-Хүүхдүүдээ Вонүг зодъё!

Жонхан над дээр сажилж сажилж ирээд чих рүү ойртоод: - Тамд тавтай морил И Ханыл. Би чамайг зүгээр суулгахгүйг мэдэж байгаа биз дээ гээд маасайтлаа инээж энэ тэр. Бүр бие арзайчихлаа.

"Чи л миний ирээдүйн эхнэр" "Аан тэгсэн үү?" "Хоёулаа хослон сууж, хожим нь жаргана аа" "Бүтэхгүй л болохоос биш гоё мөрөөдөл байна шүү, амжилт!"

-Би бол чиний нөхөр! Чамайг гэх сэтгэлгүй , хүйтэн хөндий энэ хатуу ширүүн залуу бол чиний нөхөр гэдгийг сана.

-Би чиний хувьд ах чинь баймааргүй байна! -Хён? -Зүгээр л өөрийн мэдэлгүй чамтай хамт байхыг хүсээд байна...

Дурлачихсан юм... өөрийгөө ч хайрлах зай үлдээлгүйгээр.

Тэр бүгд... Хайр, донтолт, шаналал, харуусал, өш хонзон, дурсамж, зовлон... Би зүрхнийхээ гүнээс түүнийг хайрлаж, Бодлынхоо алсаас үзэн яддаг.

Анх хараад л шийдсэн түүнийг өөрийн болгоно гэж.

✦「 Хаан эзэн бага хатан залах юм гэнэ.. Гэтэл мөнөөх хараалт Сү овогтоос хатан тодорчихжээ халаг гэж.. 」✦

Дөрөвдүгээр сар болоход би үргэлж түүнийг боддог юм. Намайг хэрхэн хайрлаж, хэрхэн өвтгөдөг байсныг нь би дурсан санаж, эргээд очдог ч болоосой хэмээн хүсдэг. Би чиний надад өгдөг өвдөлтийг хүртэл санадаг...