When photography student, Willow Kennedy, gets offered an internship with her college's renowned ice hockey team, The Michigan Wolverines, she anticipates three things: 1) Her twin brother being an unbearable and over-protective nightmare. 2) Her photographs not making any real impact whatsoever. 3) The team completely shutting out the curly-haired girl pointing a camera in their faces. What Willow didn't take into account, however, was the Wolverine's team captain. Rumoured NHL first draft pick, dreamboat and total game changer- Tate Wilder. With his infectious dimpled smile, sparkling green eyes and addictive personality, Tate quickly turns Willow's internship into a life-changing and eye-opening experience- one filled with love, friendship and opportunities. Willow didn't meet the Michigan Wolverines looking for love, and funnily enough neither did Tate, but love soon found them. ********* "Pretty please?" Her lip juts out in an irresistible pout and you'd almost think she was a sweet innocent flower judging by the puppy dog eyes she's flashing me. But that image is little tarnished by the hand she has dipped into my boxers. I can feel my Adams apple bob as I reply. "O-okay. Fine, you win this time." The smile I get in response is absolutely blinding. A full, mega-watt grin with teeth, crinkled eyes and blush on the apples of her cheek. I'll let her win everything if I get that fucking smile in return.

[18+] ENEMIES TO LOVERS SPORTS ROMANCE She can't stand the school's golden boy, but when fate keeps throwing them together, their rivalry starts to look a lot like chemistry-and suddenly they're not playing the game they thought they were. °•°•°•° Hannah Walker doesn't trust anyone, especially men. They're manipulative and toxic-her lousy ex taught her that lesson well. Enter Tristan Beckett, the embodiment of everything she despises. He's arrogant, a playboy, and worshipped by everyone who meets him-except her. But he's also relentless, charming, and unfairly gorgeous. Their first meeting? Instant mutual hatred. Their second? Just as bad. Their third? Um... you see where I'm going with this. It's clear to everyone around them that they're not each other's biggest fans. But fate, or maybe some cosmic prank, keeps bringing them together-forcing them to learn more about each other. But like Hannah, Tristan has a dark past - he's just better at hiding it. Faced with an uncertain future, threats from an unknown assailant, and still trying to heal past wounds, both of them will have to learn to rely on each other. °•°•°•° Because I know you guys, there's smut in Chapters 29, 31, 34, Bonus #1, 37, 39, 49, 65, Bonus #3, and Bonus #5. °•°•°•° Enemies to Lovers College Football Romance Book 1 in the Campus Kings Series (Can be read as a Standalone) Mature +18 LOTS of character development.

𝐓𝐀𝐒𝐓𝐄 𝐎𝐅 𝐋𝐔𝐒𝐓 ᥫ᭡ 𝑩𝑶𝑶𝑲 𝑰 "𝑰'𝒎 𝒈𝒐𝒊𝒏𝒈 𝒕𝒐 𝒕𝒓𝒆𝒂𝒕 𝒚𝒐𝒖 𝒂𝒏𝒅 𝒇𝒖𝒄𝒌 𝒚𝒐𝒖 𝒍𝒊𝒌𝒆 𝒎𝒚 𝒘𝒊𝒇𝒆. 𝑶𝒏𝒄𝒆 𝑰'𝒎 𝒊𝒏𝒔𝒊𝒅𝒆 𝒚𝒐𝒖, 𝒊𝒎 𝒚𝒐𝒖𝒓𝒔" - 𝐋𝐮𝐜𝐚 𝐃𝐨𝐦𝐢𝐧𝐢𝐜𝐨 ᥫ᭡

Τι συμβαινει αληθεια μετα τον γαμο; Οταν τα φωτα σβηνουν, τα γελια των καλεσμενων χανονται και τα λουλουδια αρχιζουν σιγα σιγα να μαραινονται. Οταν η τελετη τελειωνει και μενουν δυο ανθρωποι μονοι μεσα στην πραγματικη ζωη. Τι απομενει τοτε; Ειναι ο γαμος μια αρχη η απλως μια υποσχεση που αρχιζει να δοκιμαζεται απο την πρωτη κι ολας μερα; Και μετα το τελος; Οταν κατι που καποτε εμοιαζε αιωνιο παυει να υπαρχει οπως το γνωριζαμε. Οταν οι λεξεις που λεχθηκαν με βεβαιοτητα αρχιζουν να ακουγονται ξενα στα ιδια αυτια που τις ειπαν. Τι απομενει μετα το για παντα; Ειναι το για παντα μια αιωνιοτητα η απλως ενα διαστημα που δεν ειχαμε ακομα μετρησει σωστα; Και οταν φτανει εκεινη η στιγμη που η καρδια αρχιζει να ψιθυριζει μια διαφορετικη λεξη; Αξ;ζει Τι σημαινει πραγματικα αυτη η λεξη; Αξιζει να μεινεις; Αξιζει να φυγεις; Αξιζει να παλεψεις για κατι που πονα; Η μηπως αξιζει να το αφησεις να τελειωσει; Και αν ολες αυτες οι ερωτησεις ειναι εκεινες που γεννιουν τις πιο σημαντικες στιγμες μιας ζωης... Μηπως ηρθε τελικα η ωρα να μαθουμε τις απαντησεις;

"Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται καλύτερα κρύο".

