„Wszystko jest trucizną i nic nie jest trucizną. Tylko dawka czyni, że dana substancja jest trucizną." Lily zawsze myślała, że potrafi rozpoznać rzeczy, które mogą ją zranić. Aż pewnego lata na jej drodze pojawił się Rafe Cameron. Był jak ocean podczas sztormu. Piękny z daleka, niebezpieczny z bliska i niemożliwy do okiełznania. Miała tylko raz spróbować. Jeden smak. Jedno spojrzenie. Jeden błąd. Nie wiedziała jeszcze, że niektórych trucizn nie da się po prostu wypluć. Że z czasem zaczynają smakować jak uzależnienie, a granica między pragnieniem a samozniszczeniem staje się coraz mniej wyraźna. Bo co, jeśli największym zagrożeniem nie jest to, że on ją zrani? Tylko to, że pewnego dnia przestanie chcieć od niego uciekać?

*ZAWIESZONE* Był o wiele bardziej trudniejszy, niż myślała. Ona była o wiele bardziej pamiętna, niż on myślał. Tylko czy oni będą w stanie zrozumieć siebie nawzajem? *** Opowiadanie nie nawiązuje do wydarzeń dziejących się w serialu Outer Banks. Bardzo dużo rzeczy jest zmienionych. Opowiadanie zawiera: -wulgarny język -przemoc -użycie narkotyków -sceny 18+ Opowiadanie nie jest w żaden sposób pisane na wzór czyjegoś. Wszystkie fragmenty wymyślane są przeze mnie.