Ciernie czepiają się ubrania i pozostawiają czerwone ślady na skórze. Sprzedawcy róż zadbali o to by tym brakowało ich naturalnej obrony. Ale tu, w lesie, ciernie są długie i ostre. Tu i ówdzie wyrastą jednak kwiaty. Piękno i niebezpieczeństwo są tuż przy sobie. Zapraszam na wędrówkę ścieżkami, wydeptanymi przez zwierzęta, do ruin gdzie natura wygrała nad tym co stworzył człowiek. Ale uważaj. Bo jeśli wejdziesz zbyt głęboko, możesz już tak łatwo nie wrócić.

Śmierć przyjaciela jest najgorszą i najlepszą rzeczą jednocześnie. Najgorszą, ponieważ już nigdy sobie jej nie wybaczysz. Najlepszą, ponieważ już dłużej nie musi cierpieć.

Melody to czarnowłosa nastolatka o niebieskich oczach. Należy do osób cichych, delikatnych oraz strachliwych, które dosłownie nikną w tłumie. Samotność nie jest jednak dla niej katorgą. Przywykła do niej tak samo, jak do ignorowania przez rodziców. Smutek ogarnia ją w chwilach, gdy widzi zakochanych w sobie ludzi, bo marzy o spotkaniu miłości życia. Co zrobi, kiedy w dzień jej osiemnastych urodzin na jej telefon zostanie wysłana pewna wiadomość? Nevra to ciemnowłosy mężczyzna, którego oczy połyskują czerwienią. Wygląd to nie jedyne, co go wyróżnia. Każdy Alfa chyli przed nim głowę. Uznaje się go za najpotężniejszego oraz za najokrutniejszego z przywódców wilkołaków. Władza i sprawowanie kontroli jest dla niego najważniejsze. Za wszelką formę zlekceważenia odpłacał bólem i nigdy się nie zawahał. To nieustraszony pan własnego gatunku. Widział ją już parę lat wcześniej, lecz na prośbę jej rodziców postanowił poczekać, aż jego partnerka skończy osiemnaście lat. Zrobił to, lecz postawił jeden warunek. Nie mają prawa utrzymywać z nią żadnych bliższych kontaktów. Obserwuje ją dzień i noc. A kiedy wypada ten dzień, zaczyna działać. Natomiast w tle wampiry próbują podnieść się z kolan i zerwać niewolnicze łańcuchy. Czy im się uda? Czy Melody da sobie radę z zaborczym i agresywnym Alfą? Bardzo serdecznie wszystkich zapraszam do przeczytania tej o to opowieści! Okładkę wykonała: Hwangi Najwyższe notowania: 1 miejsce w kategorii o wilkołakach dnia 27.10.16r

"Gdy podchodziłam do lądowania poczułam jego dłonie na tali. Po chwili leżałam na brzuch a on siedział na moich plecach. - Złóż skrzydła- poczułam jak zacisnął swoją dłoń na moim karku. Zaczełam głębiej oddychać. Najpierw złożyłam prawe a potem lewe. Oba zostały zakleszczone między moimi plecami a jego udami.- Przekręce cię na plecy, nie szarp się!- Jeden ruch i leżałam na skrzydłach. Facet wie co robi.- Czemu uciekłaś przed strażnikiem?" Pojawią się wulgaryzmy i pikantne sceny. Druga część "Dzicy wojownicy"

Lani Jones przyciąga kłopoty jak magnes. Wydaje się, że pokłady nieszczęść, które przypadają na jedną osobę wyczerpała już w wieku dziesięciu lat, ale ona wyrabia normę za całą rodzinę. Jej życie skończyło by się o wiele za szybko, gdyby nie William. Jej William, który zawsze nad nią czuwa. Okładka wykonana przez: _julliet_ ZAWIESZONA - KONTYNUACJA PLANOWANA

Orginalny twórca:Wendy Lian Martin Tłumacze tą manhwe na język polski 😼

Co roku rozpoczyna się wielkie losowanie, w którym wybiera się trójkę ludzi, aby wysłać ich do lasu, z którego nie ma wyjścia. Do lasu, w którym największym przeciwnikiem są wilki. Cassie została wybrana i zmuszona do śmiertelnego pościgu o życie i śmierć. Tylko jak przetrwać, gdy tym razem to łowca staje się zwierzyną? Z pozoru normalnie wyglądające wilki są kimś więcej.

Ciekawe ile jest w stanie człowiek przyjąć zastrzyków z innym DNA i ile przeżyć operacji...hmmm bardzo ciekawe ile da, by znów wyjść na wolność, tam do góry. Czym się stanie ? Kolejnym eksperymentem ....

13:25 Nieznany: nie płacz, księżniczko. Ja: Sorry pomyliłeś/łaś numer. Nieznany: ja się nigdy nie mylę. Nieznany: moja księżniczko Ja: Naprawdę! Pomyłka, nie znam cię! I nie nazywaj mnie tak! Nieznany: znowu płaczesz.... Nieznany: na razie nie musisz mnie znać. Nieznany: ale to się nie długo zmieni. 16:03 Nieznany: widzę cię. Nieznany: he he nie rozglądaj się tak i tak mnie, nie zobaczysz. Ja: kim ty jesteś?! Nieznany: księciem, który odnalazł swoją księżniczkę. Nieznany: nie musisz się mnie bać, nie skrzywdzę Cię. Ja: nie boję się. Nieznany: zawsze Ci wtedy ręce drżą tak jak teraz. Ja: Co ?? Skąd..... Nieznany: ja wiem wszystko. Ja: napisz, czego chcesz i przestań mnie nękać! Nieznany: czego ja chcę? Nieznany: zaopiekować się tobą Ja: .... Nieznany: Czy nie za dużo już wycierpiałaś? Nieznany: moja księżniczka Ja: Spadaj! Bo wezwę policję! Nieznany: he he urocze * Książka przeszła korektę nie tylko ortograficzna, ale też fabularna. Niektóre wydarzenia i odczucia bohaterów zostały zmienione. 00:01 Nieznany: już nie długo... Ja: przepraszam, CO?! Nieznany: do zobaczenia, moja księżniczko