⚠️ +18 | "Hadi Zühre, gireyim içine. Taşaklarım patlayacak artık" önüme diz çöküp sızlanıyordu. "Hayır" dedim. Sesim kısık ama bir bıçak gibi keskindi. Dönem kurgusu.

(KUMA KİTABI DEĞİLDİR!) Bölüm 7 (+18) ilk gece, Alıntı. Dewran Ağa, İki parmağıyla Aypare'nin girişini kontrol ettiğinde yeterince ıslandığını fark etti. Eline aldığı erkekliğini okşayarak Aypare'nin girişine dayadı. Aypare den habersiz önce başını ittirdi. Sonra yarısından fazlasını, Hissettiği baskıyla acı bir inilti koptu Aypare'nin dudaklarından, Sevil'in bahsettiği sızı bu muydu? Resmen yırtıldığını hissetmişti. "Çıkar şunu yalvarırım!" Dedi Aypare acıdan kıvranıyordu. Dewran Ağa ise bir müddet hareketsiz kalarak Aypare'nin, içinde ki doluluğa alışmasına izin verdi." Dediğini yaprsam canını daha fazla yakarım." Dedi geri çekildiği an, daha büyük bir acı yaşayacağından emindi.

"Öylece öldürecek misin?" dedi en sadık adamı Musa. Sesi, bu gergin sessizliğin içinde bir kırılma noktası gibi yankılandı. Savaş'ın en sadık adamıydı o; fırtınanın ortasında bile geri adım atmayan tek kişi. Savaş."Öldürmeyip ne yapacağım Musa?" diye kükredi. Sesi deponun boş duvarlarında çarparak çoğaldı. "O bana ihanet etti! Sırtımdan vurdu beni!" İki adım geride duran Musa, soğukkanlılığını korumaya çalışarak bir adım daha geriledi. "Ben sadece pişman olma diye söyledim abi," dedi fısıltıdan hallice bir sesle. Savaş hışımla arkasını döndü. Bir ağız dolusu küfür savururken elindeki silahı havaya savurdu. "Neden pişman olacağım lan? Bana ihanet eden bir kadın için mi?!" diye bağırdı. Sesi kontrolünü tamamen kaybettiğinin kanıtıydı. Öfkesi, içindeki o derin hayal kırıklığını örtmeye yetmiyordu. Musa, elindeki Efnan'ın çantasını karıştırırken bulduğu küçük, siyah-beyaz kağıt parçasına son kez baktı. Parmakları titriyordu ama geri dönüşü olmayan o yolu kapatmak zorundaydı. Savaş tekrar Efnan'a dönüp silahı doğrulttuğu sırada Musa, o kağıdı Savaş'ın görebileceği şekilde havaya kaldırdı. "Abi..." dedi Musa, sesi bu kez titriyordu. "O hamile." Sadakat bir yalandı. İhanet ise tek gerçek.

Dilini hafifçe kadınlığıma değdirdi ve birkaç saniye orada bekledikten sonra kafasını kaldırıp gözlerimin içine bakarak konuştu. "Dilim nabzını işitti." Sesi şehvet ve tutkuyla harmanlanmıştı. "Orası benim için atıyor." Elleriyle vajina dudaklarımı araladı. "Sikeyim! Pamuk şeker gibi, orayı yiyeceğim şimdi." ... Yoğun +18!!!!

Mecburum diye düşündüğün duruma gerçekten mecbur kalır mısın? Mecburiyetlik bir tercihtir. Zayıflıktır. Korkaklıktır. Ben zayıfım, korkağım, mecburum.. *** "Canımı çok acıtma olur mu?" Güçsüz çıkan sesim ile elimi geri çektim. "Alışkındırsın, acımaz"

Zengin güçlü tüm yer altı ve yer üstünün korktuğu sinir hastası bi mafya . Yiğit Kılıçer Onun tam tersine her zaman neşeli eğlenceli iyi kalpli bi kız. Melike Kandemir Ya bu herkesin korkulu rüyası olan mafya daha ilk görüşte aşık olursa .

Gizemli bir adam ve onun güzel kadını.

Sultan Hanım, büyük salonda elindeki tespihi çekerek oturuyordu. Gözleri kararlı, duruşu dimdikti. Hizmetçiler ayakta beklerken, Baran içeri girdi. Annesinin tavrından yine bir şeyler planladığını anladı. "Baran," dedi Sultan Hanım, gözlerini oğluna dikerek. "Ben kararımı verdim. O kızı alacağım." Baran kaşlarını çattı. "Anne, o kız benden çok küçük. Olmaz." Sultan Hanım tespihini masaya bıraktı. "Olmaz diye bir şey yok! Ben bu konağa o kızı gelin edeceğim. Eğer dediğimi yapmazsan, sana sütümü helal etmem!" Baran dişlerini sıkarak yumruklarını sıktı. Annesinin sözleri ağırdı, onu karşısına almak istemezdi. Derin bir nefes aldı, gözlerini kapatıp açtı. "Peki anne," dedi sonunda. "Ama bir şartım var. Eğer kız istemezse, onunla asla evlenmem!" O sırada, Dilan kendi konağının bahçesinde kuşları izliyor, hayatındaki büyük değişiklikten tamamen habersizdi...