Φανταστείτε ότι είστε τρελά ερωτευμένες με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου σας, φανταστείτε ότι ένα βράδυ γίνεστε μάρτυρας μια δολοφονίας και αναγκάζεστε να μπείτε σε πρόγραμμα προστασίας. Και σαν να μην φτάνει όλο αυτό, ανακαλύπτετε ότι ο φαινομενικά "καλός" καθηγητής σας είναι ένας σκληρός αστυνομικός που από εδώ και πέρα θα πρέπει να σας προστατεύει από τον δολοφόνο που σας κυνηγάει! Στη ζωή της Λίζας ότι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει.

BOOK 1 -Ε μικρή θάρρος η αλήθεια..; Ρωτάει αισθησιακά και γονατίζει μπροστά μου καθώς εγώ κάθομαι στο πάτωμα. -θάρρος ρε μεγάλε Κλασσικά ειρωνεύομαι. -ελα στο δωμάτιο μου για δέκα λεπτα Μου λέει και αυθόρμητα κοκκινίζω. -Να κάνουμε τι;.. Ρωτάω σιγανά προσπαθώντας να το παίξω αδιάφορη. Όταν η 16Χρόνη Emma συμμετέχει σε ένα παιχνίδι προκλήσεων με την παρέα της , θα περάσει μια καυτή νύχτα με το bad boy του σχολείου. Τελικά μια πρόκληση θα της αλλάξει όλη της την ζωή; και τι μπορεί να κρύβει εκείνος;

Ειναι η συνεχεια του πρωτου βιβλιου ..''Η Καινούρια.''......Λουκ:*Απλως δεν μπορω να φανταστω καποιον να σε αγγιζει εστω και φιλικα.Εγω θα σε αγγιζω μονο .Εισαι δικια μου.Και μονο δικια μου.Μονο εγω θα σε αγγιζω , μονο εγω θα ακουω τα βογκητα σου μονο εγω θα νιωθω την γευση σου.Εγω θα ειμαι αυτος που θα κοιμασαι στην αγκαλια του...Εγω θα ειμαι ο τυπος που θα σε γεμιζει σημαδια.Και...εγω θα ειμαι αυτος που θα φιλας.Αγρια.Υποσχεσου μου οτι αυτο δεν θα αλλαξει.* Και όχι δεν είναι ο συνηθισμένος έρωτας...Η συνεχεια ακομα καλύτερη. Wirtter:Xrysa9 Don't copy the story. All the love.

→Περίληψη στο 1ο κεφαλαιο ← Ημασταν εχθροι... Δεν άντεχαμε να είμαστε μαζι στο ιδιο χωρο.. Κι έτσι απλά ο καιρός πέρασε.. Έγινε το οξυγόνο και ο χτύπος της καρδιάς μου που ήταν αδύνατο να ζήσω χωρις αυτούς. Ηταν φωτιά που σε έκαιγε αργά και βασανιστικά. Το βλέμμα της σε σκότωνε... Και τα πράσινα μάτια της.. Ηταν η καταστροφή μου. ⇨⇨⇨⇨ *Στέφανε?...* *Ναι Δαφνη μου..* *Γιατί δεν μου λες συχνά Σ'αγαπώ?* *Γιατι δυστυχώς μικρή μου,μια τοσο μικρη λεξη δεν μπορεί να εκφράσει όσα νιωθω για σένα...* ••••• 2ο Βιβλίο :Παρολαυτα θα είναι σαν ανεξάρτητο ❤ ••••• Εσύ εκει! Ναι εσύ... Που διαβάζεις την μικρή περίληψη και ισως βαριέσαι τη ζωη σου και βρίζεις τον ευατό σου που μπήκες να δείς αυτο το βιβλίο.. Πιστεύω πως για μια φορά στη ζωη σου μπορείς να εμπιστευθείς την τρελη αυτή "συγγραφέα" και να αρχίσεις να διαβάζεις το βιβλίο... Αν οχι και έχεις ακομα την φάτσα του καλαμάρι να ξέρεις πως με πληγώνεις.. ❌Don't copy...❌ /Nantia ❤ H.R: #13 in εφηβική φαντασία ♥ Published :16 Οκτωβρίου 2017♥ Finished :3 Δεκεμβρίου 2017♥

