Podobno nadzieja umiera ostatnia. I jest to prawda. Tylko, że moja już umarła.

Enoli po wielu przygodach nie potrafi wyjść z głowy i serca pewien chłopak, z którym tak wiele przeżyła. Najgorsza jest jednak świadomość, że prawdopodobnie nigdy nie będzie mogła ani wyznać mu swoich uczuć, ani, (jeśli tylko okazałoby się, że on czuje to samo, na co jej myśli tworzyły wiele nieprzyzwoitych scen, a w brzuchu latało stadko rozszalałych motyli) z nim być. Nie tylko ze względu na jego pochodzenie, ale też jej matkę i imię, jakie jej nadała. Bo ona od początku i do końca, miała być sama.

Dawna przyjaciółka Syriusza Blacka nie może pogodzić się z przeszłością. Czy coś może to zmienić?

Przeszłość zostaje z nami na zawsze. Niby już jej nie ma, a jednak tkwi w nas. Choćby nie wiem jak chciałoby się jej pozbyć.