Gözlerinden ateş çıkıyordu sanki. Elini havaya kaldırdı. "YAPMA!" diye haykırdım. "YETER ARTIK YAPMA ÇOK YORULDUM." "ÇOK YORULDUM..." diye çığlık attım hıçkırıklarımın arasından. Her seven öldürür sevdiğini...🥀🥀

"Beni hemen evime götür!" dedim sert yapmaya çalıştığım sesimle. Kaşları çatık bir şekilde bana bakmaya devam ediyordu, Allahım çıldırıcam. "Hayır!" dedi benim sesimi bastıran bi sesle. Sinirle dişlerimi gıcırdattım, "Babamın kim olduğunu biliyor musun?" dedim meydan okur gibi. Tek kaşını kaldırdı ve çalışma masasından kalktı, üstüme doğru gelirken yutkundum. "Evet biliyorum... Onur Gürsoy" dediğinde gözlerindeki hayranlığı gördüm, ona saygı duyuyordu. "O zaman nasıl birisi olduğunu da biliyorsundur" dedim ve her ne kadar korksam da ellerimi göğsümün altında birleştirdim, yanıma gelmişti ve bana yüksekten bakıyordu. Bilin bakalım boyum kaç? Annemden daha uzunum ama... Hemde 1 santim. "Evet babanın katil, hatta mafyaların bile korktuğu bir katil olduğunu biliyorum" dedi ve ifadesiz yüzüyle bakışlarını gözlerime çevirdi, "Ona benzeyen 4 abim var! Seni bulduklarında ölümden beter edecekler" dediğimde sırıttı, "En çok annenden korkarım.. Beste Gürsoy, katil olan adamı bile dize getiren asi kadın" dedi alayla, sözleri sinirlerimi zıplattırken ne yapacağımı bilemez haldeydim, en sonunda koyu kahverengi gözlerine baktım, "Seni gebertecekler" dedim emin bir şekilde, Gülümsedi, soğuk gülümsemesi bile ona yakışıyordu, "Biliyorum ama-" dedi ve elleriyle yüzümü kavradı, "Onu her düşündüğümde kalbimi titreten kızdan vazgeçmeyeceğim!"

Kitabın ikinci serisi, Defne gerçek ailesinin bir üyesiyle tanışmasıyla başlar. Abisiyle tanışan Defne, Selim için her ne kadar zorluk yaşatsa da üstesinden gelmeyi başarır. Ardından yeni maceralara yelken açan Selim ve Defne ikilisi yanlarında da konuşan arabası Suny ile bir suç olduğuna aldırmaksızın elmas çalma girişimine kalkışırlar. Her ne kadar zor olsa da ikili bu işin üstesinden gelir. Fakat bir kaza sonucu hafızasını kaybeden Defne, başka bir ekibe dahil olurken; Selim, Defne'nin ölüm haberiyle yıkılır. Geçen uzun bir sürenin ardından Defne'nin yaşadığını öğrenen Selim; Defne'yi bulunduğu yerden kurtarır ve hafızasını yerine getirmek için elinden gelen çabayı gösterir. Bu ikiliyi kitabın ikinci serisinde başka neler bekliyor olabilir? Görelim...

Liseli ve bir o kadar da sorunlu bir kız... Defne Acar sorunları sebebi ile bir önceki okulundan ayrılarak Selim Can Kara'nın olduğu okula kaydını alır. İkisinin karşılaşması akıl almaz bir halde ilerlemeye başlar. Çekişmeli ilerleyen karşılaşma bir süre sonra aralarında çekim kuvveti oluşmasına neden olur... Arkadaşlarıyla başını bir türlü beladan kurtaramayan Defne, hayatını normal düzende devam ettirmeye çalışırken kendisine, ailesi bildiği insanlar tarafından konuşan araba hediye edilmiştir... Konuşan arabası yani Suny, hemen hemen hayatının her kısmında yer almaya başlar. Peki üstüne bir de ajanlık teklifi edilseydi? ...

~~Sol sizde notayken, bizde yangın yeri~~

Annem bizi terk ettiğinde, Babam yıkılmıştı. Benim ise düşündüğüm tek şey, köyümüzdeki ağaçtı... O ağaç, sevgililerin sıkça gittiği ve "Kalplerin birleştiği kök" adı verilen ağaçtı. Annem ve babam o ağaca hiç gitmedikleri için böyle büyük kavgalar ediyor zannediyordum. Asıl problem, Statüydü, liderlikti... "Sahip olduğun gücü, başkalarının üstünde kullanmanın verdiği duyguyu hissetmek..." demişti babam. "Dünyada böylesine haz veren başka bir şey yok" Şimdi babamın seçimleri beni yıkıma götürüyorken... Onunla karşılaştım... Jeon Jungkook'la. Bu karşılaşma, ister sıradan bir tanışma olsun ister ciddi bir karşılaşma. Ne olursa olsun el ele verdiğimizde karşımızda duran büyük güce karşı vereceğimiz savaş hiç bir şekilde değişmeyecek. Choiirem

"BUNU YAPAMAZSIN!" diye bağırdım karşımdaki adama doğru. Bi katile bağırmak ne kadar mantıklı onu da siz düşünün,ne kadar salak olduğumu anlayın. "Haklısın, aileni öldürmek kolay olur. Hm... Ailene acı çektirmek? İşte bu daha mantıklı" dedi adam ve oturduğu yerde daha da yayıldı. "Aileme acı falan çektiremezsin" dedim ağlamaklı sesimle. En iyi arkadaşımla kavga ettiğimde bile ağlamamıştım ama bu... fazla ağırdı. "Babanı işinden kovsam aslında olur, zaten işe senin sayende girdi" dedi adam ve sırıtması yüzüne yayıldı. "Babamı işinden kovsan ne olur? Yeni iş bulur" dedim içim hafifte olsa rahatlarken.Karşımdaki adamdan korkuyordum bunu inkar edemem ama o yara izi... Beni dehşete düşürüyordu. "Biliyor musun bilmiyorum ama çoğu şirket bana bağlı, bu yüzden babana iş verdirtmem" dedi, ben daha ağzımı açamadan oturduğu yerden kalktı ve bana doğru gelmeye başladı. "Hadi diyelim bana bağlı olmayan bi şirket buldu- tabi bu çok zor, bi iki tehditle ailen sefalet içinde sürünür" dedi adam. Sonunda yanıma gelmiş ve bana bakıyordu, ya da eğilmiş bana bakıyordu. Adam 1.95 di ben ise 1.63, evet 1.63. "Benden ne istiyorsun o zaman?" dedim gözlerim dolarken, bu fazlaydı. "Sadece benimle evlenmeni istiyorum" dedi ve yüzüme daha da yaklaştı, geriye kaçamadım çünkü şuan şoktaydım. "Beni kendine fena bağladın küçük cadı" dedi ve yanağıma bi öpücük kondurdu.Öptüğü yerin yanması iğrençti, bu duyguyu hiç sevmedim. "Ben daha 17 yaşındayım, reşit bile değilim, seninle evlenmem git kendine başkasını bul... Hem bi daha bana dokunma!" diye isyan ettim. Bi iki adım geriye kaçtım.Bunu kendisinden 9 yaş küçük birisinden istiyordu. "Reşit işini hallederim ama aileni dilenci olarak bulabilirsin" dedi adam ve bana yaklaştı. "Bende onlarla birlikte-" "Yo, hayır" dedi ve kahkaha attı. "Sen istesen de istemesende benimle kalacaksın zaten" Kitap kapağı