seviyorum" "Işığım olamayacak kadar kirlisin senden nefret ediyorum!" 🌸 Poyraz & Derin Biri karanlık ve acımasız Diğeri masum ve merhametli 🌸 Başlangıç Tarihi : 26 / 04 / 2017 Bitiş Tarihi : 01 / 06 / 2017

03:46 kapının,gecenin bir yarısı çalması hiç normal değildi.kapı deliğinden dışarı baktım kimse gözükmüyordu.kapının üst kilitlerini açarken içimde bir ürperti vardı.kapıyı açtığımda yerde bir kundak vardı.Battaniyeyle sarılı bir bebek mışıl mışıl uyuyordu.üzerinde de bir not.Bebeği kucaklayıp içeri geçtim.Ayağımla da kapıyı kapattım.bebeği koltuğa yatırıp üzerindeki notu okumaya başladım. "selam,böyle bir şey yapmak ya da yazmak aklımın ucundan geçmezdi.Ben bu bebeğin biyolojik annesi olabilirim ama ona manevi annelik yapamam.Türkiye'den gidiyorum.Kimsenin beni bulamayacağı bir yere.Sana böyle bir bela bırakmak istemezdim,seninle henüz tanışmasak bile bebeğime iyi bakacağını biliyorum.Daha kimliği bile çıkmadı.O artık senin oğlun sende istemiyorsan onu babasına ver.Miraç Ali İnan" bir bu eksikti...

Bir adam.. İstanbulun en zengin gözde bekarlarından ve çapkınlarından biri.. Bir kadın.. Köyünün en güzel ve hamarat kızı.. Bu iki zıt insanı bir kaza birleştirirse ne olur?

Gümüş rengindeki gözleri beni ilgiyle süzerken, "Neden tamircilik?" diye bir soru yöneltti. Birkaç saniye ölçercesine beklentili bakışlarına karşılık verdikten sonra, "Seni zerre ilgilendirmez," dedim sadece. Zaten benden daha iyi bir cevap beklemiyormuşçasına göz devirirken, "Normal bir kız neden tamirci olur ki?" diye sorgulamaya devam etti. Ben ağzımı açıp cevap vermeye yeltenmeyince, "Gerçi pardon normal bir kız dedim, ki sen o kategoriye girmediğine göre, tamirci de olabilirsin," dedi adeta meydan okurcasına. Gözlerimi küçümsercesine kısarken, "Sağ ol, onayını alınca çok mutlu oldum," dedim bıkkın bir alayla. Kendini zerre bozmamasının yani sıra eğlenircesine bir tavırla, "Peki neden bu kadar asabisin?" derken dudaklarında kibirli bir tebessüm oynuyordu. Sinirle dişlerimi birbirine basıp en kötü bakışlarımı yöneltirken, "Beni cinnetin eşiğine getirdiğin için olabilir mi?" desem de ters cevaplarım onu hiç etkilemiyordu. "Akümü neden çaldın?"

TAMAMLANDI. Duymayan birisine aşık olunur mu? Olunur, ben aşık oldum. Hiç duymadığım o sesine, anlam dolu gözlerine, o masum çocuk kalbine... Kusurlu iki insan birbirlerinin yaralarını kapatmaya çalışırsa ne olur? Büyük bir aşk mı çıkar ortaya yoksa büyük bir acı mı ? Onlar kusurları olmasına rağmen kalpleri kusursuz iki insan. Marifet kusurlarıyla sevmekti, kusurlarını yere sermek değil... ****** Karlar yağar kalbimden, donar yüreğim ve bir daha eskisi gibi güneş açmaz gönlümde. Eritebilsen, güneşim olsan; olabilir mi? Yine de sen desem sevebilir misin beni? Yüreğimdeki yalnızlığı doldurabilir misin? Kalbimdeki sevgiyi görüp dokunabilir misin, hissedebilir misin beni orada? KİTAP TAMAMLANDI. BU KİTAPTA HİÇBİR ŞEKİLDE +18 İÇERİK, ŞİDDET, KÜFÜR BULUNMAMAKTADIR. NOT: KİTAPTAKİ HER KELİME BANA AİTTİR. Wattpadde Ben Kusurlarımla Benim adında yazılmış ilk kitaptır.

