17:52 Siz: Lütfen görmezden gelin ben- 17:53 0535...: Devam edin 17:54 Siz: Ne demek bu 17:55 0535...: Notlarınıza bakıyordum yarım kalmış 17:56 Siz: Bunu okumanız gerekmiyordu 17:57 0535...: Ama okudum 17:58 Siz: Silin lütfen 17:59 0535...: Geç kaldınız 18:00 Siz: Beni rahat bırakın 18:01 0535...: Hangisini yazmayı mı yoksa yarın da aynı koridordan geçmeyi mi? 18:02 Siz: ... 18:04 0535...: Yazdıklarınız sandığınızdan daha tanıdık 18:05 Siz: Beni tanımıyorsunuz 18:06 0535...: Emin misiniz 18:07 Siz: Benim kim olduğumu bilmiyorsunuz? 18:09 (okundu) 18:10 0535...: Notlarına bakılırsa beni çok uzun zamandır tanıyorsunuz

Yaman bana baktı. İlk kez yüzünde net bir ifade gördüm. Ciddiydi. Oyun oynamıyordu. Sinirle kapıya yöneldim. "Yarın okuluma gelme," dedim. "Beni rezil edersen seni kendim rezil ederim." "Geleceğim." Arkamı döndüm. "Gelirsen bağırırım. Herkesin içinde. Seni sapık gibi gösteririm." Gözünü bile kırpmadı. "Bağır." "Ciddiyim!" "Ben de," dedi. Kapıyı sertçe kapattım.

Adalet bazen kanla yazılır. Ve bazı savaşlar mahkeme salonlarından önce başlar. Lara Saygın, güçlü, zeki ve sınır tanımayan bir savcıdır. Semih Arel Barlas, geçmişi ihanet ve kayıplarla örülmüş, kontrolü elden bırakmayan bir adam. Görünmeyen bir düşman ipleri çekmeye başladığında, yolları kesişir. Zorunlu bir iş birliği, bitmeyen bir çatışma ve her adımda büyüyen bir tehdit... Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu; güç, kontrol, ihanet ve bedel hikâyesi. Kim haklı? Adalet mi, hayatta kalmak mı? Ve asıl soru şu: Bir insan, sevdiklerini korumak için neyi feda eder?