ailenizi hiç tanımadan geçirilen 14 seneyi düşünün

Yetimhanede büyümüş, ailesini küçük yaşta kaybetmiş sevgiye muhtaç kalmış bir kız...

Benim adım Güneş yetimhanede kalıyorum. Ailem henüz 8 yaşındayken gözlerimin önünde yanarak öldü.Nasıl oldu derseniz babamın benim de bilmediğim düşmanları yüzünden. Bazı geceler rüyamda onları tekrar tekrar yanarak öldüğünü görüyorum.Yıllar sonra 5 tane abim olduğunu öğreniyorum.Ama bunca sene nerdeydiler.Beni nasıl bulamadılar. Ve önemlisi aşık olmamam gereken birine aşık oldum şimdi umarım ilk hikayemi beğenirsiniz. Ballarım İki günde bir atmaya çalışıcam.Sizi şimdiden çok seviyorum..💖💕🍯🍩

Beni evlatlık edinmek isteyen bir aile olduğunda ve onlarla görüştüğümde " benim anne ve babam var , beni onlar buradan alacak" demiştim ve bana ebeveynlik etmek isteyen aile benim bu dediklerimden sonra başka bir kızı evlatlık edinmişti . Bu konuşmayı da tabi ki müdüre hanıma bildirince odasına çağırmıştı beni. " Neden onlara öyle söyledin? Seni alacak bir anne vebaban yok." Dedi ve sesi çok sakindi " benim anne ve babam var ki , beni buradan alacaklar" bu söylemim üzerine sinirlenen müdüre hanım. " SEN ANNENİN KATİLİSİN , BABAN SENİ BU YÜZDEN BURAYA BIRAKTI VE BİR DAHA GELMEYECEK!!" Diye yüzüme haykırınca benim için her şey bitmişti... ---------------------------- Ben en çok kimsesizliğime ağlıyordum... ---------------------------- Herkes masada yerini almış yemek yerken adını bile bilmediğim bir kadının " daha ne kadar ondan bu gerçeği saklayacaksınız " demesi ile dondum kaldım. Ne diyordu bu kadın , herkes benden ne saklıyordu ? --------------------------- Biri bana hayatının son bir ayını ailesini bulmuş ve karmakarışık duygularla bir sağa bir sola savrulacağımı söyleseydi güler geçerdim ancak o kadar haklı bir söz ki bu , darmadağınık bir haldeyim oradan oraya savruluyorum. ----------------------------- Herkese merhaba sevgili okurlarım öncelikle bu kitabın dördüncü ve son kez yazılışını gerçekleştirdiğimi biliniz . Önceki düzenlemelerden alıntılar olsa da bu yeni kurgu olacağı için bağlantılar çok olmayabilir sıfırdan yazılacağı için . Keyifli okuyup yorumlarınızı eksik etmeyiniz tatlı yazarınızdan. Yukarıda " OKU" tuşuna basarak kitabıma giriş yaparsanız ne mutlu :)) Kitabımın çalıntı olması durumunda hukuki işlem başlatılacaktır

Karşımdaki adamın bakışları ruhsuzdu. Taş kalpli ve duygusuzdu. Hareketleri sert ve umursamazdı. Tolgay Parçak Ruhumu öldüren ve zindanına hapis eden adamın ta kendisiydi. Kapak Tasarımı: silakosay

''Nereye gidersen git, bulurum seni Gökçe. Benden kaçamazsın." Peşimde beni takip eden karanlıklar ülkesi. Kaçtıkça içine hapsetmek istercesine her daim arkamda. "Birisine aşık olacağım aklımın ucundan bile geçmezken, Savaş'ın gözlerindeki dipsiz boşlukta kayboluyordum." Gökçe hayatını ve sorunlarını tam anlamıyla çözememişken, peşine yakışıklılığı ile baş döndüren tehlikeli bir adam takılmıştı. Bundan sonra yaşayacakları ona büyük bir sürpriz olacak ve hayatının değişmesini oturup öylece izlemek zorunda kalacaktı. İşte bir genç kızın kendisi ve dünya ile savaşı şimdi başlıyordu.

Ada, 18'ine gireceği gün anne ve babasının ölümüyle sarsılır. Ailesinin ölümü üzerine hayatta kalan tek akrabası olan amcası, onu İstanbul'a götürür. Ada, artık hiç bilmediği yeni bir şehirdedir ve yapayalnızdır. Onu karanlığın pençesinden kurtaran biriyle tanıştığında ise tüm hayatı değişecektir. Kiminle mi? Mert Arıcan Nam-ı diğer KURALSIZ... © TÜM HAKLARI SAKLIDIR ©

"Yapay değil. Duygular yapay olamaz. Eğer onları hissediyorsan gerçektirler." - Beş yaşından beri en iyi arkadaş olan Kumsal ve Ege, her sene olduğu gibi bu sene de okullarında kavga çıkartarak başka bir okula giderler. Bu kavgalar nedeniyle sürekli okul değiştiren Ege ve Kumsal, önlerine çıkan sorunla birbirlerine kavga çıkartmayacaklarına dair söz verirler. Bu sözü tutmakta ikiside ister istemez zorlanırken bu okul yılı onlar için en uzun geçen okul yılı olarak tarihe yazılır.. Bakalım yeni okullarında bu iki yakın arkadaşı neler bekliyor..

Duru kızımızın yeni bir okula başlaması ile başlayan bir hikayedir elimden geldiğince klişelerden uzak durmaya çalışıcam ön yargılı başlamayın rica ediyorum iyi okumlar..😊

Her zamanki gibi güneş yine en tepesindeydi Mardin'in. Işık saçıyordu her bir evin tepesine içindeki karanlık hayatları bilmeden. Şilan'da açmıstı gökyüzü gibi gözlerini o sabaha karanlık günlerin yaklaştığını bilmeden.