ailenizi hiç tanımadan geçirilen 14 seneyi düşünün

Yetimhanede büyümüş, ailesini küçük yaşta kaybetmiş sevgiye muhtaç kalmış bir kız...

Benim adım Güneş yetimhanede kalıyorum. Ailem henüz 8 yaşındayken gözlerimin önünde yanarak öldü.Nasıl oldu derseniz babamın benim de bilmediğim düşmanları yüzünden. Bazı geceler rüyamda onları tekrar tekrar yanarak öldüğünü görüyorum.Yıllar sonra 5 tane abim olduğunu öğreniyorum.Ama bunca sene nerdeydiler.Beni nasıl bulamadılar. Ve önemlisi aşık olmamam gereken birine aşık oldum şimdi umarım ilk hikayemi beğenirsiniz. Ballarım İki günde bir atmaya çalışıcam.Sizi şimdiden çok seviyorum..💖💕🍯🍩

Benim bir ailem var," demiştim beni evlatlık almak isteyen o yabancılara. "Beni gelip buradan alacaklar." ​Oysa bilmediğim bir gerçek vardı; beni bekleyen tek şey müdirenin buz gibi odası ve yüzüme tokat gibi çarpan o cümleydi: "Sen annenin katilisin! Baban seni bu yüzden buraya bıraktı ve bir daha asla gelmeyecek!" O gün sadece çocukluğum değil, umudum da o odada asılı kaldı. 18 yıl boyunca köksüz, kimsesiz ve bir 'katil' gibi büyüdüm. Ta ki o güne kadar... ​Şimdi etrafım, varlığından bile haberdar olmadığım dört abi ve pişmanlıklarla dolu bir babayla çevrili. Bir yanda bana türkülerle şifa olan Aras, diğer yanda gözlerimin rengini okuluna isim yapan Yamaç... Ama bir de darmadağın olmuş bir gerçek var: Benden saklanan sırlar. ​Herkes masada yerini almışken, adını bile bilmediğim o kadının sesi kulaklarımda çınlıyor: "Daha ne kadar ondan bu gerçeği saklayacaksınız?" ​Ben Duru... Bir ay öncesine kadar kimsesizliğine ağlayan o kız çocuğu, şimdi Soylu imparatorluğunun tam kalbinde, savrulan bir yaprak gibiyim. Okyanus'u (bu üçüncü isim değiştirmem)dördüncü ve son kez, tamamen yenilenmiş kurgusuyla sizlerle. Bu yolculukta önceki düzenlemeleri zihninizden tamamen silmenizi istiyorum. Karakterlerin derinliği, olayların akışı ve Soylu ailesinin sırları bu kez çok daha sarsıcı. ​Sıfırdan bir başlangıç yapmaya, Duru'nun hıçkırıklarına ve abilerinin koruyucu kanatlarına şahitlik etmeye hazırsanız; yukarıdaki "OKU" tuşuna basarak bu okyanusa dalış yapabilirsiniz. ​Keyifli okumalar diler, yorumlarınızı heyecanla beklerim!

Karşımdaki adamın bakışları ruhsuzdu. Taş kalpli ve duygusuzdu. Hareketleri sert ve umursamazdı. Tolgay Parçak Ruhumu öldüren ve zindanına hapis eden adamın ta kendisiydi. Kapak Tasarımı: silakosay

''Nereye gidersen git, bulurum seni Gökçe. Benden kaçamazsın." Peşimde beni takip eden karanlıklar ülkesi. Kaçtıkça içine hapsetmek istercesine her daim arkamda. "Birisine aşık olacağım aklımın ucundan bile geçmezken, Savaş'ın gözlerindeki dipsiz boşlukta kayboluyordum." Gökçe hayatını ve sorunlarını tam anlamıyla çözememişken, peşine yakışıklılığı ile baş döndüren tehlikeli bir adam takılmıştı. Bundan sonra yaşayacakları ona büyük bir sürpriz olacak ve hayatının değişmesini oturup öylece izlemek zorunda kalacaktı. İşte bir genç kızın kendisi ve dünya ile savaşı şimdi başlıyordu.

Ada, 18'ine gireceği gün anne ve babasının ölümüyle sarsılır. Ailesinin ölümü üzerine hayatta kalan tek akrabası olan amcası, onu İstanbul'a götürür. Ada, artık hiç bilmediği yeni bir şehirdedir ve yapayalnızdır. Onu karanlığın pençesinden kurtaran biriyle tanıştığında ise tüm hayatı değişecektir. Kiminle mi? Mert Arıcan Nam-ı diğer KURALSIZ... © TÜM HAKLARI SAKLIDIR ©

"Yapay değil. Duygular yapay olamaz. Eğer onları hissediyorsan gerçektirler." - Beş yaşından beri en iyi arkadaş olan Kumsal ve Ege, her sene olduğu gibi bu sene de okullarında kavga çıkartarak başka bir okula giderler. Bu kavgalar nedeniyle sürekli okul değiştiren Ege ve Kumsal, önlerine çıkan sorunla birbirlerine kavga çıkartmayacaklarına dair söz verirler. Bu sözü tutmakta ikiside ister istemez zorlanırken bu okul yılı onlar için en uzun geçen okul yılı olarak tarihe yazılır.. Bakalım yeni okullarında bu iki yakın arkadaşı neler bekliyor..

Duru kızımızın yeni bir okula başlaması ile başlayan bir hikayedir elimden geldiğince klişelerden uzak durmaya çalışıcam ön yargılı başlamayın rica ediyorum iyi okumlar..😊

Her zamanki gibi güneş yine en tepesindeydi Mardin'in. Işık saçıyordu her bir evin tepesine içindeki karanlık hayatları bilmeden. Şilan'da açmıstı gökyüzü gibi gözlerini o sabaha karanlık günlerin yaklaştığını bilmeden.