Wszystkie moje jutra należą do Ciebie. Pierwsza część serii „Tomorrow" Aurora Lèandre zaczyna studia w Bostonie, ale życie szybko wywraca się do góry nogami, gdy ojciec zatrudnia ją na stażu w swojej firmie. Tam spotyka Cassiana. Chłodnego, niedostępnego, a jednak intrygującego szefa działu marketingu. Między niechęcią a fascynacją rodzi się uczucie, które nie powinno istnieć. W cieniu rodzinnych sekretów i szemranej przeszłości Cassiana, Aurora musi zdecydować, kim chce być i czy odważy się zawalczyć o własne jutro. All My Tomorrows to historia o zakazanej miłości, poszukiwaniu siebie, przemocy w rodzinie i ciężkich przeżyciach. WATTPAD AMBASSADORS LIST POLAND

Mount Sinai Hospital w Nowym Jorku jest dla Aleca wymarzonym miejscem pracy i spełnieniem marzeń. Po ciężkich studiach pielęgniarskich i uzyskaniu dyplomu może w końcu wykazać się jako pięgniarka. Gdyby tylko nie był tak roztargniony i nerdowaty... Ech! Byłoby łatwiej! Ale nie można mieć wszystkiego, prawda? Niespodziewanie już pierwszego dnia pracy Alec wpada w oko pewnemu chirurgowi o dość... specyficznym stylu bycia. A to dopiero wierzchołek góry lodowej. Biedny Alec... Uwaga! Malec w najczystszej postaci. Występują treści przeznaczone dla dorosłych czytelników. Postacie należą do Cassandry Clare. Zapraszam serdecznie 🥰

Florence i Olivier są zupełnie z innej półki, ale czy to może im przeszkodzić w czymkolwiek? Prowadzą inne życia i mają inne priorytety, ale przecież nie wszyscy muszą być podobni.

NIE WSZYSTKO OPISANE W KSIĄŻCE JEST PRAWDĄ, NIE JESTEM LEKARZEM(chodziarz planuje) WIĘC NIE BIERZCIE WSZYSTKIEGO AZ TAK NA POWAŻNIE. (Za błędy ortograficzne przepraszam)

Noc na bloku operacyjnym. „Zgon książkowy", idealnie równy zapis, a jednak... kropla w kroplówce biegnie za szybko, bandaż zawinięty nie tą ręką, kamera mruga „martwymi minutami". Iga, pielęgniarka koordynująca, zaczyna liczyć to, czego nikt nie chce liczyć: cztery znikające minuty, wejścia „na jej login", aneks o „zgodzie domyślnej" i „per proxy". Za szybą odbija się wciąż to samo: biel, która powinna być niewinna, a jednak brudzi. „Sala nr. 13" to thriller medyczny o cienkiej granicy między ratowaniem a racjonalizowaniem zła. O call-center, które uczy skryptów empatii, o nowych ochroniarzach z bardzo starymi nawykami i o pośredniku, który składa ludzi w „zgodności" lepiej niż w zdaniach. W centrum stoi Iga - uważna, uparta i coraz bardziej samotna - oraz jej przeciwnik: Niewiadomski, charyzmatyczny mistrz liczb i uspokajających sentencji („w ujęciu populacyjnym ratujemy więcej"). Kiedy pojawia się karta „Biała Sala 13", a kolejne „okna czterech minut" zamykają się bez świadków, Iga decyduje się złamać jedną procedurę, aby ocalić sens wszystkich pozostałych. Realizm bez wykładów: respirator, windy serwisowe, łańcuch chłodniczy, VMS, SG - ale zawsze „przez ręce bohaterów". Dialogi na myślnikach, tempo jak oddech: wdech-wydech-pauza. To opowieść o zgodzie, która musi mieć słowa, nie tylko czas. I o przysiędze, którą składa się do kamery, gdy biel przestaje być tłem.

Charlie cierpi na bezsenność. Jednak nie uważa tego za kulę u nogi, tylko dar. Dar, który umożliwia jej nocne wyprawy pod osłoną czarnej kominiarki. Pozwalał jej niezauważenie tworzyć swoje dzieła za pomocą farby w spreju. Jednak jej idealną harmonię niszczą bracia. Jednak nie wiedzieli o doskonale wyćwiczonej zdolności dziewczyny. Otóż potrafiła idealnie wtopić się w tłum, stać się niewidoczną, oraz nie słyszalną. Zgrać się z każdą możliwą grupą społeczną, jak i omotać swoim urokiem każdego mężczyznę. Ale pojawi się ktoś jeszcze. Ktoś, kto zna jej wszystkie słabości, miękkie punkty, i wszystkie zdolności. Ktoś, to potrafi ją zagiąć jedynie spojrzeniem, i złamać na milion kawałków. Bo kiedyś już to zrobił. I wrócił, by zrobić to po raz kolejny. A domek z kart Charlie, który układała przez kilka lat wolności, zaczyna się kruszyć. Zaczyna upadać, powoli wyślizgiwać się z jej rąk, prosto w ręce rebeliantów.

Harper Duncan od dziecka towarzyszą dziwne sny, które bezapelacyjnie wpędzają ją w poczucie strachu, poczucie więzi z pewną dziewczyną, oraz śmiercią. Szkoda, że ona już nie żyje, a Aster, jej wróg, zdaje się być związany z całą tą sytuacją. Mówią, że przeszłość jest jak mur, którego nie damy rady przekroczyć, i ponownie przeżyć swojej historii. Jednak w tej historii przeszłość jest jak drzwi, do których klucz ma Harper. ! Uwaga, przeczytaj to zanim zaczniesz lekturę! - książka zawiera wątek śmiertelnej choroby, źle zdiagnozowanej schizofrenii, oraz treści które mogą dotknąć osoby wrażliwe na przemoc fizyczną bądź psychiczną.

Aurora na ostatnim roku przenosi się na inną uczelnie chcąc kontynuować swoje studia. Czy będzie jej to dane z bardzo przystojnym a jednocześnie surowym profesorem? start - 25/12/22 #1-romance - 14/01/2023 #1-romans - 27/09/2024 #2-romans - 20/03/2023 #3-romans - 16/03/2023 #7-romans - 17/01/2023 #11-romans - 07/01/2023 ##-professor - 27/09/2023 #7-profesor - 07/01/2023 #1-man - 07/01/2023 #1-studentka - 07/01/2023 #1-women - 07/01/2023 #8-teacher - 07/01/2023 #1-teacher - 09/04/2023 #3-university - 07/01/2023

💜 Odette Dumont nigdy w życiu nie odpyskowałaby nauczycielowi, jednak jeśli chodzi o jej nowego profesora od obrony przed czarną magią, mogłaby go zamordować. Doran Vane naraził się swojej uczennicy, ale jako Ślizgon nie daje jej sobie wejść na głowę - przeciwnie, wydaje się coraz bardziej zainteresowany tą upartą Krukonką z blizną na twarzy, którą pokochał jego kot... Gdyby tylko nie był jej profesorem. I to małolatem.

Młoda rezydentka na SOR-ze, dla której praca to nie tylko zawód, ale misja. Wrażliwa, ambitna, trochę zbyt impulsywna jak na standardy szpitalnego systemu. Piotr Wójtowicz - doświadczony ordynator, którego spokój, dystans i chłodna precyzja budzą respekt. Dzieli ich wszystko: wiek, podejście do pacjentów, status zawodowy. Łączy tylko jedno - dyżur, który zmieni wszystko. Gdy granice profesjonalizmu zaczynają się zacierać, a uczucia wymykają spod kontroli, może stać się wszystko.