"Bir şey soracağım?" Durup hafif arkamı döndüm. "ALEDA... Ne demek?" " dedi. Güldüm. " Kanatlı demek. " dedim. Kahkaha attı. " Senin kanatların yok ama. " dedi. Gülen yüzüm soldu... Bir iki adım atıp tam dibinde durdum. Dudaklarımı hareket ettireceğim sırada bir kükreme sesi geldi. Karşımdakinin. Karşımdakilerin gülen suratları aniden soldu. Bu sefer gülme sırası bendeydi. Karşımdakinin kulaklarına yaklaşıp fısıldadım. "Benim kanatlarım o." 'Tüm telif hakkı saklıdır'

On sekizinci yaş gününde tanımadığı numaradan gelen mesaja cevap veren bir garip genç kızın hikayesi. Mesajı atanın kim olduğunu ve neler yaşanacağını öğrenmek ister misin? Öyleyse okumaya başla! *Mizah #1 (14.04.2018) *Kısa Hikaye #1 (28.08.2018) *Romantizm #1 (17.06.2020)

(TAMAMLANDI) SERİNİN İLK KİTABI Anonim: İsminin anlamını biliyor musun? (20:36) Sude: Dalga geçmeyeceksen söylerim. (20:37) Anonim: Söz. (20:37) Sude: İşveli, cilveli. (20:37) Anonim: Bir isim bir insana bu kadar mı cuk diye oturur? (20:38) Sude: Ne cilvemi gördün be? (20:38) Anonim: Sen kendini yürürken hiç izlemedin galiba... (20:39) Anonim: Önünden geçtiğin kundaktaki bebek bile sana dönüyor. (20:39) Anonim: Bu beni rahatsız etmeye başladı. (20:39) Anonim: Senden hoşlanmaya başladığımı hissediyorum. (20:40) Anonim: Umarım bu işten zararlı çıkmayız. (20:40)

"Merhaba." Telefonun iki yanında bir sessizlik oluşmuşken, kimse tek kelime etmedi. "Seni aradım çünkü bir şey söylemek istiyorum." Genç kız derin bir nefes aldı. "Seni seviyorum." Arama sonlandırıldı. İlk Bölüm Tarihi: Vallahi hatırlamıyorum kskdkjdjsj Final Tarihi: 18 Mayıs 2019 Cumartesi Not: Kitabımın tüm hakları saklıdır!

Esila Soykan annesini kaybetmiş,ailesi dağılmış bir genç kızdır.Herşeye yeniden başlaması için babası hayatında değişiklikler yapmaktadır.Bunlardan biri de okulunu değiştirmektir.Orada hesaba katmadığı tek şey ise kızının dik başlılığının bir genç mafya grubuyla yollarının keşişmesine neden olacağıdır. Esila Soykan,hiç beklenmedik bir zamanda ortaya çıkan tehlike silsilesiyle okuldaki mafya grubunun ele başı olan Uras Demir'e yakın olmak zorunda kalmış ve git gide ona aşık olmuştur. Dram,Trajedi ve Komedi. Hem aşka küstüren,hem aşka taptıran tarzdaki sevişleri Esila'nın kız arkadaş grubuyla mafyalar arasındaki akıl almaz çekimi sergiliyor. Esila doğru bildiği yalanların su yüzüne çıkışı ile yok olurken,Uras'ın aşkı ile yeniden var oluyor. Bu hikaye Aşkın,yeniden doğuşun ve gerçeğin ne kadar doğru olduğunun sorgulanış hikayesidir. Her gerçek bir yalan,her tehlike bir aşktır.

anonimhanım: Yeniden basketbol oynar mıyız? 02.04- #1 gençkızedebiyatı 09.04- #1 yarıtexting 27.04- #1 bilinmeyennumara 08.05-#1 mizah 11.05-#1 romantizm

"Kaç benden, uzak dur. Ben katilim, Azrail'im. Azrail'in bir insana sunabileceği tek şey ölümdür. Bu yüzden git Beren" "Ben elindeki kandamlaları ile sevdim seni. Gözlerin kararıp, Azrail'e büründüğünde bile sevmeye devam ettim. Atmayı unutan kalbin ile kalbimi un ufak ettiğinde dahi sevdim ve sevmeye devam edeceğim. Ben sen oldum Ares. Her tarafım sen kokuyorken nasıl kaçabilirim? Nasıl gidebilirim senden?"

Akyaka net bir yerdir. Ya sever oradan gitmek istemezsiniz ya da bir daha uğramazsınız. Çiçek isimleri verilmiş sokaklarında aşık olabilirsiniz mesela. Tabii bunun için, sizin onu sevdiğiniz kadar, Akyaka'nın da sizi sevmesi gerekir. O hâlde başlayalım... ^^ Kapak Tasarımı: sevgisizcesevdi Bu kitapta zorla evlendirilen, ataerkil topluluğu yoktur! Kızlarını mal gibi satan anne-baba yoktur! Silah-mafya yoktur!

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...