+18 - ROMANTİK - KURT ADAM SEÇİLMİŞ BAĞLAR SERİSİ - KİTAP 1 - BAZI BAĞLAR İNTİKAMLA BAŞLAR - VERONİCA : Şimdilik herkesin gözünde olmam gereken tek bir konum vardı. Lacan Prensi'nin tutsağı olacaktım. Ama ben onların isteklerine boyun eğmeyecektim. Onların bu planı benim işimi kolaylaştıracaktı. Abimin istediği gibi prensin krala isyan etmesini sağlayacaktım. Abim başa geçeceğini zannederken prensin onu da öldürmesini sağlayacaktım. Lacan kraliçesi olduktan sonra prensi kuklam yapacaktım. Bu krallığı yerle bir edecektim! Annemin ve babamın intikamını bedeli ne olursa olsun alacaktım! ELLİOT: Tutsağım bir anlaşma yapmak istiyordu. Veronica sadece ona verilen rolü oynuyordu. Annesini ve babasını öldüren adamın oğlu ile neden eş olmayı kabul ettiğini anlamıyordum. Onun Liora ile alakası yoktu. Liora ne kadar zayıfsa Veronica tam tersi o kadar güçlüydü. Liora ne kadar safsa Veronica tam tersi o kadar zekiydi. Liora ne kadar korunmaya muhtaçsa Veronica tam tersi o kadar karşısındakini ezebilecek enerjideydi. Anlaşmamızı düşündüğümde gülümsedim. Belki de böyle bir anlaşmayı yapabileceğim tek güçlü kadın ile anlaşmıştım. Bu his bir şeyleri değiştirebileceğimi fısıldıyordu.

Siz; Programda kabak çorbası yazıyordu 0541; Evet? Siz; O işkembe çorbası oldu bol tereyağlı 0541; Maşallah Siz; Ee sonra tavuklu salata yazıyordu 0541; Evet? Siz; Anam babam usulu İskender oldu 0541; Bravo gerçekten obez olduğunda ki obezsin ozaman görüşürüz Siz; Görüşüyoruz zaten? Siz; Hem sonra ayran yazıyordu 0541; 2 litre kola mı oldu? Siz; HAYIR AYRAN OLARAK KALDI O TOK TUTAR İŞTE 0541; Olmaz kabul etmiyorum en azından 1 litre kola olsaydı o canım .... 2026 Mayıs Ayı itibari; Genel Kurgu; 1. Sıra🥇 Texting; 8. Sıra🏅 Genç Kurgu; 25. Sıra🎖️

Yirmi dört yaşında bir baltaya sap olamamış, ailesi de dahil herkesin ümidini kestiği umutsuz vaka; Ayça. Hayatındaki zorlukların üstesinden gelmek için kendini kitaplara adamış genç kızın günleri sıradan geçiyordu ta ki o kitabı alana dek; KIRLANGIÇ KAFE Kitabı okudukça erkek karakterin aşkına hayran olan Ayça bu karakterin sevdiği kişi olabilmeyi binlerce defa diledi. Ancak kitabı bitiremeden bu dileğinin gerçekleşeceğini bilemezdi. Kendisini birinci bölümde bulan Ayça için üstesinden gelmesi gereken pek çok şey vardı ama büyük bir probleme sahipti; Kitap uyandığında aniden ortadan kaybolmuştu ve kitabın yarısını okuyamadan içine girmişti. Ve bu kitabın yazarı sonraki hamlesinin asla tahmin edilememesiyle biliniyordu.

"Öylece öldürecek misin?" dedi en sadık adamı Musa. Sesi, bu gergin sessizliğin içinde bir kırılma noktası gibi yankılandı. Savaş'ın en sadık adamıydı o; fırtınanın ortasında bile geri adım atmayan tek kişi. Savaş."Öldürmeyip ne yapacağım Musa?" diye kükredi. Sesi deponun boş duvarlarında çarparak çoğaldı. "O bana ihanet etti! Sırtımdan vurdu beni!" İki adım geride duran Musa, soğukkanlılığını korumaya çalışarak bir adım daha geriledi. "Ben sadece pişman olma diye söyledim abi," dedi fısıltıdan hallice bir sesle. Savaş hışımla arkasını döndü. Bir ağız dolusu küfür savururken elindeki silahı havaya savurdu. "Neden pişman olacağım lan? Bana ihanet eden bir kadın için mi?!" diye bağırdı. Sesi kontrolünü tamamen kaybettiğinin kanıtıydı. Öfkesi, içindeki o derin hayal kırıklığını örtmeye yetmiyordu. Musa, elindeki Efnan'ın çantasını karıştırırken bulduğu küçük, siyah-beyaz kağıt parçasına son kez baktı. Parmakları titriyordu ama geri dönüşü olmayan o yolu kapatmak zorundaydı. Savaş tekrar Efnan'a dönüp silahı doğrulttuğu sırada Musa, o kağıdı Savaş'ın görebileceği şekilde havaya kaldırdı. "Abi..." dedi Musa, sesi bu kez titriyordu. "O hamile." Sadakat bir yalandı. İhanet ise tek gerçek.

