Doğum gününden sonra, kardeşiyle eğlenmek için konsere giden bir genç kız... Fırtına yüzünden iptal olan konserden eve dönmeye çalışırken, kendini bir anda hiç bilmediği bir yerde bulursa... Ve bu bilmediği yerden, evine dönecek hiçbir yolu olmasa... Kendisini yabancı hissettiği bu şehirde, tüm bunlar yetmezmiş gibi, aklını karıştıran ve tüm yolları kendisine çıkaran gizemli bir genç adamla karşılaşırsa... Neler olur?

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

"Ben, sana nereden tutuldum?" *** KİTAP DÜZENLENİYOR.

Bu hikaye bir bilinmezliğin içine hapsolmuş kızın hikayesi yani Mia'nın hikayesi.

Can sıkıntısından numara sallayıp, polise denk gelmek mi? (06.04.2021) 🚫Reklam Yapma!🚫 🚫Küfür içerir!🚫 ©Tüm hakları saklıdır. Çalınması ve kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır! ____ (...) Çıkartıkamk: Polis'im kızım ben. Çıkartıkamk: Konuştuklarına biraz dikkat etsen hani Çıkartıkamk: Hayır senin için söylüyorum. 0537***: BaBaBaBaBaBaBaBa 0537***: Benim babamda avukattı zaten. 0537***: ÖĞŞYEWŞGDEÖQW ___ ©Tüm hakları saklıdır. Çalınması ve kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır! ____ ↬Gençkızedebiyatı #1 (22.04.2021) ↬Genelkurgu #1 (21.04.2021) ↬Romantizm #1 (18.04.2021) ↬Kurguolmayan #1 (21.04.2021) ↬Polis #1 (21.04.2021) ↬Anlık #1 (18.04.2021) ↬Kanka #1 (21.04.2021) ↬Çevrimdışı #1 (21.04.2021) ↬Bilinmeyennumara #1 (18.04.2021) ↬Komik #1 (24.04.2021) ↬Numara #1 (23.04.2021) ↬Dostluk #1 (25.04.2021) ↬Whatsapp #1 (25.04.2021) ↬Text #1 (13.05.2021)

Koltuğuma oturmuş pencereden dışarı izlerken, zilin çalması ile irkilmeden edemedim. Arkada çalan Kaan Tangöze'nin şarkısına içimden eşlik ede ede ayağa kalkıp kapıya yöneldim. Umursamaz bir şekilde kapıyı açtığımda, sanki damarlarımdaki kan donmuştu. O buradaydı.. Barış Egemen tam karşımda duruyordu.. "Gözleri gözlerime." Diye devam eden Kaan Tangöze'nin sesi ta kapıya kadar geliyordu. Heyecandan kalbim bin kat daha hızlı atıyordu. Ela gözleri gözlerimdeydi..bana bakıyordu.. "Saçları saçlarıma.." diye devam ederken, Barış hafifçe gülümsedi. "Karışan bir sen olsan." Diye eşlik etti şarkıya ve ani bir hareketle içeri girdi.Donmuştum. Karşımdaydı. O buradaydı. Gözleri gözlerimdeydi...aynı havayı soluyorduk.. rüya mıydı? Hayır değildi..Barış buradaydı.. Barış Egemen benimle burada beraberdi. ~ ~ ➰BAŞLAMA TARİHİ: 8 HAZİRAN 2020

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Pinokyo sendromu =) Yalan söyleyince hıçkırık tutması. •~•~•~•~•~• Kitabın önceki adı; "Demir Koleji" idi. •~•~•~•~•~• #1 - gençkızedebiyatı (26.04.2021) #1 - pusu (07.05.2022) #1 - hıçkırık (07.05.2022) #1 - kolej (08.01.2023) #1 - hırs (03.02.2023) •~•~•~•~•~• "Şey demiştin, hileler her zaman istediğin gibi işlemeyebilir," kaşlarını çatarak bir adım daha ilerledi, "Neden?" İçine girdiğim şaşkınlıktan arınmaya çalıştım. İhtimal bile vermediğim şey gerçekleşmişti. Karşı karşıya kaldığım durumlarda her ne kadar duygu değişimi yaşasam da o duygudan hızlı bir şekilde kurtulma gibi bir özelliğim de vardı. Boğazımı temizledim, önüme gelen saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdım ve bende onunla aynı boya gelebilmek için ayağa kalktım, "Neden mi?" Bakışlarımı birkaç saniye duvarda oyalandırıp tekrar ona çevirdim, "Çünkü sen hile yapınca o hileye karşındaki insanın kanacağına odaklısındır. Sen hile yapıyorum dersin ama aslında kendini bir hilenin içerisinde bulursun ve bunun farkına bile varamazsın." Gözlerini kısıp bana biraz daha yaklaştı, "Anlamadım?" ••••••••• Başlangıç : 05.05.2020 Bitiş: 23.08.2021 UYARI ! Argo ve küfür içerir. Hikayenin başlarında klişe gelebilir ama değil. İlk bölümlerde acemilik vardır.. •••••••••

0537 *** ** **= Ne demiş Kaan Boşnak 0537 *** ** **= Bilmem kime gücendin hadi gel anlat bana 0537 *** ** **= Değişmem gülüşünü tüm dünya benim olsa da 0537 *** ** **= Her kim ki seni üzüp üstüne ağlatırsa 0537 *** ** **= Bir damla su vermem çöllerde kavrulsa da