Hale, sosyal medyada yazdığı bir yorumun hayatını bu denli değiştireceğini nereden bilebilirdi ki.

Belediye otobüsünde doğan aşk...

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Final oldu, tamamlandı. Seri üç kitapla raflarda yerini almıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK

Theodore Nott "Beni de takıma alın amk çocukları" adlı grubu oluşturdu. 🏳️‍🌈 Drarry Blairon Deamus Theodore/Adrian Pucey TerenceHiggs/RichardSky

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️

Gelecekteki Kocam: Bak, her kimsin bilmiyorum ama son kez soracağım Gelecekteki Kocam: Numaran telefonumda 'Kalbimin Pili' diye kayıtlı Gelecekteki Kocam: Ama ben senin kim olduğunu bilmiyorum, bu numarayı da tanımıyorum Gelecekteki Kocam: Yani soruma cevap verirsen beni çok mutlu edersin Gelecekteki Kocam: Sen kimsin?

Youtube'un sayko insanları...

Öpüştük ve evlendik. Şimdi raflarda!!!!!!!!!!!! MSJXMSKXMDM

Karnımda yer etmiş o bilindik huzur duygusu yerinden ayrılmazken, biz de gözlerimizi kapatmış kokularımızda kayboluyorduk. Çenemi beyaz-sarı saçlarına koymuş, bir yandan tüm kokusunu içime çekerken, bir yandan da yumuşakça okşuyordum. Koltuğun sert koluna oturmama rağmen, belki de en yumuşak yataklarda olabileceğimden daha rahattım. Yavaşça belimden sırtıma doğru eliyle turlayan Draco da kıpırdamıyordu. Gözlerini kapatmış, benim gibi anın tadını çıkarıyordu, belki de. Kendime o an bir şeyi itiraf ettim. Zaten bildiğim bir şeyi kanıtlamıştım aramızda hiç mesafe yokken; ben Draco'yu sıradan bir öğrencimden öte görüyordum. Peki, ne kadar öte? ❝𝐀𝐝𝐫𝐢𝐞𝐧𝐧𝐞 𝐁𝐥𝐚𝐜𝐤 × 𝐃𝐫𝐚𝐜𝐨 𝐌𝐚𝐥𝐟𝐨𝐲❞ •🇸 🇲 🇺 🇹  🇼 🇦 🇷 🇳 🇮 🇳 🇬  •🇸 🇹 🇷 🇴 🇳 🇬  🇱 🇦 🇳 🇬 🇺 🇦 🇬 🇪  •🇹 🇪 🇦 🇨 🇭 🇪 🇷  × 🇸 🇹 🇺 🇩 🇪 🇳 🇹  🇫 🇦 🇳 🇹 🇦 🇸 🇾