Roman yazarının ifadesi ile "günün birinde acıyı keşfeden küçük bir çocuğun öyküsü"dür. Ailesinden baskı gören ve istediği sevgiyi görmeyen Zeze, aradığı sevgiyi diğer insanlarda ve varlıklarda bulmaya başlar. Hayaller dünyasında yaşayan Zeze, yaramaz, haylaz ama zeki ve duygusal bir çocuktur. Ailesinde bulamadığı sevgiyi başka şeylerde aramaya ve bulmaya başlamıştır. Yine de her zaman eksik bir şeyleri vardır.

Teoman: Dün gece sövüp sövüp suratına telefon kapattığın kişiyim ben Elçin: Ya ne dün gecesi ne telefonu hiçbir şey hatırlamıyorum ne saçmalıyorsun? Teoman: Sen hala uyuyor musun? Elçin: Kısmen Elçin: Mesaj sesine uyandım aptal Teoman: Çok belli Teoman: Dün gece uykulu uykulu arayıp paket aşımı yaptığın için sövüp sövüp telefonu kapatmıştın Teoman: Bunu hatırlıyor musun? Elçin: Ah evet! Elçin: Sen o tüm bağırmalarıma rağmen sesini sakin tutan beni kanser eden müşteri temsilcisi misin? Teoman: Bingo! Teoman: Uyanmaya başladın sanırım Elçin: Ne istiyorsun lan benden? Elçin: Yaptırdığınız aşımlar kitlediğiniz faturalar yetmedi mi andaval Teoman: Az bir hakaret etmeyi kes kızım ya Teoman: Fark ettiysen seni müşteri hizmetleri hattından aramadım kendi telefonumla yazdım Elçin: Yani? Teoman: Hiç sese aşık olunabileceğine inanır mısın? * * Güncel sorunumuz paket aşımı!

"İrem, gelip şuraya elimi tut! Düşeceğim diyorum sana." Aaah, lanet merdivenler. "Altına bez de bağlıyayım arzu edersen kraliçemiz? Güzelim çocuk kaçıyor hadi, kamon." Geri zekalı İrem. Burada geberip gitsem; eminim ki randevu için cenazeme 3-5 çocuk çağrırır. -TAKTAKTAKTAK, Bir anlık göz kararması, dirseklerimden başlayıp ebesinin nihakına kadar inen bir sızı, rezil olduğumu hissettiğim korkunç bir his. Bunların tümünü oluşturan kalpteki sıkışma. "Ah, MoRuj. Düştün mü?!" "Hayır seni geri zekalı, böyle iniyorum."