Πάντα παρεξηγήσιμη. Κανένας ποτε δεν θα καταλάβει αν δεν βρεθεί σε αυτή τη θέση. Μίσος. Αυτο ειναι το σωστο συναίσθημα, όμως εκείνη δεν είχε τίποτα απο αυτο μέσα της. Συμπάθεια. Ετσι ξεκίνησε. Γιατί; ένιωθε ασφάλεια, παραπανω απο εκείνη που της πρόσφεραν οι δικοί της. Αγάπη. Ετσι κατέληξε, να τον αγαπάει με όλη της την καρδιά. Απέχθεια. Προς τους ανθρώπους που την μεγάλωσαν, όμως δεν την πρόσεξαν. Η ίσως το έκαναν παραπανω απο όσο θα έπρεπε. Καμια ελευθερία δεν είχε, αρα ποια ειναι η διάφορα με το τώρα; Καμια. Παντα ήθελαν την τέλεια κόρη, άριστους βαθμούς, να μην βγαίνει, να μην πίνει, να μην καπνίζει, να μην έχει τη ζωή που αρμόζει στην ηλικία της. Και εκείνος; Εκείνος άνοιξε δρόμους μπροστά της και τους ξαναέκλεισε πριν προλάβει να τους περπατήσει. Και όμως εκείνος την εμπιστευόταν. Μπορούσε να του προσφέρει ευχαρίστηση και εκείνη επερνε ως αντάλλαγμα την ασφάλεια που της παρείχε. Μια "άρρωστη" σχέση όπως θα την χαρακτήριζαν πολλοί που όμως μέσα απο τα δικά της ματια φαίνεται ο παράδεισος και η κόλαση μαζί. Ο δικός της κόσμος, μαζί του.

She was dressed to kill and he was to die for. © whiskeystyles

"Και αν χάσεις..."πλησίασε και άλλο κοντά μου , μικραινοντας την απόσταση μεταξυ μας. "Τι θα γίνει τότε?"ρώτησα σηκώνοντας ειρωνικά το φρύδι μου , προς το μέρος του. "Δεν θες να μάθεις."ψιθύρισε αισθησιακα μηδενιζοντας το κενό που μας χώριζε. Cover : me All rights reserved.Please don't copy.

Έγινε ενα με τους δαίμονες της. *Έντονο περιεχόμενο με σκηνές αυτοτραμαυτισμού/ δεν προωθώ τις συγκεκριμένες πράξεις*

-she was always his favorite drug, but never his obsession. Wattpad - 2016 ©5footdangerr {DON'T COPY THE STORY ALL RIGHTS RESERVED} (Story Plot By: @THEICEWOLVES)

<<Πίστευα μέχρι στιγμής πώς είχα περάσει από όλα τα δωμάτια της κόλασης μα αυτό ποτέ δεν ήξερα πώς υπήρχε...>> #16 in fanfiction ◆2016 [DON'T COPY THE STORY]◆

[ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ]-ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ Με κοιτούσε υποτιμητικά και με εκανε να αισθάνομαι ακομη πιο άβολα.Ειναι η στιγμή να του πω αυτο που ηθελα εξαρχής; Μετα απο πολυ σκέψη πηρα το θάρρος να του μιλησω ξανά και να του προτείνω αυτο που ειχα βάλει στο μυαλό μου απο την ώρα που το σκέφτηκα. 'Αυτο π-που ηθελα ν-να σου π-πω...'το τραύλισμα μου δεν βοηθούσε καθολου!Με κοιταξε απο πανω μεχρι κατω και αρχισε να προχωράει κοντα μου κανοντας μου νόημα να συνεχισω. 'Χ-χρειάζομαι την β-βοηθεια σου.'τραυλισα πηγαίνοντας ολο και πιο πισω καθως η στενή επαφή επισης δεν με βοηθούσε καθολου. 'Και εγω γιατι πρεπει να στην δωσω;'ρωτησε σηκώνοντας το φρυδι του και εχοντας το γνωστό του μισο χαμογελο στο υπέροχο προσωπο του. 'Και οι δυο ξ-ξερουμε το γιατι.'απαντησα χτυπώντας στον τοιχο και κοιταξα τα καταγάλανα σαν την θάλασσα ματια του,έντονα. 7/1/16-31/10/16 © All rights reserved Please don't copy the story

[ΥΠΟ ΔΙΌΡΘΩΣΗ] {Book 2 of trilogy; Doomed} «Το κάνεις τόσο δύσκολο να σε αγαπάω» «Τότε, μη» «Είπα ότι είναι δύσκολο, δεν είπα ότι θα τα παρατήσω ποτέ» /Ευχαριστώ την υπέροχη guwon- για το εξώφυλλο❤️/ 2016-2019