Hayatının en özel zamanlarında huzurdan, mutluluktan uzakta karanlığa mahkûm edilmiş bir kız. Nefes almasına rağmen o yaşayan bir ölü misali şimdilerde. Kurtuluş var ama istek yok. Taki o gün kalbinin ortasına düşen küçük bir kıvılcım alev alana dek. Hayatının en özel zamanlarında mutluluğa aşık olmuş bir adam. Nefes almak onun için çok değerli. Yıllar boyu hayatın ona çektirdiklerini yıllar sonra misliyle geri almış ve bunun verdiği mutlulukla yaşarken herkesi kendi gibi görür. Taki o gün gördüğü maviliklerdeki boşlukla yıllardır kendini kandırdığını anlayana dek. Bir kaza sonucu görme yetisini kaybeden Güneş ve yaşadığı talihsizlik silsilesi içinde hayata umutla bağlanan Demir'in hikayesi. © Tüm Hakları Saklıdır.

''Olmaz Gece, yapamayız. Daha ne kadar götürebiliriz ki?'' ''Gider! Sonuna kadar gider! Sen ne dersen de senden asla bıkmam ben.'' ''Sana istediğin hiçbir şeyi veremem.'' ''Senden bir şey istemiyorum ben. Sadece birlikte olalım yeter.'' ''Gece ben yürüyemiyorum! Engelliyim ben!'' ''Sikeyim engelleri.''

Sert ve bi okadarda herkesin korktugu kisi EFE KARA peki ya asik olursa ne olur afe ve badenin askina hazirmisiniz

Eylülün ailesi yoktu artık yanında... Kırgındı, bitkindi üzgündü.... Yetiştirme yurduna gittiği günü hatırladı EYLÜL... nasılda umutluydu... Nerden bilebilirdi kızcağız, yemek yerine dayak yiyeceğini.... Daha 14 yaşındaydı üstelik... Birilerinin gelip onu o harabe yerden kurtarmalıydı...! **** Artık 17 yaşında bir genç kızdı... saftı, temiz yürekliydi, tertemiz bir kızdı... Eylül beyazdı.. Hatta beyazın ta kendisiydi... Eylülü bir aile almaya gelmişti... Eylül mutluydu.. Ama bilmediği bir şey vardı.. Beyazlığı o aileyle tamamen siyaha bulanacaktı...!

"O da mutlu değil bu halinden. Sen onun yerinde olsan mutlu olabilecek miydin?" Annem derin bir iç çekti. "Tabii ki mutlu olmazdım. Metin... Ben diyorum ki; bir yardımcı tutalım. Böyle engellilerle ilgilenen kişiler var ya... İlgilenir, ilaçlarını verir. Hem ben de artık dinlenir, biraz kendime bakarım." Boğazıma yutkunamayacağım bir yumru oturmuştu. Sandalyeyi hareket ettirip yanlarına doğru sürdüğümde çıkan seslerden sonra bana baktılar. "Madem bu kadar fazla geliyorum koyun beni kapının önüne! Ne gerek var bir yardımcıya para ödemeye!" Annem ayağa kalkarak yanıma doğru yürümeye başladı. Her gün olduğu gibi yine bir tartışmanın fitili ateşlenmeye hazırlanıyordu. ☆ °Kapak için Wattpad Üçüzlerin Kapak Sayfası'na teşekkürler... Mahkum diye nitelendirdiği bedenini hapsetmişti bir odaya. Hem bedenini, hem özgürlüğünü... Koskoca 3 yılı gitmişti birden ellerinden. Şimdi yalnız, öfkeli, mutsuz bir adam. Kime dokunsa ateş, çığ... Özgürlük bedende değil, ruhtaydı. Özgürlük bedende değil, yürekteydi. Özgürlük bedende değil, zihindeydi. Peki sen?