Bir kız düşünün.... Doğduğu günden beri el üstünde tutulan ailesinin prensesi ayağına postallarını giyip dağda bir savaşçı olma hayaliyle ailesini bırakıp doğduğu şehri terk ederek hayallerinin peşinden koşmuştur. Annesinin süslü püslü elbiselerle donattığı dolabını geri de bırakıp postallar ve sade üniformalı bir hayata koşan ama defalarca düşen, defalarca hedefi ile arasına duvarlar örülen ama asla pes etmeyen bir kız düşünün. Peki bu kız hiç beklemediği anda hayatının aşkı ile tanışırsa....

(Wattpadde Alev adındaki ilk kitaptır.) Çok zeki ve çalışkan olan Alev'in elde ettiği başarılar herkes tarafından fark edilmişti. Yıllar önce öğretmenleri onun ne kadar iyi yerlere gelebileceğini öngörmüştü. Burslu olarak yurt dışına okumaya giden Alev, sekiz yılın ardından mahalleye dönmesiyle başlar her şey. Annesinin bir tanesi, abisinin miniği, tayfanın beyni, mahallenin kadın reisi... Herkes tarafından sevilse de tehlikeli düşmanları vardı. Onu takıntılı olarak seven ve intikam hırsıyla yanıp tutuşan kişilerin oynadığı oyuna kurban gitmişti. Her şeyini verdiği sözleri tutan, dürüst ve merhametli bir insan olması yüzünden kaybeden Alev, oynanan oyunu çözmeye çalışırken her taraftan farklı bir darbe alıyordu. İhanet, aşk, iftira, sırlar... Alev ve mahallesinde geçen olayları okumaya hazır mısınız?

Bir elin beş parmağı... Biri olmasa hepsi eksik, hepsi yarım. Ama eğer bir aradalarsa sırtlanabilirler yükünü tüm dünyanın. Onlar kanlı bir çemberin içinde sürdüyorlar hayatlarını. Etrafta ceset kokusu var, bir de acıyla örülmüş duvarlar... Sıkışıyorlar, sıkıştıkça birbirlerine sığınıyorlar. Yeri geliyor, o duvarlar üzerlerine yıkılıyor. Önce biri çıkıyor enkazın altından, sonra canı pahasına diğerlerine uzatıyor elini. Çünkü bu bir ekibin aileye dönüşme hikâyesi.

Zifiri karanlıkta kalan kendini kör sanırdı. Gözler görmez olduğunda, kulaklar duymaz olduğunda; kimi zaman gecenin siyahına, kimi zaman seherin kızıllığına bulaşırdı suçun lekesi. Gerçek denilen şey, bu lekelerin ardına gizlenip günyüzüne çıkmayı beklerdi. Silinince de geçmezdi üstelik, izi kalırdı her lekenin. Birinin uzmanlık alanı matematik. Bir diğerininki psikoloji. Biri kendini bilime adamış. Biri ise tüm kilitlerin anahtarıymış. Ve aralarına son katılan, üstün görsel zekâsı sebebiyle 'fotoğraf makinesi' olarak tanınan bir kadın. Onlar izbilimci. Onlar Analizci. ⚓ Not: Bu kurgu travma sonrası stres bozukluğu, obsesif derecede takıntılılık durumu, intihara meyilli ruh hali gibi tetikleyici olabilecek ögeler ve cinsellik içermektedir. Bu sebeplerden dolayı yetişkin içerik kategorisindedir.

"Gelin düğünden kaçmış" Yaranmış kaostan seçebildiğim tek cümle bu olmuştu. Davetliler olayı kendilerince yorumlamaya çalışıyor, gerçeklik ile en ufak bir alakası bile bulunmayan şeyler uyduruyordular. Her kafadan ayrı bir ses yükseliyordu. Ve herkesin merak ettiği tek bir şey vardı; gelin düğünden neden kaçtı? Yere kadar uzanan gelinliğimin eteğini toplayıp kapısına yaslandığım arabama bindim. Son bir kez başımı çevirip bahçede toplanan davetlilerin yarattığı kargaşaya bakıp gözlerimi devirdim ve gaza bastım. Bir gelin düğününden neden kaçardı? Sevmediği bir adamla evlendirildiği için mi? Yoksa başka birine aşık olduğu için mi? Kendini evliliğe hazır hissetmediği için olabilir mi mesela? Ve ya yapılan düğünü mü beğenmedi? Hayır, sebep bunların hiçbiri değildi. Aylardır organize edilen düğünümden arkama bile bakmadan kaçıyordum. Çünkü... Kapak tasarımı: @BenYengi ❣