Ülke ikiye bölünmüştü. İnsanlar; kandırılıyor, sömürülüyor ve öldürülüyordu. Çocukların aklı yıkanıyor, gençlerin gözleri boyanıyor, yaşlılar ve sisteme baş kaldıranlar öldürülüyordu. Ülkede savaş vardı ve kimsenin ruhu duymuyordu. Bu, iyiyle kötünün savaşıydı. Ülke içerisinde birbirine karşıt iki örgütlenme sistemi vardı. Bir sistem halkın iyiliği için kurulmuş, bir diğeri ise halkı sömürmekten başka bir işe yaramıyordu. Ve bu düzeni değiştirebilen kimse olmamıştı. Ta ki taşlar yerinden kıpırdatılana, büyük kayıplar verilene kadar. • Bakışları televizyona kaydı genç kadının. Günlerdir her yerde ikisinin adı yan yana anılıyordu sanki ikisi bir bütünmüşçesine. Gözlerini televizyondan ayırmadan, "Zaman'ın izi..." dedi sessizce şaşırarak. "Bizi böyle mi nitelendiriyorlarmış?" Genç adam gözlerini kadından ayırmadan, "İnsanlar bize bakarak kendi yaralarını nitelendiriyor olmalı," dedi. Bakışları bir an olsun genç kadından ayrılmıyordu. "Sen ve ben..." dedi çenesiyle hem kendini hem kadını işaret ederek. "İnsanlara göre biz onların yaralarını temsil ediyor olmalıyız..." O an, "Olabilir..." dedi genç kadın ama, "İkimiz ancak bir yarayı temsil edebilirdik, bizden de bunun fazlası olmazdı zaten," diyemedi. Genç adam o an gözlerini kısarak, "Aklından geçeni biliyorum ama yanlış düşünüyorsun," dedi. Sesi kendinden fazlasıyla emindi. "Biz sadece yarayı değil, yaranın şifasını da temsil ediyoruz." Kız adama döndü tamamen ve yüzüne yerleşen buruk bir ifadeyle, "Zamanla tüm yaralar şifasını bulabilir ama unuttuğun bir gerçek var..." dedi. Kızın gözlerine o an gerçek bir hüzün yerleşmişti. "Zaman yaralarımızı iyileştirecek güce sahip olabilirken yaraların bıraktığı izlere asla dokunamaz. Ve Bil diye söylüyorum, izlerinin şifası yoktur."

"Yanlış anlamayın lütfen, bir anneye göre çok gençsiniz, bekar mısınız?" Kucağımda ki bebeğin bana ait olduğunu düşünmesine karşılık, utançla dudaklarımı birbirine bastırmıştım. "Aslında bakarsanız-" Yanlış anlaşılmayı açığa kavuşturacakken, belime sarılan kol bana mani olmuş ve aşinası olduğum o ses varlığını belli etmişti. Gözlerim, yanımda beliren Cihangir'e kaydığında o hiç bana bakmadan karşımızdaki adamın omzuna sert olabilecek şekilde iki kere vurmuş ve ölüm bahşeden tehditvari bir sesle konuşmuştu. "Yok koçum, bekar değil..." Lacivert gözleri bir savaş habercisi gibi bana döndüğünde, varlığımı ahraz kılmak için yemin etmişti. "Kendisi adını söylerken, yanına soyadımı eklemeyi unuttu." ~Tüm hakları gözü kara, kalbi yara olanlarda saklıdır.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Herkes okul dizisi olsun demiş, yine okulla alakalı yapıyorum. Babasının tayin sonucu ailesiyle temrenliye kasabasına gelen ve geçmişte yaşadığı şeyler yüzünden konuşamayan bir kız.... Tek arkadaşı tek sırdaşı ikiz kardeşi olan esatla beraber yeni okullarında başlarına neler gelebilir?

Daha 10 yaşında kendi öz kuzeni tarafından pis bir oyuna getirilen kızın ne gibi travmaları olabilir? Kız bu pis oyun yüzünden nelerini kaybetmiş olabilir? Bide bunlar yetmezmiş gibi yeni geldiği okulla beraber yeni bir belası vardı. Her şey o liseye gitmesiyle başladı...