«Το να με εμπνέει είναι προτιμότερο από το να με αγαπά...» Η Βικτώρια Κορνέλη έχασε και τους δύο της γονείς σε ένα φρικτό αυτοκινητιστικό δυστύχημα όταν ήταν μόλις δύο μηνών. Μεγάλωσε με την αδερφή του πατέρα της, τη Νόνα, και ποτέ δεν στερήθηκε τίποτα. Οι κανόνες της, απλοί! Παίξε. Διασκέδασε. Ζωγράφισε. Φύγε! Επιστρέφει στην Κέρκυρα για να περάσει ένα ανέμελο καλοκαίρι, λίγο πριν ξεκινήσει την τελευταία της χρονιά στην Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού. Δεν έχει ιδέα πως ο άντρας με το τατουάζ του λιονταριού στη πλάτη, που βγαίνει μέσα από τα γαλαζοπράσινα νερά του Ιονίου, θα ανατρέψει τους κανόνες της. Δεν έχει ιδέα πως, για τον Έκτορ Ντράγκαν Ράτκοβιτς, οι δικοί του κανόνες... δεν ανατρέπονται. Εκείνος θα παίξει. Εκείνη θα παίξει. Εκείνος θα διασκεδάσει. Εκείνη θα διασκεδάσει. Και όταν βαρεθεί το παιχνίδι της, πόσο εύκολο θα είναι να ξεφύγει από τον Πανθέρα; «Όπου κι αν πας, θα έρχομαι πάντα για σένα...»

Αλεκατρίδες. Το αμέντι. Το τρίτο βιβλίο της σειράς.

Το παιχνιδι συνεχίζεται με το β' μέρος . Δεύτερη ιστορία για τις Αλεκατρίδες.

" ΕΊΠΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΓΑΜΩΤΟ! ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΤΟ ΣΤΑΝΙΟ ΜΟΥ ΜΈΣΑ;ΓΙΑΤΊ ΜΕΝΕΙΣ;" φώναξε μέσα στο πρόσωπο μου και έκλεισα τα μάτια μου. Δεν θα φύγω. Δεν θα φύγω αν δεν εξαφανίσω τους δαίμονες που τον περιτριγυριζουν. "Εγ...εγ" ένας λυγμός ξέφυγε από το στόμα μου. Συγκρατησου. Μην κλάψεις. "ΕΣΥ;ΕΣΥ ΤΙ;" με ρώτησε καθώς έξυσε νευρικά το κεφάλι του. Οι φλέβες στο κούτελο του πεταγονταν. Με τρομάζει όταν είναι θυμωμενος. Με τρομάζει πολύ. "ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΈΝΗ ΜΑΖΊ ΣΟΥ" ούρλιαξα. Εκείνος γούρλωσε τα μάτια του και γύρισε να με κοιτάξει. Τα κατάφερες Αλεξ. Κατάφερες να γίνει ότι μου είχες πει εκείνη την νύχτα.

Cover by Anna Ioannidi #SPBC2023 WINNER OF 1ST PLACE IN POPULAR IN READERS WINNER OF 3RD PLACE. Κατηγορία Περιπετεια /Θρίλερ (Σε διαδικασία διόρθωσης) Τα αγρίμια ζουν στο σκοτάδι. Χωρίς φραγμούς, χωρίς ελπίδα. Τα μυστικά τους κρυμμένα ακόμα και στο φώς. Μόνο που εμείς επιλέγουμε να κλείσουμε τα μάτια, για να μη τα δούμε. Όταν αποφάσισε η μητέρα μου να ξανά παντρευτεί, πίστευα πώς θα έκλειναν οι πληγές μου. Άνοιξαν όμως καινούργιες. Μία όμως πονάει περισσότερο. Αυτή που γιατρεύεται χαραγμένη με ένα όνομα. Αχιλλέας. Και όσο οι αμαρτίες μας πληθαίνουν και τα μυστικά, μας πνίγουν. Κανείς δεν ξέρει αν θα αντέξει τη φωτιά που έρχεται. Γιατί οι φλόγες, στάχτες γεννούν. Και οι στάχτες, καμιά φορά μοιάζουν με βροχή. Trigger Warnings Αυτή η ιστορία είναι προϊόν φαντασίας. Διαπραγματεύεται μια απαγορευμένη σχέση και βαριά θέματα όπως κατάθλιψη,κακοποίηση, χειραγώγηση. Έχει σκηνές ενηλίκων,σεξουαλικές σκηνές, έντονη γλώσσα, κατάχρηση ουσιών,βία.Αναφορές σε βιασμό,σεξουαλική βία, παιδεραστία,παιδοφιλία, πορνεία,και πολύ σκοτάδι. Άνω των 18 (Το κείμενο περνάει από διορθώσεις)

