Lisa kimliğini,yüzünü ve hayatını değiştirip Jennie Kim'in karşısına Licai olarak çıkmaya ve intikamını almaya hazırdı.

Kedi gözlerini yüzüme diken ve sürekli anlamlı bakışları ile bana bakan bu kadın ya benim en büyük zaferim olacaktı, ya da en büyük mağlubiyetim.

Çocukluğunda yaşadığı ve yaşamaya devam ettiği sorunlar yüzünden Borderline kişilik bozukluğuna sahip olan Jennie; en yakın arkadaşı Lisa'nın kendisine aşkını itiraf etmesiyle birlikte ondan beklenilmeyen tutumlar sergilemeye başlar. - Sadece ismini söyledim. Ama ağzımdan çıkan şey bir kelime gibi değil, yıllardır taşınmış bir yük gibi ağırdı. Onu gördüğüm anda içimde bir şey yanlış yere oturdu. Ve bu his.. Beni yakıyordu. Cidden. Göğsümde bir şey yanıyor, aldığım nefes ciğerlerimi doldurmaya yetmiyordu. Ona doğru bir adım atmaya çalıştım ama dizlerim beni dinlemedi. Sarhoştum. Hem de çok. Elimi kaldırdım, bir şey yapmak istedim. Ne olduğunu bilmiyordum. Sadece... Dokunmak. Emin olmak. Ama elim havada kaldı, titriyordu. Çünkü bir anda aklıma geldi. Ya kaybolursa? Ya yine giderse? Ve ben o an fark ettim. Onu sadece özlemiyordum. Ben onsuz hiç yaşamamıştım.

lisamanoban: tüm gece dokunduğum o ıslaklığı nasıl unutacağım ben?

Arkadaşlar bu hikaye G!P (yani girlpenis) hoşlanmayacaklar okumaktan vazgeçsin. Bu dolgun dudakların sahibini görmek için gözlerimi araladım. Evet o... Kaküllü kadın. Demek benimle oyun oynamak istiyordu. Dudaklarımdan ayrılarak biraz geri çekildi. İki elini yanlarıma yerleştirip beni hapsetmişti. Ona çoğu insanın seksi bulduğu bakışlarımı atarak "beni öpebileceğini sana kim söyledi?" dediğimde yine o sırıtışını gösterdi. "Karşılık verdin, öyle değil mi? Yoksa biraz önce dudaklarımı istekle öpen sen değil miydin?" Fazla küstahtı. Ama bu onu daha ateşli ve çekici yapıyordu.

Mutfağın kapısına geldiğimde derin bir nefes alarak elimdeki vazoyu kaldırıp içeri girdim. "Olduğun yerde kal silahım var!" Buzdolabının önünde iç çamaşırlarıyla duran genç kadın şaşkınlıkla elimdeki vazoya bakıyordu. Hemen sonra sırıtarak "ben olsam elindeki vazoya silah demezdim." Kaşlarımı çatarak "sende kimsin? Evimde... ve buzdolabımda ne arıyorsun?" Beni takmadan dolaptan aldığı bira şişesinin kapağını açtı. Dolabı kapattığında mutfaktaki az olan ışık tamamen gitmişti. "Olduğun yerde kal. Işığı açacağım. Sakın kaçmaya ya da ters bir hareket yapmaya kalkma." Işığı açmak için hareketlendiğimde neşeli kahkahasını duymuştum. "Gerçekten benim bir hırsız olduğumu düşünmüyorsun değil mi?" Işığı açtıktan sonra onu daha net görebilmiştim. O... o çok güzeldi. Uzun bacakları, mükemmel vücudu, gözleri ve tanrım dolgun dudakları... çok.. çok güzeldi.