Demirel aşiretinin tek kızı... Mardin'in en köklü aşiretinin gelecekteki ağası... İnşirah Demirel herkesin dilinde olan bir kızdı. Güzelliği, edebi, merhameti ile tüm Mardinde tanınırdı. Koca aşiretin tek kızıydı. Demiralp Karaaslan Mardin'in en köklü aşiretinin gelecekteki ağasıydı. Sert ve çekici vücuduyla tüm Mardin kızlarının hayaliydi. Ama o kalbini birine kaptırmıştı. Mecbur kalınan bir evlilik... Mecbur bırakılan bir kız... Birbirine dolanan bir hayat... Kördüğüm... 01/03/2021 Zorunluluk #2 09/03/2021 Sert #1 29/04/2021 Mafya #1 01/05/2021 Masumiyet #1 05/07/2021 Zoraki #1 01/09/2021 Yeraltı #2 05/09/2021 Yeraltı #1 23/09/2021 Aşk #1 22/05/2022 Sevda #2

"Kaderin hain oyununa yenildi hayatlarımız kabul et."genç adamın ses tonu gerçekleri haykıran sözlerin altında ezilir gibi çıkmıştı, dik duruşunun aksine. Duydukları ile acı bir gülüşü dudaklarında ağırladı genç kadın. Kabul etse ne değişecekti ki? "Oluru yok bazı şeylerin ağam. Kabul edip etmemem de bunlardan biri!" Bir çiçek duruyordu, tam genç adamın karşısında, bir yanlışı düzeltircesine açmış; Gelmiş ta yüreğine gerçekleri haykırır gibi duruyor. Yıllara ev sahipliği yapan koca seyhanlı konağı bu çiçekle sevda rüzgarını estirmeye başladı o an. Her kapının eşiğinde ince bir hüzün olan bu konak umutla o çiçeği bağrına bastı. Bir sevda. Bir hüküm. Umutları vardı, hayatta, herşeye inat. Hissetikleri sancıyı yok saymak mümkün değildi.Yanan yüreklere merhem vurulmaz o yüreklerin sarılmaya ihtiyacı vardı. Çok şey vardı bu hikayede, yüreğe yara olup dile dökülmeyen. Kitap kapağı- hayallirüzgarlar

Hayatımın 22 yılı boyunca yaşamaktan keyif alarak yaşıyordum, ta ki o güne kadar. O gün hayatım durmasını istedim, dünyanın dönmemesini istedim. O gün ölmek istedim. Yiğit ve Mehir'in hikayesi bu. Birbirlerini tanımadan, görmeden, aşık olmadan zorla evlendirilen, töreye kurban giden Yiğit ve Mehir. '18 EKİM 2018'

İkinci kez parmağına alyansı taktılar. İçten içe kavrulurken sesini çıkaramıyordu. Nefesini kesen, ruhuna diz çöktüren kaderine boyun eğmekten başka şansı yoktu. Daha dört ay önce kocasını kaybetmişti. Şimdi ise kendisine hem tanıdık hem de bir o kadar yabancı olan adamla evlendirilmişti. Kalbine hançeri saplayan adamla gözleri buluşurken kalbi korkuyla attı. Bakışları delip geçiyordu, suçlu hissettiriyordu. Severken nefret eden Yılmaz'ın, Hilal'e olan aşkla savaşı başlamıştı. Ağabeyinin ölümünden sonra mecburen evlendiği Hilal'e baktı. Eğer bu kadın hayatlarına girmeseydi abisi ölmeyecekti ve bu evliliğe mecbur bırakılmayacaktı. Yılmaz en büyük savaşına adım adım ilerlerken yakıp yıkacaktı, yok edecekti ama en çokta aşka yenilecekti. Kitabımın çalınması veya kopyalanması durumunda hukuki süreç başlatılacaktır!

Törenin amansız yaptırımlarına bir de insanoğlunun saplantılı düşünceleri eklendiğinde iyiden iyiye kanlı bıçaklı ediyordu insanı kaderle... Kader dediğimiz neydi?Temelini törelerden alan bu topraklarda kaderi töreler çizerdi... Yıllar öncesi örmüştü aslında kader ağlarını,bazı yerlerini kördüğüm yapmış ve bu iki insanı ayırmıştı... Hicran... Yazgısına da adı altın harfle yazılmıştı...Hayat oyununda ona biçilen rol, ayrılık acısını çekmekti belli ki... Hicran'ın yaraları yıllar içinde kabuk bağlasa da daha dün gibi tazeydi yüreğinde... Cahit yıllar sonra çıkıp gelecekti...Onun dönüşüyle Hicran'ın aşkla atan kalbi un ufak olacaktı bu tersdüzle. Peki Cahit ismi gibi çabalayabilecek miydi sevdiği kadın için?Onun un ufak olmuş parçalarını sevdasına azık edip toplayabilecek miydi saçıldığı yerlerden?Yoksa her zaman olduğu gibi sinirlerine hakim olamayıp mahvedecek miydi her şeyi? Hicran affedebilecek miydi sevdiği adamı?Sol yanına ağır gelen bu sevda kırıklarını onarmasına izin verecek miydi? Her zaman yakınlaşmaları daha büyük bir ayrılık mı getirecekti onlara? Yoksa her şeye herkese karşı gelerek bu savaşı kazanabilecekler miydi? Bu soruların bütün cevaplarını hikaye içerisinde bulacakken yer yer Cahit kadar öfkeyle gözünüz kör olacak yer yer Hicran kadar kırgın olacaksınız...Diğer hiçbir töre kitabına benzemediğini iddia ederek hepinizi bu serüvene davet ediyorum...