[book one] "Δεν είναι απλά ένα τραγούδι· είναι η υπόσχεση μας." 🌕 Η τροπή που έχει πάρει η ζωή της την έχει επηρεάσει πολύ. Θετικά ή αρνητικά όμως; Η Αφροδίτη αποκτά αισθήματα για τον κολλητό του αδερφού της, κάτι το οποίο δεν ακούγεται τόσο καταστροφικό. Τι γίνεται όμως όταν μαθαίνει πως είναι χάκερ και μέλος μιας συμμορίας αναρχικών; Παρά το μίσος της για τους αναρχικούς, καθώς ένας από αυτούς σκότωσε τον πατέρα της, θα συνεχίσει να τρέφει αισθήματα για αυτόν. [ Την έγραφα στο γυμνάσιο, δεν είμαι proud για το πόσο κακογραμμένη είναι αλλά την αγαπώ γιατί ήταν η πρώτη που έγραψα εβερ. ] The best things happen by chance. Because that's life. - Dory, Finding Dory. [ 2019-2021 ]

Δυο νέοι άνθρωποι, που η ζωή τους έκανε να μπλεχτούν απο πολύ μικροί στους χειρότερους κύκλους παρανομιών ολόκληρης της Αμερικής! Όποιος τους γνώριζε είχε μόνο δυο λέξεις για να τους χαρακτηρίσει, "Στηγνοί εκτελεστές".. Μέσα τους όμως έκρυβαν καλά ένα άλλο πρόσωπο,αυτό που είχε ανάγκη απο αγάπη! Μια αγάπη που δεν γνώρισαν ποτέ στη ζωή τους και ξαφνικά θα την συναντούσαν ο ένας στα μάτια του άλλου.. Γίνεται όμως στη ζωή δυο δολοφόνων να υπάρξει το happy end; Όπλα, ναρκωτικά,δολοφονίες, πληγές απο το παρελθόν και ένα μεγάλο μυστικό θα κάνουν τους πρωταγωνιστές μας να τρέχουν συνεχώς προσπαθόντας να διατηρήσουν τις ισοροπίες στη ζωή τους!

«Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν έχει ούτε πάρα πολύ πλούσιους ούτε πάρα πολύ φτωχούς πολίτες.» Θαλής ο Μιλήσιος, 643-548 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος «Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να καταστήσεις ακίνδυνους τους φτωχούς είναι να τους εκπαιδεύσεις να θέλουν να μιμούνται τους πλούσιους.» Carlos Ruiz Zafón, 1964 -, Ισπανός συγγραφέας Έτος 2230. Ο κόσμος έπειτα από έναν παγκόσμιο πόλεμο έχει καταστραφεί. Οι κοινωνικές κάστες κάνουν την εμφάνιση τους και ξαφνικά οι άνθρωποι χωρίζονται σε εργάτες και Γαλαζοαίματους. Δύο νέοι γνωρίζονται σε αυτή την ταραγμένη περίοδο και κόντρα σε όλους και σε όλα ερωτεύονται. Και έπειτα η πραγματικότητα τους χτυπά αλύπητα. Ο καθένας θα παλέψει με διαφορετικό τρόπο για να ακολουθήσει τα πιστεύω και τα αισθήματα του... Για πόσο όμως αυτά θα παραμείνουν κοινά και για τους δύο όταν όλα έχουν βαλθεί να τους κρατήσουν χώρια; Ένας αγώνας για επιβίωση, η φλόγα μιας επανάστασης, ο απόλυτος έρωτας και η μοίρα θα είναι η λύτρωση ή η καταστροφή τους... Θα τα καταφέρουν; Καλύτερη Θέση: #1 Επιστημονικής Φαντασίας (2Μαϊου- 7 Ιουνίου 2017)

Μα τι είναι το σήμερα; Ένα γεμάτο χθες.... Γεμάτο λάθη. Γεμάτο πόνο. Γεμάτο δίψα για ζωή μα τελικά καταλήγει στο θάνατο... Είναι η διδαχή της μέχρι πρότινος ζωής μας... Σωστά; Κράτα με σήμερα... Ίσως το αύριο να μην ξημερώσει για εμάς... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.