YOĞUN +18 İÇERİKLİDİR, RAHATSIZ OLACAKLAR OKUMASIN. Bir odayı karıştırmak hayatını yerle bir etmeye yeter mi? Sadece biraz dinlenmek istemişti. Ama gözlerini açtığında zenginliğin içinde kaybolmuş kibirli bir adamın yatağındaydı, hem de yalnızca bir havluyla. Feraye zengin bir aileye gelin giden ablasının yanında yaşamak için geldiği yalıda yalnızca huzurlu bir hayat arıyordu. Ancak gecenin bir yarısı yanlış bir odaya girip tanımadığı bir adamın yatağında uyanmasıyla her şey geri dönülemez şekilde değişti. O geceden sonra hayatı artık ona ait olmaktan çıktı. Karşısında kibriyle sinirlerini zorlayan ama varlığıyla kalbini darmadağın eden bir adam vardı. Bazı sınavlar kaçmakla geçilmezdi, bazı duygular görmezden gelinmezdi. Ve bazı adamlar unutulamazlardı. ❝"Kucağımdasın." dedi alçak bir sesle. "Dün gece seni elimle getirdim ve vücudunda hâlâ izlerim var." Beni daha çok çekti kendine doğru, kendi alt bedenine doğru bastırdı. Onu hissedebilmek muazzam bir arzu uyandırıyordu bedenimde, sağduyu ve mantığımın yerini şehvet ve ihtiras alıyordu. "Arzu duyduğunu, beni ne kadar istediğini biliyorum." Nefesim hızlandı, söyledikleri ne yazık ki tamamen gerçekti. Onu delice arzuluyordum, hatta bazen rüyamlarımda bile gördüğüm oluyordu. Bu yüzden kasıklarım sızlıyor şu an, bu yüzden ateş bastı bedenimi. Yüzü yüzüme daha çok yaklaşınca burunlarımızın uçları birbirine değdi, dudaklarım öpülme arzusuyla karıncalanmaya başlamışlardı. Onun temasına kayıtsız kalamıyordum, korkunç bir ten uyumu vardı aramızda. "Kaçman bunu değiştiremez." Konuşurken dudakları benimkine dokunuyordu, kendimi tutamayıp ilk hamleyi yapan olmaktan korkuyordum. "Ben de seni istiyorum." diye ekledi en son, zaten hemen ardından dudaklarıma kapandı.❞ ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsel içerik vardır. Cinsellik, küfür ve hassas içerikle

Mahir, yıllarını sevdiği kadına adamış bir adamken, karısının ettiği ihanetle yıkıldı. Ona kalan sadece ihanet ve kızı Elin oldu. Azize, sevdiği adama çocuk veremedi diye üzerine kuma getirildi. Sonra da terk edildi. Yalnız kaldı. Ve bu iki yaralı kalbin yolları kesişti. Zorla, mecbur bırakılarak, bir araya geldiler. Ama insan kalbi tuhaf şey. Kırık dökük de olsa, sevdaya yer açabiliyor bazen. İkisi de ailelerin baskısı yüzünden evlenirler, peki bu hikayenin sonu nereye gidiyordu? Mahir ve Azize'nin aşk hikáyesi Kitap kapağı: Damla_yazar Kitap şahsıma aittir. Yazım yanlışları olursa bana nazikçe bildirin. Azerbaycanlı olduğum için bazı sözler uyuşmaya bilir.

Aynanın tam karşısına geldiyimde şok geçirmişdim. Zira bu ben değildim. Ben bu kadar güzel bir kız değildim. Ama aynanın yansımasında gördüyüm kız şu zamana kadar gördüyüm en güzel kız ola bilirdi... Simsiyah beline kadar uzanan dalgalı gür saçları, pamuk gibi beyaz parlak ve pürüsüz teni, tıpkı saçlarının rengi gibi kara iri şekilli gözleri, kara kaşı ve uzun kıvrımlı kirpikleri ve dolgun kırmızı dudakları... İnsanın yüzünü baktıkca bakası geliyordu bu kızın. Bundan ziyade uzun, ince kıvrımlı bir bedeni vardı. Sanki bir kalemden çıkmışdı bu kız. Bakanın bir daha bakmak isteyeceyi bir sanat eseriydi. Kimdi acaba bu kız? Eyer bir erkek olsaydım çoktan aşık olmuşdum bu kıza. Lakin fark etdiyim şeyle yeniden dona kaldım. Ben şu an bir aynanın karşısına duruyordum. Ben bu kız kadar güzel deyildim ki? Yahu ben hiç güzel deyildim! O halde bu yansımadaki kız kimdi? Benim yansımamın yerine ki keçmişdi? Ben bu düşüncelerle boğuşurken yansımadaki kızın konuşması ile düşüncelerimden ayrılma zorunda kaldım. "Zamanı geldiyinde ait olduğun yerde olacaksın." "Anlamadım, nasıl yani?" "Anlayacaksın." Kız bunu dedikden sonra her taraf silikleşmeye başladı. Etraf durmadan dönüyordu sanki. Nefessiz kalmaya başlıyordum. Elimi boğazıma götürürek derin nefesler almaya başladım lakin olmuyordu. Dayanamayıp yere çökdüm ve o an her şey yıkılmaya başladı...

