-

İlk 4 bölüm tanıtım amaçlıdır. Hikayenin tamamı için dreame hesabıma beklerim :) Linke profilimden ulaşabilirsiniz...

Ben Ela... Daha küçücük yaşında hayatın nasıl bir şey olduğunu bilmeden kimsesizliğe mahkum edildim. Yalnızlık ve sevgisizlikle büyütüldüm. Tam her şeyin değiştiğine inandığım, sevileceğimi sandığım anda bir kez da parçalara ayrıldım. Ama bu kez öyle çok parçalandım ki tekrar toparlanamadım. Hala eksik olan parçalarımla küllerimden doğmaya çalışan yalnız bir kadınım... Burası benim Mefhum'um. *** "Anlat bakalım Ela kimdir?" Duyduğum soru ile yüzümde acı bir gülümseme peydah oldu. Keskin mavi gözler dikkatli bir şekilde beni incelerken zar zor; "Bende bilmiyorum ki. Ela'yı kaybedeli çok uzun zaman oldu. Sen söyle Ela kimdir? Nasıl biridir?" Demeyi başardım. *** Sizler benim Mefhum'umu okumaya hazır mısınız? *Mefhum: Geçmiş, mazi. Çalıntı veya kopyalama durumunda yasal işlen başlatılacaktır.

Korel Demirel, karanlık bir adamdı. Ölümcül zekâsı onu son derece tehlikeli birisi yaparken, bencilliği ve acımasızlığı bunu körüklüyordu. Hayatında zaaflara yer vermezdi. Klasik bir mafya babası tanımına kesinlikle uyuyordu. Ta ki, bir gece yarısı onu özel numaradan işleten deli dolu, tatlı bir çocuğa kadar. •eşcinsel bir kurgudur.

Abilerin den şiddet gören kızın acı hikayesi.... Annesi onu doğururken ölmesi onun suçuymuş gibi onu suçlayan abileri bir gün gerçeği öğrenirse peki... Merhaba bu benim ilk deneyimim yani ilk kitabım yazım yanlışları olabilir veya saçmala ya bilirim bunları boş verip kitabıma bir şans verin. SAYGI ÇERÇEVESİ İÇİNDE YORUM YAPARSANIZ MEMNUN OLURUM !!!

"Senden kurtulacağım Eymen Kılıçarslan!" Abajurları büyük bir sinirle duvara atarak parçalarının yere dağılışını izledim. Eymen odaya girip yanıma geldiğinde elimdeki abajurla ona döndüm. Çevik bir hareketle elimdekini alıp kenara attı. İkimizinde göğsü hızla inip kalkıyordu. "Sen tam bir," dedim. "Ben tam bir?" "Sen tam bir Trabzon öküzüsün!" *Mizah ve aksiyon bir arada* *Kesinlikle şiddet-tecavüz konulu değildir! Öyle bir başrol de yazmam!* ***** Yorumlara yapılan kitap reklamları vs. itinayla silinecektir. ©Tüm Hakları Saklıdır. S.D.

Eğer bu hikayeyi Wattpad harici bir platformda okuyorsan, kötü amaçlı yazılım riskinde olabilirsin. Eğer bu hikayeyi orjinal halinde ve güvenli bir şekilde okumak istiyorsan lütfen Wattpad'deki @Kismasallari isimli profilimden oku. Teşekkür ederim. *Tecavüz konulu değildir. *TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KİTAPLARIM NOTER TARAFINDAN TASDİK EDİLMİŞTİR. EN UFAK KOPYALANMA GİBİ BİR DURUMDA GEREKENLER YAPILACAKTIR!! *Dikkat! Argo ve küfür içerir. *27.08.2017 tarihinde yayımlanmaya başlanmıştır.

Aşkı yanlış kişide bulmuştum. Yaptığım hatalar onu bana beni ona itmişti. Hataydı. Yanlıştı. O abimin en yakın arkadaşıydı. Onu abim gibi görmeliydim. Ama neden göremiyordum. Neden onun da beni kardeşi gibi görmesini istemiyordum. Neden kalbim amansız bir şekilde ona çarpıyordu? ° "Sende kaybolmaktan korkarken sana karışmış ruhum da benim haberim bile olmamış" Önyargılarınızı dışarda bırakın lütfen. Çünkü Şuara bir kaç bölüm okumayla anlaşılacak bir karakter değil.

"Kaburgam acıyor," diye fısıldadı, gül kuyusu. "Kaburgamı çaldın benden." Adam kızın yüzünü tam kaburgalarının üstüne bastı. "Burada, gül kuyusu," dedi ifadesiz bir sesle. "Burası senin sürgünün. Buradayken ne ölüme kavuşabilirsin, ne de kendini geri alabilirsin artık." Kız, adamın kazağını kavradı, yüzünü kaburgalarının arasına gömdü ve kaşlarını çatarak başını iki yana salladı. "Ölüme kavuşturmayacaksın beni," diye fısıldadı. "Bana beni geri vermeyeceksin." "Asla." Kızın, göğsünün ortasında bir yarası vardı, o yaraya bir isim bile vermişti. Adam, o yarayı ondan çalmıştı. O yaranın adı, "çocukluğum"du. Artık yeryüzüne yağan gül yapraklarının rengi, kan kırmızısıydı. Zehirli kırmızı gül sarmaşıkları bağladı bizi, Birbirimize zehirlendik. O kâinat kadar eşsizdi, Ben basit bir gül kuyusu. Tutulmamız gerekiyordu, Tutulduk. Ben Gül'düm, O, içine düştüğüm Kuyu, Benim Kuyum. Gül Kuyusu.

(+18) !Şiddet ve olumsuz örnekler içerir!! Annemden öğrenmiştim güçlü olmayı. Kader tüm silahlarıyla üzerime gelirken sona kalan kalkanlarımı kırıyordu insanlar. Önce en yakınlarımın ihanetine uğradım. Beni attıkları çukurun içinden tek başıma nasıl çıkabileceğimi arayıp durdum. Öğrendiğim en iyi şey hayatın tam bitti dediğin yerden başlamasıydı. Belki yürüyeceğim bu yol dikenlerle doluydu fakat umudumu asla kaybetmeyecektim... 'Seni bırakmam' diyordu özgürlüğümü elimden almaya çalışan adam 'Seni bırakmam' neydi bu? Aşk mıydı... yoksa saplantı mıydı? Üstelik elimde olmadan ona alışıyordum. Neyseki kader son hamlesini yapmamıştı. Beni cehennemden kurtaracak olan çok yakınımdaydı... Ben Efsun Demir..benden nefret eden babamdan, bana kötü günler yaşatan o zalim adamdan ve masumluğumu elimden alan hayattan intikamımı; her günümü sonsuz bir mutlulukla geçirerek alacağıma yemin ederim Kendiineyazarr...