Część druga opowiadania; „ZŁAMALIŚMY ZASADY". Nie miałam pojęcia czy sobie bez Ciebie poradzę. Nie miałam pojęcia czy nie umrę z tęsknoty po Twoim odejściu. Nie miałam pojęcia gdzie jesteś i co robisz. Nie miałam pojęcia czy jesteś szczęśliwy. Nie miałam pojęcia czy jeszcze o mnie pamiętasz. Nie miałam pojęcia czy jeszcze mnie kochasz i czy w ogóle żyjesz. Nie byłam pewna prawie niczego. Ale wiedziałam jedno: kochałam Cię na tyle mocno, że pozwoliłam Ci odejść. [Fikcja literacka: placówki, miejsca oraz ich położenia geograficzne nie pokrywające się z informacjami rzeczywistymi]

Rihan Taylor i Leila Harrison od dziecka są przyjaciółmi. Jednak ta zażyła relacja nie podoba się ich rodzicom, którzy robią wszystko, aby ich rozdzielić. Państwo Taylorowie i Harrisonowie się nienawidzą i zrobią wszystko, żeby dzieci się nie spotykały. Jednak nastolatkowie nie przestają się widywać, a Rihan z czasem odkrywa, że Leila jest dla niego kimś więcej niż przyjaciółką. Ale wkrótce dziewczyna łamie mu serce, dając jasno do zrozumienia, że ona nie odwzajemnia jego uczuć. Rihan jest wściekły i postanawia zerwać przyjaźń. Niedługo potem wyjeżdża z miasta na dwa lata. Kiedy wraca, relacja obojga jest jeszcze bardziej naładowana nienawiścią niż tuż po rozstaniu. Chłopak nie ukrywa, że nie znosi dawnej przyjaciółki. Jednak nie ma pojęcia, że dla Leili zmieniło się wszystko, również jej uczucia. Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej szesnastego roku życia. © hellofanonymous

-Czy ty ze mną flirtujesz? -Od jakichś dwóch miesięcy, ale dzięki że zauważyłaś.

William- chce odzyskać Claudię i przywrócić jej pamięć. Katy- teraz już nic nie stanie jej na przeszkodzie żeby zdobyć Williama. Theo- spróbuje rozkochać w sobie Claudię. Claudia- czy przypomni sobie Williama czy może zakocha się w Theo? 2 część - Pamiętasz? 1 cześć - Cześć Kotku

Kiedy usłyszeli stukot moich obcasów odwrócili się w moją stronę. Zlustrowali mnie wzrokiem. Jeden z kolesiów szepnął coś drugiemu do ucha, na co ten się uśmiechnął. Kiedy przechodziłam obok nich, usłyszałam ciche pogwizdywanie. - Idiota. - mruknęłam na tyle głośno, żeby mnie słyszeli. Nagle jeden z brunetów zagrodził mi drogę. - Potrzebujesz czegoś? - warknęłam. Działał mi na nerwy. - Może tak grzeczniej? - wydawał się rozbawiony. - Chcesz coś, bo się spieszę? - odpowiedziałam zakładając ręce na piersi. Ten zignorował moje pytanie. - Masz tupet, że nazywasz mnie idiotą. - zmierzył mnie wzrokiem. - Jak chcesz to mogę nazywać cię padalcem. - odpowiedziałam słodko. Chłopak szybkim ruchem przyszpilił mnie do ściany. Był wkurzony. - Uważaj na słówka Kotku.

"Czułam, że coś jest na rzeczy. Isaac miał jakąś tajemnicę, był taki... niezrozumiały, a ja miałam wrażenie, że coś przede mną ukrywają. - On po prostu jest... trudno mi to wytłumaczyć Nao, po prostu znam go. Chociaż raz posłuchaj mnie i proszę cię nie zbliżaj się do niego. Najlepiej... unikaj i uważaj. On jest jednym z tych chłopaków, przed którymi próbuję cię obronić... " !Opowiadanie (aktualnie rozdziały 30-40) jest w trakcie korekty pod względem ortograficznym oraz interpunkcyjnym. Fabuła nie ulega zmianie!