Ήρθαμε λοιπόν στο μέρος 2ο του βιβλίου... Πάμε ένα μικρό ΣΠΟΙΛ... Πάω να μπω μέσα στην αίθουσα του γυμναστηρίου και νιώθω σε δευτέρολεπτα, όλο το σώμα μου είναι βρεγμένο με νερό... Γυρνάω και βλέπω τον Lucas να γελάει, τον κοιτάω θυμωμένα.. Εκείνη την στιγμή μπροστά μου ήταν το αλεύρι που βάζουν οι αθλητές στα χέρια του.. Το περνώ στα χέρια μου, το ανοίγω και το Ρίχνω πανω του... Χαμογελάω με ευχαρίστηση και τον κοιτάω , ενώ αυτός έχει μείνει παγάκι ενώ δεν το περιμένε... " ΤΙ ΈΚΑΝΕΣ ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ?!" " ΝΟΜΙΖΩ ΤΟ ΕΊΔΕΣ " " ΘΑ ΣΕ ΣΚΟΤΏΣΩ " " ΕΛΑ ΤΟΛΜΑ ΡΕ! ΤΙ ΝΟΜΊΖΕΙΣ ΣΕ ΦΟΒΆΜΑΙ?!" Του απαντάω προκαλώντας τον... Ο Peter ερχετε μαζί με την Mia , μας κοιτάνε και γελάνε... Εγώ μαζί με τον Lucas τους Ρίχνουμε και δολοφονική μάτια και σταματάνε... " Αμάν ρε παιδιά, 1 μετά γαμωτο, 1 χωρίς να τσακωθειτε" Λέει η Mia Και μας κοιτάει " Συγνωμη αλλά αυτή την φορά δεν έκανα κάτι αυτός το άρχισε!! " Λέω κι ο Lucas με κοιτάει δολοφονικά " Δεν θα είχα κάνει τίποτα αν δεν είχες ρίξει το χαρτί στην κυρία που έλεγε πάνω το όνομα μου και που την είχες πει πουτανα " Αχχχ αυτό ήταν ότι καλύτερο...

Ήταν καλοκαίρι όταν ο Τζέισον γνώρισε την Χριστίνα. Ένας έρωτας άναψε στους δρόμους της Λευκάδας. Ωστόσο τίποτα δε κρατάει για πάντα. Ο καιρός περνάει, το ίδιο και οι μήνες. Τι γίνεται λοιπόν όταν το καλοκαίρι τελειώνει; Οι καλοκαιρινοί έρωτες επιβιώνουν άραγε; Ή είναι γραφτό να χαθούν όπως ακριβώς χάνονται και τα σχέδια στην αμμουδιά όταν σκάει το κύμα. Η ιστορία έχει δυο πρόσωπα. Και η ζωή είναι σε δυο δράσεις. Εκείνης που περίμενε με μια ελπίδα και εκείνου που χάθηκε μια ζεστή μέρα.

Βγήκα έξω από το κλαμπ περιμένοντας να βρω ένα ταξί να με πάει σπίτι. Περίμενα αρκετή ώρα ώσπου ένα χέρι με τράβηξε προς την πίσω μεριά του μαγαζιού και με έβαλε στον τοίχο Χριστίνα: «Ωχ τι θέλεις πάλι;; Να τσακωθούμε;» του είπα και αυτός πήρε ένα πονηρό βλέμμα Γιώργος: «μην με δελεάζεις» μου είπε και άρχισε να μου σφίγγει περισσότερο τα χέρια με πλησίασε τόσο που ένιωθα την καυτή του ανάσα να με πλησιάζει Σώστε με θα λιποθυμήσω.. Μπορούν δύο αντίθετοι άνθρωποι με διαφορετικές συνήθειες και διαφορετικούς τρόπους ζωής να ερωτευτούν; Μπορούν πέρα από μίσος να υπάρξει έλξη; Τι λέτε ;

" ΕΊΠΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΓΑΜΩΤΟ! ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΤΟ ΣΤΑΝΙΟ ΜΟΥ ΜΈΣΑ;ΓΙΑΤΊ ΜΕΝΕΙΣ;" φώναξε μέσα στο πρόσωπο μου και έκλεισα τα μάτια μου. Δεν θα φύγω. Δεν θα φύγω αν δεν εξαφανίσω τους δαίμονες που τον περιτριγυριζουν. "Εγ...εγ" ένας λυγμός ξέφυγε από το στόμα μου. Συγκρατησου. Μην κλάψεις. "ΕΣΥ;ΕΣΥ ΤΙ;" με ρώτησε καθώς έξυσε νευρικά το κεφάλι του. Οι φλέβες στο κούτελο του πεταγονταν. Με τρομάζει όταν είναι θυμωμενος. Με τρομάζει πολύ. "ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΈΝΗ ΜΑΖΊ ΣΟΥ" ούρλιαξα. Εκείνος γούρλωσε τα μάτια του και γύρισε να με κοιτάξει. Τα κατάφερες Αλεξ. Κατάφερες να γίνει ότι μου είχες πει εκείνη την νύχτα.