İzbe sokakların, tanınmaz ve umursanmaz adamına ne kadar sürede ya da ne çeşit badirelerden sonra dönüştüğümü bile hatırlamaktan acizken şimdi yanımdan geçenlerin korkuyla karışık iğrenme bakışlarını ya da beni görünce çakmak gözlerini devirip ağlamaklı yüz ifadesine bürünen çocukların ekşi mayalı yüzlerini umursayacağımı düşünüyorsanız ciddi problemleriniz var demektir. Bu hikâyede problemler benim etrafımda döner hatta problemin asıl kaynağı benliğim, vücut bulmuş haliyse bizzat kendimdir. Tahmin ettiğiniz gibi oldukça dar ve basit kalıplarda olan hayatımdaki tek rolüm olan şeyi size vermekten veyahut da paylaşmaktan son derece rahatsızlık duyarım. O sebepten aklınızdan bile geçirmeyin. Kendimi tanıtmadım, ah ne kabayım! Ben Gündüz. Gündüz Serbest. Geçmişine yönelik yolculuğa yalnızca en cesurlarımız çıkabilir, yalnızca onlar yapılan yanlışlarla yüzleşerek bunları düzeltmek için çaba gösterebilir. Bu hikayede her şey ana karakterimizin anılarından ismi hariç hiçbir şeyi hatırlamayacak halde gözünü açmasıyla başlıyor. Tek çaresinin kaçmak olduğunu düşündüğü bir ev, belki de içindeki dostlarıyla birlikte tek korunaklı yuvası haline dönüşecek? Kimsenin geçmişini bilemezken kim dost kim düşman ayrımı yapabilir misiniz? Peki ya ev sandığınız şey gerçekte başka bir şeyse? Ya zihniniz size oyun oynuyorsa ve siz gerçeklerden kaçmak için bu oyuna çanak tutuyorsanız?Gündüz SERBEST' in geçmişini ve kim olduğunu bulma yolundaki macerasına katılırken bazen absürt bazense korku en çok da gizem dolu dünyasına kendinizi hazırlayın. Keyifli okumalar :)

Hayatımızda çeşitli dönüm noktaları olur bazıları bizi mutlu ederken bazıları da üzer. Benim dönüm noktan benim hayatımı darma duman etti. Sevdiklerimden uzaklaştırıp yeni bir hayat kurmam ve ardıma asla bakmamam gerektiğini anlattı. Şimdi yeni bir yola çıkıyorum bu yolda nelerle karşılaşıcağım hiç bilmiyorum.

Hayat öyle bir yoldur ki, ne zaman, nerede, karşımıza ne çıkacak asla bilemeyiz. Bilmediğimiz hâlde umutlarımızı bir bir hayâl bulutlarına saklarız. Sonra da yağan her yağmur damlasında, hayâllerimizi sakladığımız o bulutun tam tepemizde durup bizi mutluluğumuza kavuşturmasını bekleriz. Ben de bekledim. Hem de 1 yıldan fazla bir süre. Uzaktan sevdiğim adamı umutlarımı sakladığım bulutlarla birlikte kalbime gizledim. Belki, sadece rüyama gelmekle bile, beni her seferinde kendine daha çok bağladığından haberi olmayacaktı ama bu gerçek de değişmeyecekti. Şimdi, umutlarım, o bulutla birlikte bana doğru yürüyordu. Attığı her adım, bana gelişinin müjdecisiydi ve kalbim bunu düşündükçe, ona koşmak için çırpınıyordu göğüs kafesimde. Ve ben bu durum karşısında ne kalbime ne de beynime laf geçiremiyordum... . . . . . Kadın, imkansızı göze alarak kurmuştu bütün hayallerini... "Gökhan... Sen bana imkansız gibi gelen bir hayâldin kafamda kurduğum..." demişti İlkim, rüyasında. . . . Adam, çılgın bir kıza kaptırmıştı kendini... "İlkim! Anladım kıskançsın ama, onları döverken kendine de zarar veriyorsun." demişti Gökhan, İlkim'in kırılan kafasına pansuman yaparken. . . . Biraz eğlence, biraz aşk, biraz da acı var onların hikayesinde. Olmaz dedikleri olmuş, bir yola çıkmışlardı. Hadi; Onlar bu yolda yürürken biz de arkalarından takip edelim onları... *Bu kitabın tamamını ikiz kardeşime ithaf ediyorum...*

Ailesini şüpheli bir yangında kaybeden Arya, kimliği gizlenerek yetimhanede büyümek zorunda kalır. Vasisi olan aile avukatının izniyle küçüklüğünden bu yana yalnızca telefonda konuşsalar da aralarında bir bağ oluşan gizemli bir kadının vesilesiyle on sekizine basmasına yakın bir zamanda yetimhanede çıkar ve kendi evine yerleşir. Kader ağlarının örer, geçmişin silik raflarından bir tanıdığı, bir yabancı olarak karşısına çıkarır, çarpıştırır, bir kaldırımda kader ağlarını birbirine dolaştırır. Bu tanıdık yabancıyla yolları kesişip dururken bazı olaylar silsilesi sonucunda onunla özel bir bağ kurar, zaman zaman da geçmişin perdesini aralar. Acı bir sır gün yüzüne çıkmak için gün sayar. Aşktan kaçmak ve aşkın öznesini korumak arasında kalan Ulaş, yok sayamadığı bir fizik kuralıyla baş etmeye çalışırken Arya çoktan hayatının merkezinde yerini alır. Sırlarınsa zamansız anlarda ortaya çıkmak gibi kötü huyları vardır. Ben bir kelebeğim. Yarına ihtiyacım var. Biraz da sana... Biraz dediğime bakma. Kelebekler için biraz ne kadar önemlidir bilemezsin...

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.