İki düşman mahalle. Lodos ve Samyeli. İki düşman mahallenin iki ayrı reisi. İnsanlara göre sıradan bir şey gibi gelsede onlara göre reislik yürek meselesiydi. Düşman iki mahalle olsalar da hiçbiri düşman olmayı zerre istemiyordu. Fakat onların kaderi buydu. Çözüm yolu olmayan bu düşmanlığı nasıl bitireceklerdi? Belki de dostluk, Belki de aşk. Sonunda reisliklerini kaybedecek dahi olsalar bu düşmanlığı bitireceklerdi. Bunun için söz dahi vermişlerdi. Reis sözü.... 25.08.2017 #Bu isimle yayınlanan ilk kitaptır. #Wattpad de yayınlanan ilk ve tek kurgudur. Reislik #1 Düşmanlık #1 Mahalle #1 Mizah #1

Bilinmeyen: Kahvaltıdasın ama salatalıkla bakışmaktan başka bir şey yapmıyorsun. Bilinmeyen: Şimdi telefona bakmayı kes , çünkü annenin dikkatini çekmiş durumdasın :) Yarı texting

"Seni Seviyorum..."dedi ilk kez bana seni seviyorum dedi! Gözlerimi kocaman açmış ona bakıyordum, gerçekten beni seviyor muydu? "Ciddi misin?" diye saçma bir soru sordum, dudaklarını ıslatıp cevap verdi, "Ciddiyim. Cemre ben senden binlerce kez özür dilerim... Seni çok üzdüm bunun için senden ne kadar özür dilesem azdır. Keşke sana öyle şeyler demeseydim sana bunları yaşatmasydım, ve senin dediğin gibi keşkeler gerçek olsaydı bu halde burada olmazdık..." dedi, ona olan sevgim o kadar büyüktü ki bir anda geçmişimi unuttum. Beni en çok üzen şey onsuz bir hayat üzerdi... "Seni affediyorum... D-deniz" dedim, gözlerim doldu. Şuan hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyordum. Deniz bir anda bana sarılınca gözümden bir damla yaş düştü. "Seni asla üzmüyeceğim..." dedi, gülmsedim. "Tamam be antilop! Bu kadar duygusallığa gerek yok." Dedim, gülerek. Bir anda benden ayrıldı ve konuşmaya başladı, "Tamam Aslan kızma." Dediğin de aynı anda güldük. "Papatya gibisin... Beyaz ve ince, çok kırılgasın Cemrem dokunduğum an ağlayacakmışsın gibi geliyor..." dediğin de bu cümlelerin ne kadar özel olduğunu anladım.