𝐁𝐑𝐎𝐍𝐙 ~𝑌𝐴𝑁𝑆𝐼𝑀𝐴 (+18) ~𝐆𝐎𝐋𝐃𝐄𝐍 𝐒𝐇𝐀𝐃𝐄 𝐎𝐅 𝐁𝐑𝐎𝐖𝐍 ~ Gizemin ve bilinmezliğin nişan aldığı Hazal'ı korumak adına bütünlüğü bir sır perdesi gibi aralayan altı adet koruma... Bronz gözler, geçmişin unutulan sır havuzunda boğulan Hazal'a yardım edebilecek mi? Yoksa sırların derinliğinde kaybolmasını mı sağlayacak? Zihnini zorla, o mührü kır ve demir parmaklıktan kurtul. Heykellere hapsolmuş ruhları sonsuzluğa teslim et ve bedeli öde, eğer bunu yapmazsan vicdanın ile kurduğun mahkemede zihnen idam edileceksin. Bronz İrislerin sahibi geçmişinin prangasından kurtulmak için aradığı anahtar kalbine bir hançer gibi saplanacak mı? Hangi ses üstün gelecek? Kalbin atış sesleri, saatin tiktak seslerine galip gelebilecek mi? Saatin tiktak sesleri, kalp atış seslerini bastırabilecek mi? İnstagram: @bronzofficall Tiktok : @bronz_offical ..... Masumluğun simgesi olan beyaz; bir o kadarda depresif, Karanlık ve karmaşık... Peki ya gerçekleri yansıtan şeyler? Aynaların beyazın bile kirli, siyah tarafını gösteren saydam ışıltısı... O aynaya bakamıyorum, geçmişimin verdiği korku ve endişe, masum olan beni, bi hayli kirletip yaşamış olduğum fakat adını bilmediğim şeylerin içinde beni acımasızca yansıtacak. İşte O zaman "Kimim ben? " Sorusu ortadan kalkacak.

Elleri, duvara yaslanan kadının iki yanında durdu. Çenesi başının birkaç santim üzerinde duruyordu. Şekerli şampuanın kokusunu uzun zaman sonra ilk defa bu kadar yakından ve sindirerek içine çekiyordu. İkisi de kalbinin deli gibi attığını hissediyordu. Başını yavaşça eğip hemen altındaki kadına baktı. Bu sırada Mehir de onu görmek için başını kaldırmıştı. Dudakları kadının alnına yakınken onun koyu yeşil gözlerine baktı Teoman. Bu renk dünya üzerinde bir tek ona yakışıyordu. "Neden bu kadar güzelsin acaba?" Boğuk sesiyle sorduğunda bu gerçek bir soru değildi ama içtendi. Mehir kaşlarını çatıp anın büyüsüne kapılmamaya çalıştı. "Sen cidden sarhoşsun." "Yalnızca sarhoşlara böyle görünüyorsan tanıştığımızdan beri ayılamıyorum demektir." Duvardaki elini Mehir'in yanağına koydu. Burunları birbirine değecek kadar yaklaştığında ikisi de mayışmış gibiydi. Gözleri yarı kapalıydı. "Hep bu kadar yakın olduğumuzu düşünüyorum." - - - - - "Bittiğini düşündüğün her şey yeniden başlar. Çünkü evrenin yasası bu. Hiçbir şey vardan yok edilemez. Tıpkı anıların gibi..." - - - - -