Η Έλενα Βελισσαρίδη, μισεί τους άντρες. Μισεί τους συμπαρουσιαστές της, μισεί τους ηχολήπτες, μισεί τους καμεραμάν, μισεί κάθε έναν φαλλοκράτη που αντιμετωπίζει συνεχώς ως αθλητικογράφος, στην ανδροκρατούμενη Κυριακάτικη βραδινή εκπομπή Χατ Τρικ. Ο Δημήτρης Δρακάκης είναι το νέο μεγάλο μεταγραφικό απόκτημα στην πρωταθλήτρια ομαδα της Θεσσαλονίκης. Γεννημένος στο Ηράκλειο της Κρήτης, μεγαλωμένος στις ακαδημίες του ΟΦΗ, εγκαταλείπει την Αθήνα και την ομάδα του Παναθηναϊκού, για να συνεχίσει την καριέρα του στη Θεσσαλονίκη. Τα δίχτυα του αδιαπέραστα. Το ίδιο και η καρδιά του. Η θέληση της να αντισταθεί, μεγάλη... Η επιμονή του να την κατακτήσει, σκληρή... Σύντομα όμως θα καταλάβουν πως σε αυτό το ντέρμπι, κανείς δε μπορεί να βγει νικητής.

Όταν η Άννα, μια φοιτήτρια που μόλις μετακόμισε στην πόλη, μπερδεύει την πόρτα του γείτονά της μετά από μια χαοτική μέρα, δεν φαντάζεται πως μόλις άνοιξε την πιο απρόβλεπτη σελίδα της ζωής της. Ο Άρης , ο γοητευτικός (αλλά αφόρητα εκνευριστικός) γείτονας, είναι ό,τι δεν θα ήθελε ποτέ: αλαζόνας, αυθάδης και... επικίνδυνα ελκυστικός. Από τη λάθος πόρτα ξεκινά μια μάχη πειραγμάτων, προσβολών και κρυφών βλέμματων. Γιατί καμιά φορά, ο δρόμος από το μίσος προς την αγάπη περνάει από το... διπλανό διαμέρισμα.

Κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται για να ακούγονται. Άλλοι, για να κοιτούν σιωπηλά. Η Ίριδα δεν είχε ποτέ τη φωνή που γεμίζει δωμάτια. Είχε όμως μάτια που έβλεπαν πράγματα που οι άλλοι προσπερνούσαν. Και καρδιά γεμάτη ιστορίες που κανείς δεν είχε διαβάσει ακόμα. Ο Δημήτρης δεν ήταν ένας απλός συμμαθητής. Ήταν θόρυβος, φως, φήμη και βλέμματα. Κανείς δεν φανταζόταν τι μπορεί να κουβαλάει μέσα του. Ούτε εκείνος. Μια τυχαία στιγμή. Ένα χαμένο αντικείμενο. Δύο κόσμοι τόσο διαφορετικοί κι όμως επικίνδυνα κοντά. Μια ιστορία για το αόρατο που παλεύει να ακουστεί , και για τους ανθρώπους που ανακαλύπτονται στις πιο ήσυχες στιγμές.

«Από ποτέ έχεις να κάνεις;»με ρωτάει ξεκάρφωτα και γυρίζω να τον κοιτάξω μπερδεμένη. «Τι να κάνω;»δεν καταλαβαίνω. Τι θέλει να μάθει ακριβώς μέσα από αυτή τη συζήτηση; «Σεξ ρε μαιμούδι, τι άλλο;»στο άκουσμα της λέξης γουρλώνω τα μάτια μου και σταματάω να κουνάω τα χέρια μου μέσα στο νερό. «Μη μου κάνεις τέτοιες ερωτήσεις!»του απαντάω κάπως τσιριχτά και τον ακούω να χασκογελάει. Τι βλάκας! «Έλα ρε Αγγελικούλα, απλά πες μου. Θέλω να μάθω» παλιό σεξομανή κουτσομπόλη. «Να μην σε νοιάζει, είναι κάτι προσωπικό και καλό είναι να μην κάνεις τέτοιες ερωτήσεις σε κορίτσια»τον επιπλήττω σαν να είμαι η μαμά του και το βλέμμα του σοβαρεύει στα ξαφνικά ελαφρώς. Επικρατεί λίγη σιωπή και ανακουφίζομαι κάπως αφου σκέφτομαι ότι αυτή η συζήτηση τελείωσε. Συνεχίζω αμέριμνη να κολυμπάω τριγύρω ώσπου η φωνή του με σταματάει. «Έχεις να κάνεις από το καλοκαίρι μαζί μου;» Την βάψαμε. DON'T COPY THE STORY.