"Akdeniz insanı sever derler. Beyazlığına, beyazın saflığına kanmış insanlar. Akdeniz insanları sever, elbet. Ama kimse bilmez nasılını. Suya gir. Bakma öyle hüzünlü. Hadi, gir artık. Neyi bekliyorsun? Kimse seni beklemiyor, sudan korkma. Dalgalar ayaklarına vuruyor, gömülüyorsun sakince. Gün boyu orada dikilip kumların seni usulca boğmasını mı bekleyeceksin? Gir artık, Akdeniz insanları sever. Seni de sever elbet. Yoksa sen kendini insandan saymıyor musun? Gözlerin, değişik bakıyor denize. Söylesene, ne alıp veremediğin var denizle? Hadi, bekleme artık. Gir denize." Kısa hikayedir.

[TAMAMLANDI.] "Beni öptün." dedim ondan bir adım uzaklaşıp. "Beni öpen sendin?" "Ama ben-" "Ama sen ne?" dedi açtığım mesafeyi kapatıp beni duvarla arasına tekrar sıkıştırırken. "Sen beni o saçma lise dramana alet edip öptün, ben de görevimi yerine getirip rolümü üstlendim." Eski sevgilisinin ısrarlarından kurtulmak için okulun gizemli çocuğuyla sevgili olduğunu söyler. Bunu ispatlamaya çalışırken kendini o gizemli çocuğun kollarında, dudaklarını dudaklarında bulur. [+18, cinsellik, küfür, argo, şiddet, dozunda cringelik bulunur.]

Bu kitap sizi gülmekten yerlere yatıracak. O halde trene atlayın ve kemerinizi sıkı bağlayın. Gülmekten ölme garantisi veriyorum. *** "Kim o?" "Pizza."

~Boş olduğum zamanlarda yeni bölüm yayınlıyorum. Ayrıca, yorumlarda spoiler vermezseniz çok sevinirim.~ İki efsanevi yaratığın parçalarından oluşan iki krallık, Anka ve Ejderha Krallığı. Yıllar boyunca huzur içerisinde yaşarken bu güzel huzurları Ejderha Krallığı'nın Kraliçesi'nin ölümü yüzünden bozuluyor. Ejderha Krallığı'nın Prensesi Lundossa'nın hayatı annesinin ölümünden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmuyor, olmayacakta. Annesi ölür ölmez babası savaş ilan ediyor. İşte her ne olduysa, savaştan sonra ve annesinin ölümünden sonra oluyor. Lundossa'nın hayatında neler yaşayacağını, nelerle karşılaşacağını en iyi kahinler bile bilemeyecek hale geliyor. İyi okumalar dilerim! Kapak tasarımı bana aittir.

Bir Oyunla Hayatının Aşkını Bulabilir Mi İnsan? ⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓⁓ ৳Her şey bir oyunla başlamıştı. ৳Ve bu oyun Eun Bong Hee'yi hiç iyi yerlere sürüklememişti.

" Aslında her insanın içinde yazda vardır kışta, hep mutlu olamazsın hep üzgünde" Arkadaşım İnciden çıkmıştım, hava kararmıştı. Metronun demir sandalyelerine oturdum ve çantamı kenarı koydum, treni bekliyordum. O anda bu aralar aklımdan çıkmayan tek kişiye mesaj atmak geldi içimden. Telefonumu ve mobil veriyi açıp ona mesaj attım. "Napıyon" Hemen geri mesaj geldi. "Evdeyim oturuyom sen napıyon" "Metrodayım bekliyorum, sana mesaj atıyım dedim" "Sende hergün gez" "Gezicem tabi napıcam, sende gez" "İnsan birine aşık olunca onu dişünmekten dışarı çıkası gelmiyo"