Tüm seriler birbirinden bağımsız. :)) Yorum yapacaksanız da aklınızın varlığı ile yorum yapın. Gereksiz yorumlara gerek yok!

Bir kitap gibidir hayat. Her sayfasında, her cümlesinde bir gizilik vardır. Bizim geleceğimizi değiştirecek kadar güçlüdür bu cümleler. Tabi herkesin hayatı farklıdır. Bazıları bu yalancı hayatta mutlu mesut yaşarken, bazıları kaderlerine razı olup mutsuzlukları ile hapis olur bir ömür boyu... Bu adaletsizlik falan değil aslında. Sadece bizim sınavımız. Sanki bir kağıt ve bir kalem üzerinde olan sınav... Eğer bu sınavda güzel sonuçlar alırsak, belki şans bize de gülecek, bizim de kapımızı çalacak fakat kötü bir sonuç gelirse hapis olduğumuz küre ve aynı hayat bizi bekliyor olacak. İşte herkesin bir sınavı var bu hayatta. Şevval'in, Azad'ın, Armina'nın sınavı da bu işte. Birisinin çocuğu olmazken, diğeri ise sevdiği adamın kardeşine kuma olarak gidiyor. Azad ise dengede tutmaya çalıştığı bir terazide eşitliği sağlamak için tüm gayretini gösteriyor. İster başarılı olsun, ister başarısız... Peki bu hikayenin mutlu bir anı, mutlu bir güne başlangıcı, mutluluklarla gülümsemeleri olacak mı? Bu hikaye de mutlu bir son olacak mı? Eğer mutlu bir sonun olup olmayacağını merak ediyorsan, hadi durma Kuma kitabı senin onu okuman için sabırsızlıkla seni bekliyor... KEYİFLİ OKUMALAR....

Gerçek töre hikayelerini merak ediyorsanız okuduğunuza pişman olmicaksınız

Zordu hayat.Önümüze ne çıkaracağını bilemiyorduk.Bazen mutluluktan delirip bazen acıyla yoğuruluyorduk. Mutsuz sonların,kavuşmayan hayatların,çok seven insanların şehriydi Mardin.Mutluluk kapısını çalmış insanlar varken hayatları kana bulanmış insanlar da vardı.Zordu Mardin.Taşı,toprağı sevgi dolu,aşk doluydu.Önemli olan bu zorluğu yenip,hayata bağlanmak değil miydi? Asmin kendisini kor gibi yakan adamın olacaktı bugün.O'na eş,O'na sırdaş,O'na yoldaş olacaktı.Yıllardır hayalini kurduğu,gerçekleşmesini beklediği şey olmuştu.Berzan ile evleniyordu! Lakin Berzan'ın zaten bir eşi vardı.Berzan zaten evliydi. Bu zor şehirde,zor hayatta güçlü olup engelleri aşabilecekler miydi? Hissettiği nefes kalbini zorluyordu.Gözlerine bakmak boğazındaki yumrunun büyümesine sebep oluyordu.Sarıldığından dolayı ensesinde olan eli,teninin yumuşaklığını kanıtlıyordu ve buna bayılıyordu.Yutkundu.Sadece bu yumrunun aşağı inip midesindeki kelebeklere karışmasını diledi.Ama olmuyordu.Bu adama bu kadar yakın olmak genç kadını delirtiyordu.Sevmiyordu.Kör kütük aşıktı.Gözlerine hapsoluyor,bakmadan duramıyordu.O mavilikler nefesini kesiyordu. BAŞLANGIÇ:05.03.2016

Genç kız elindeki duvağı kardeşinin yüzüne örterken gözünden bir damla yaş daha da düştü. Kendi elleriyle hayallerini, hayatını kardeşine devrediyordu. "Ağlama artık sen doğru olanı yaptın." "İnsanın hayatından vazgeçmesi sizin için doğru olandı zaten. Alın bir hayatım vardı rüyadan farksız onu da aldınız elimden." ****** Mazide kalmış hataların çizdiği yol üzerinden gitmek zorunda kalan bir kız. ****** Doğu bölgesinde geçmektedir. Wattpad de daha önceden bu konuyu işlemiş bir kitap görmedim. Kitabıma bir şans verirseniz size çok minnettar olurum. TEŞEKKÜR EDERİM...