chocooolet_
Naranasan mo na ba yung pakiramdam na parang sobrang dilim ng mundo para sa'yo? Yung tipong ang bagal ng takbo ng oras kapag ikaw na ang nakararamdam. Yung parang hindi ka makagalaw, hindi ka makaandar, at hirap kang mag-function sa araw-araw.
Hanggang sa biglang may dumating na isang tao-mahinhin magsalita, kalmado, at may magaan na presensya. Sa ganung sandali, mapapaisip ka: magiging okay kaya ulit? May magbabago kaya sa bigat na matagal mo nang pasan?
Will you be able to see the light in the darkness?