Bir masal sunmuşlardı önümüze... Fakat bu masal klasiklerden biraz farklıydı. Satırlara düşmüş,her bir sayfada usulca kendi yerini bulmuş bu kelimeler gerçek bir yaşamın masalıydı. Önümüze sunup bir kısmını bizden izinsiz yazdıkları bu masalın sihirli kalemini artık kendi ellerimiz arasında tutuyorduk.Çünkü her bir satırda biz vardık. Bu masalda kendi yaşadıklarımızı okuyorduk ve sevmediğimiz olay örgüsünü değiştirmeye çalışıyorduk. Sayfalarca üzüntülerimiz,sayfalarca kahkahalarımız ve sayfalarca kendi içimizde yaşadığımız yalnızlıklar vardı bu masalda. Okuduğumuz satırlar kendi yaşantımızdı... Bu masal ailesi tarafından kandırdılarak terk edilen bir kıza aitti. O kızın kaderini yaşayan dört masum daha vardı.Her biri farklı sebepler ile düşmüşlerdi bu sayfalara... Bu masal yarısı karalanmış sayfaların kötü bir noktada bırakılıp terk edildiği düşünülen ama kalemin daha anca yol bulmaya başladığından haberi olmayan kızın masalıydı.Her şey meçhuldü çünkü yaşlandıkça yazılıyordu sayfaları... Ailesinin oyununa geldiğini fark edince tutsaklar kuyusunun kendisini çektiğini hisseden bu kızın masalı nasıl ÖZGÜRLÜK MASALI'na dönüşüyordu? Acaba sihirli kalemi bırakılan noktadan alıp terk edilmiş bu masalın sayfalarını yeniden yazmaya başlayan bir diğer karakter kimdi? Bu masalı kim ya da kimler nasıl güzelleştirmeye başlayacaktı? ... Hikaye ismi Wattpad de tektir.Kurgu bana aittir.Farklı hesaplarda yayınlanması veya benzer bir kurgu çıkartılması hâlinde yasal işlemler başlatılacaktır.(Başlama tarihi BİOm'da yazmaktadır.)

Onunla aynı yaranın kanamasıydık. Geçmiş bizim kalpteki yaramızdı, ve ben onunla aynı yaranın en orta yerinden kanıyordum. En acısı da, onu seviyordum. * Başlangıç: 19 Temmuz 2020.

Gördüklerime kimse inanmadı , ve sonunda şizofren olmadığımı anladılar ama olanlardan sonra anlamamalarını bile isterdim ...

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Birer birer silindi hafızaları ve karaltılar görmeye başladılar. Gündüzleri ayak uçlarının dibinde bitiyor, düşüncelerinde kol geziyorlardı. Gölge dediler o karaltılara. Oysa pek çok şey denebilirdi. Toz bulutu, karanlık, silüet yahut cisimcik... Kimliklerini unuttukları gölgelerin esiri oldular. Tek tek anılarında kaybolan karartıları sevmeye kalkıştılar. Yoksa unuttuklarını, kendi gölgeleri mi sandılar? Bu, mutsuzluğun varoluş ve kayboluş hikayesi. Ölümün kapılarını aralayıp, unuttuğunu sandıklarına esir olmanın resmi. Bu Alphard ve Alnilam'ın hikayesi. Capella ve Polaris'in... Bir yerlerde unutulan herkesin hikayesi.

Altı arkadaş öğrenmemeleri gereken bir sırrı öğrenirler ve bu sır kimseye güvenmemeleri gerektiği gerçeğiyle yüzleşmelerine neden olur. Korku dolu günler yaşayacak olan altı gencin, amansız mücadelesine tanıklık etmek ister misiniz? Aydınlıktan sıkılan insan kendi karanlığında soluklanır... KİTAP OLACAK.