"Bana bir zamanlar umut diye bir şeyin var olduğunu söylediler. Yalan söylemişler. Ben insanların açlıktan öldüğünü gördüm. Ben insanların susturulduğunu gördüm. Ben insanların sevdiklerini kurtarmak uğruna canavarlaştığını gördüm. Ve ben... Yıkımın nasıl başladığını gördüm." _________________________ Samaya Arslan'ın tek amacı ailesini korumaktı. Akay Sönmez'in ise kaybedecek hiçbir şeyi kalmamıştı. Fakat bazı yollar kesişmeye mahkûmdur. Bir devletin çöküşü. Bir örgütün yükselişi. Kanla yazılmış sırlar. Ve yıllardır gömülü kalan gerçekler... Her şey ortaya çıktığında geriye yalnızca tek bir soru kalacaktı: Yıkım gerçekten onları mı buldu? Yoksa onlar mı yıkımın ta kendisiydi? _________________________ "O benim karanlık dünyamda açan son çiçekti."

GÖLGE | I "Bir çocuk öldü. Bir Gölge doğdu." Bazı savaşlar sınırda başlamaz. Bazıları insanın içinde doğar. Yirmi beş yaşındaki kıdemli üsteğmen Kumru Pusat, yıllar önce kurduğu Gölge Timi'nin komutanıdır. Başarılarıyla tanınan bu seçkin tim, en tehlikeli görevlerin sessiz kahramanlarıdır. Ancak her operasyonun, her emrin ve her zaferin ardında kimsenin göremediği yaralar vardır. Çünkü bazı insanlar karanlıktan kaçmaz. Onlar karanlığın içinde yaşamayı öğrenir. Gölge Timi'ne katılan herkes omzunda yalnızca silah değil; sustuğu acıları, yarım kalmış hayatları ve kapanmayan yaraları taşımaktadır. Geçmiş ise sandıkları kadar geride değildir. Unutulduğu düşünülen her iz, zamanı geldiğinde yeniden ortaya çıkar. Ama insanlar bazen gördüklerine inanmayı seçer. Çünkü en tehlikeli sırlar... Göz önünde saklanır. Bir operasyon... Unutulmuş isimler... Yıllardır susan anılar... Ve karanlığın içinden yeniden yükselen bir gölge... Geçmişin kapısı aralandığında yalnızca gerçekler ortaya çıkmaz. Bazı kapılar açıldığında kıyamet de uyanır. Çünkü bazen en büyük savaş, düşmana karşı değil... İnsanın kendi gölgesine karşı verdiği savaştır.

Efsun karanlık bir odanın içinde, kasvetli bir sessizliğe sarılmış haldeydi. Acı hatıraları kafasında yankı buluyordu. Anne ve babasının kanı o küçük ellerinde kurumuştu. Anne ve babasının ölümüne tanıklık etmek, ona hem yaşamanın acısını hem de intikamın kutsallığını öğretmişti. O gün çocukluk son bulmuş , hayat ona hiç tanımadığı bir dünyayı zorla sunmuştu...

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.