Gözleri boş, kaşları çatık, yorgun bir şekilde Rahel'e bakıyordu. Hiçbir şey söylemeden pencere kenarındaki eski koltuğa oturdu. Rahel korkudan vücudunun titrediğini hissediyordu. Ne yapacağını bilemez bir şekilde adama bakarak "Ne istiyorsunuz benden, kimsiniz siz?" diye titrek bir sesle fısıldadı."Azat Şeyhanlı benim adım. Sen de Rahel Yılmazsın""Beni neden buraya getirdiniz?" Diye korka korka sordu. Biraz daha yaklaştı ona doğru adam. Yavaşça, "Abin yüzünden buradasın," dedi. "O şerefsiz hayatının hatasını yaptı ve ben de seni almak zorunda kaldım." "Abim mi? Onun sizinle nasıl bir işi olabilir ki?" Bunu söylemesiyle karşısındaki adamın gözlerini karardığına şahit oldu."Önce o sesini kıs! Abin kardeşimi kaçırdı. Benim kardeşimi! Bir aşiret kızını kaçırmaya cüret etti , bunun bedelini bütün ailesi ödeyecek. En çok da sen ödeyeceksin." ----------------------------------------- Rahel Azat'ın ona doğru yaklaşmasıyla kafasını sağa doğru çevirdi. Böylece Azat'ın dudakları boynuna dokunmuş oldu. İkisi de derin bir nefes aldı. "Daha ne kadar kaçacaksın benden, benim olanı benden saklayamazsın."Uzaklaşmak isteyerek hareket etmeye çalıştı ama bu Azat'ın kollarını daha da sıkılaştırmasına neden oldu. Sonra bir cesaretle gözlerini Azat'a dikti."Senin olan bir şey yok burada. Ben senin falan de-"Sözünü kesen şey Azat'ın dudakları olmuştu. Hızlıca alt dudağını emerek düşünmesine fırsat vermeyen ateşli bir anın içinde buldu kendini Rahel. Bacaklarının okşanmasıyla onları Azat'a doğru sardı. Aynı sertlikle karşılık veriyordu. Azat onu kucaklayarak odadaki yatağa öpmeyi bırakmadan yatırdı. Dudakları boynundan aşağı doğru öpücüklerle devam etti ve göğüs arasında durdu. Derin bir nefes aldı Azat. "Bu kokudan beni kimse mahrum edemez yavrum, sen bile."

❝Tutku, insanı hem sarar hem de zehirler. Aşkın karanlık yüzü, kalbin en derin arzularıyla sınanır.❞ KİTABIMDA BİR ÇOK UYGUNSUZ ÖĞE BULUNUYOR, LÜTFEN 18 YAŞINDAN KÜÇÜKLER OKUMASIN! Cinsellik, argo ve şiddet içerir!

Saplantılı bir aşık, bir kadını elde etmek için neler yapabilir? Bazı bakışlar tesadüf değildir. Bazı aşklar da sadece aşk değildir. Çağan, onu ilk gördüğünde yalnızca bir yabancıydı Peren. Elindeki CV'ler yere saçıldığında, bir anlık merhametle eğildi belki... ama işte tam o anda bir şey kırıldı içinde. O an, Çağan'ın zihninde bir saplantıya dönüştü. Gözleri artık yalnızca onu arıyor, düşünceleri yalnızca onunla doluyordu. Peren hiçbir şeyin farkında değildi. Ona yaklaşan adamın niyetini, gölgelerde bir hayalet gibi onu takip ettiğini, hayatını usulca yeniden şekillendirdiğini bilmiyordu. Çünkü Çağan sadece onu izlemiyordu; onu tanıyor, onu çözüyordu. Ve en korkuncu: onu kendi kurduğu "mükemmel aşk"a ikna etmeye çalışıyordu. Bu, karşılıklı bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir aklın sessiz çöküşü. Ve en kötüsü Peren tüm bunları fark ettiğinde karşısında onu ondan daha iyi tanıyan biri vardı artık. Unutma, sadece izleniyorsun!