𝓓ł𝓾𝓰𝓲𝓮 𝓷𝓸𝓬𝓮 𝓚𝓻𝓸́𝓽𝓴𝓲𝓮 𝓭𝓷𝓲 𝓩𝓪𝔀𝓼𝔃𝓮 𝓳𝓪 𝓣𝓪𝓶 𝓰𝓭𝔃𝓲𝓮 𝓣𝔂... Tomik wierszy mojego autorstwa. Zapraszam, może znajdziesz tu coś dla siebie ♥

Donna mamma es chujoczita ❤️

Będę tu pisał głównie o randomowych sytuacjach z mojego życia, czasem jakichś problemach, zainteresowaniach, transpłciowości, szkole i przemyśleniach. Uznajmy, że będzie to coś na kształt mojego dziennika. Z góry przepraszam za przekleństwa i mój dziwny humor. Ostrzegam też, że te stare rozdziały były pisane, gdy miałem 13/14 lat, więc często są okropne, nieaktualne i czasem trochę zbyt atencyjne. W razie czego, drogi czytelniku, niestety nie zapłacę Ci za terapię, bo nie mam z czego. Serwer na Discordzie Wattpadowe Stokrotki Kamila https://discord.gg/Nz4Y2ysF

Tutaj będę pokazywać moje szkice, gotowe projekty ubrań, stylizacje i może czasem ćwiczenia z anatomii. Jak w końcu przyłożę się do robienia na praktykach czegoś więcej, niż tylko myślenie, jak przysmażyć nauczycielkę żelazkiem albo przyszyć do stołu overlockiem, to może będą też moje krawieckie wypociny(na razie uszyłem tylko poszewkę na poduszkę, zmutowanego pluszowego miśka, niedokończone spodenki i dwie szmaty udające spódniczki)

Tutaj znajdziecie wszystko, oprócz inteligencji, logiki i powagi ❤️ Zuza i Kamil, prowadzący tą niepoważną książkę, to znerwicowani nastolatkowie, kreatywni, pozytywnie zakręceni(czytaj: zjebani) i rządni krwi(plotek też). Z góry ostrzegamy, za terapię, drogi czytelniku, Ci nie zapłacimy, bo nie mamy z czego. TW: CHORE POCZUCIE HUMORU, WULGARYZMY, KONTROWERSYJNE POGLĄDY, IQ NA MINUSIE I POTENCJALNA NERWICA

[skończone] The Universe is In your bones, The stars in your Soul; it's never really The End /David Jones "Love and Space Dust"/ *** liczba rozdziałów: 30+epilog pairingi: Minjoon, Yoonjin typ: space opera, sci-fi (bardziej fiction niż science) ostrzeżenia: możliwe smuty, gore i śmierć bohatera(ów) ale będą ostrzeżenia przed rozdziałami *to jest fanfiction, w którym występują związki homoseksualne*

"A jeśli mój Anioł Stróż ma na imię Lucyfer? " Decyzje podejmujemy na co dzień. Wybieramy w co się ubrać, co zjeść na śniadanie, bądź, o której wstać. Na pozór są one błahe, bez znaczenia, są przecież częścią naszej codziennej rutyny, lecz co gdyby taki drobny wybór zmienił wszystko? A zwłaszcza nas samych? Właśnie o tym przekonała się nastoletnia Willow. Rozpieszczona dziewczyna z bogatego domu, której życie zmienia się w koszmar po przeprowadzce do małego, "spokojnego", miasteczka. Najwyższe notowanie : 07.11.2016 r. #1 w fantasy

Nie jestem rannym ptaszkiem. Nie jestem optymistką. Tak- nie lubię go, jej... Ciebie też nie lubię. Nie jestem tą dziewczyną w różowej sukience, która myśli, że jest lepsza od wszystkich. Nie jestem tą nastolatką w za dużej kurtce i glanach. Jestem tą, której nikt nigdy nie poznaje. Tą, na którą nikt nie zwraca uwagi. Pomyśl dwa razy, nim staniesz ze mną twarzą w twarz... ~~~ Ida Smith ma osiemnaście lat. Mieszka z tatą i jego nową żoną oraz ich 5 dzieci. Nie widzi nigdzie pozytywów i lubi być sama. Mijający czas nie ma dla niej znaczenia. Jednak jej życie się zmienia. Najpierw poznaje bardzo sympatycznego chłopaka, a potem wokół niej dzieją się dziwne rzeczy. Czy im sprosta? Czy w końcu znajdzie swoje "powołanie"? #44 w paranormalne- 1.02.2017r. #26 w paranormalne- 2.02.2017r. (!!!) #18 w paranormalne- 16.08.2017r. ♥ #9 w paranormalne- 21.08.2017r. ♥ (!!!!!) #6 w paranormalne - 13.03.2018r. ❤️(!!!!!!!) #1 w śmierć - 2.01.2020 🖤

Dopiero co skończyła się moja przedostatnia lekcja, a ja już mam dosyć. Dzisiejszy dzień nie może być jeszcze gorszym. Aż cztery razy byłam przy tablicy. Nie chcąc by spotkało mnie to po raz kolejny postanowiłam upiec z matematyki. Poszłam do domu dłuższą drogę czyli przez las. Wchodząc do naszej willi zobaczyłam otwarte drzwi. Coś musiało się tu zdarzyć. Weszłam do środka. Gdy znalazłam się w salonie zobaczyłam coś czego nigdy bym się nie spodziewała.

Moja rodzina to jeden wielki sekret, którego nikomu nie wyjawiamy. Żyjemy z dala od ludzi, aby się nie wydać. Co piąte nasze pokolenie to smoki. Niestety padło na mnie i mojego starszego brata, ale my nie chcieliśmy się ukrywać. Chcieliśmy żyć normalnie i mieć przyjaciół. Z tego powodu wymknęliśmy, a raczej uciekliśmy z wyspy, aby pójść do liceum.