Όλα όμως γίνονται για έναν λόγο . Αν οι φίλοι του δεν ήταν αρκετά μαλακες για να της μιλήσουν εκείνο το βράδυ τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχαν συμβεί ... Δεν σκέφτεστε καμία φορά πως αν εγώ ήμουν εκεί 30 δευτερόλεπτα νωρίτερα ή αργότερα όλα θα ήταν διαφορετικά ? Όμως τώρα όλα έγιναν έτσι όπως έγιναν και Δεν υπάρχει τίποτα που μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξουμε το παρελθόν , μια απόφαση μας στο παρόν όμως μπορεί να αλλάξει το μέλλον . - Και ξέρεις τι είναι το ποιο κουλό από όλα ; Ότι κάποιες αποφάσεις που μπορούν να αλλάξουν την ζωή μας δεν είναι πάντα δικές μας ... 24/11/20 #5 - afraid 7/1/2021 #3- μόνος 13/1/2021 #2- afraid

Ο Louc είναι το 'άτακτο' παιδί στο σχολείο.Η Βάνα είναι η καινούρια μαθήτρια.Είναι αρκετά όμορφη αλλα πραγματικά έξω απο τα νερά της.Τα δημοφιλή παιδιά του σχολείου θα την πλησιάσουν λόγω της ομορφιάς της αλλά οι σκοποί τους ειναι άλλοι.Ο Louc θα βαδίσει στο ίδιο μονοπάτι με τους φίλους του ή οχι; *Έχουν ανέβει και άλλα δύο βιβλία που είναι η συνέχεια. Θα τα βρείτε στο προφίλ μου.*1 *Το βιβλίο είναι γεμάτο ορθογραφικά και συντακτικά λάθη καθώς γράφτηκε σε πολύ νεαρή ηλικία και δε διορθώθηκε ποτέ. Συγχωρέστε αυτά τα λάθη.*2

«Γιατί το 'κανες αυτό;» «Έδιωξα τον πέφτουλα κερασάκι. Δεν κάνει τίποτα», γελάει και κάθεται αραχτός στην ξαπλώστρα, ρουφώντας ενοχλητικά το μοχίτο του. Άμα σε ταίσω στα ψάρια θα σου πω εγώ, ηλίθια σαύρα που σέρνεται. «Κάνεις λίγο πιο πέρα; Μου κρύβεις τον ήλιο. Πως θα μαυρίσει αυτό το θεϊκό κορμί;», περηφανεύεται και βάζει το γυαλί του, ακουμπώντας το κεφάλι του στην ξαπλώστρα. Ρολάρω τα μάτια μου πίνοντας μια γουλιά βυσσιναδα, όταν η σπαστική φωνή του Φιλίππου ακούγεται και πάλι. «Ε Ολίβια, πιάσε μου το αντηλιακό μια», απαιτεί, τεντώνοντας το χέρι του σε εμένα. Α δε στα 'πανε καλά αγοράκι μου. Μου έχει σπάσει τα νεύρα οπότε αποφασίζω να σπάσω και γω τα δικά του. «Αμέσως», αναφωνω και τον λούζω με την βυσσιναδα. «Δεν είμαι η δούλα σου. Βάλτο να το επεξεργαστεί το μικροσκοπικό μυαλό σου!», του απαντάω με υφάκι και σηκώνεται αμέσως όρθιος. Η όψη του είναι γελοία και βγάζει καπνούς από τα αυτιά. «Είναι η δεύτερη φορά που το κάνεις αυτό γαμώτο. Σου δίνω τρία δευτερόλεπτα να τρέξεις, γιατί ω, ειλικρινά έχεις πεθάνει!» ... Περίληψη στο πρώτο κεφάλαιο^^