"όχι δεν πρέπει" "πρέπει είσαι δικιά μου μόνο δικια μου"

-Η Αλέξια είναι ενα 17 χρονο κοριτσι οπου το μεγαλύτερο της όνειρο είναι να ζήσει μια ζωή γεμάτη περιπέτεια και όχι μια μουντή ζωή χωρίς να κάνει τίποτα, όπως ζει τώρα -Στέφανος είναι ενα 19 χρόνο αγόρι ο οποίος ασχολείται με την αναρχία και δεν νοιάζεται για κανέναν εκτός απο την ομάδα του όπου την αποκαλεί οικογένεια. Είναι δυο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες . Τι θα γίνει όταν βρεθεί ο ένας στον δρόμο του άλλου ; Θα μπορέσουν να συμφιλιωθούν ή θα έρθουν τα πάνω κάτω ; Τελικά τα ετερώνυμα έλκονται; Αμα θέλετε να μάθετε όλες αυτές τις ερωτήσεις απλός διαβάστε αυτο το βιβλιο 😂😂 Αρχή : 16/11/19 Τέλος :

Εχοντας ενα ασχημο παρελθον, παραδομενη στην παραβατικοτητα και τις επικινδυνες παρεες, η Αμαρρυλις πεφτει στα διχτυα του...νομου. Τι θα γινει οταν απο ενα μονο βλεμμα μπλεξει σε περισσοτερους μπελαδες;

<<γειά σου Τολακο ή μάλλον να πω...Αρη>> άκουσα την φωνή της και πετάχτηκα όρθιος από την τρομάρα <<πως μπήκες μέσα? >>ρώτησα με γουρλωμένα ματιά <<δεν είσαι και πολύ προσεκτικος με τις μπαλκονοπορτες σου Τολη>> απάντησε << Θεοφανία να σου εξηγήσω>> είπα πανικοβλημενος και σηκώθηκα Πήγα να την αγγίξω αλλά εβγαλε το πιστόλι της και με σημάδεψε. <<Γιατί ρε Άρη γιατί? ΤΌΣΟ ΚΑΙΡΌ ΨΕΜΑΤΑ, ΕΊΜΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ ΑΡΗ, ΑΝΕΠΤΥΞΑ ΑΙΣΘΉΜΑΤΆ ΓΙΑ ΕΣΈΝΑ ΚΑΙ ΑΥΤΌ ΕΊΝΑΙ ΛΑΘΟΣ, ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΆΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ! Δεν γίνεται να είμαστε μαζι>>φώναζε πλέον έχοντας το όπλο της στο ύψος του λαιμού μου. << γιατί δεν γίνεται? >> είπα με σπασμένη φωνή <<είμαστε δύο διαφορετικοι κόσμοι Άρη, κοίτα μας μια αναρχική και ένας μπάτσος?Ποσο καιρό νομίζεις ότι θα λειτουργήσει?>> απάντησε με λίγα δάκρυα να στολίζουν το όμορφο πρόσωπό της << μα.... εσύ μου είπες κάποτε πως πιστεύεις ότι τα ετερώνυμα έλκονται! Δεν διαφέρουμε μωρό μου! >>είπα και έκανα πέρα το όπλο της και ένωσα παθιασμένα τα χείλη μας . . . . .