"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

Korkudan ağlayan kızıma baktım. Gözünden akan her damla yaş kızgın birer lav gibi kalbime düşüyordu. "Ağlama." "Git burdan." Bağırışı boğazını acıtmış olacakki yüzünü buruşturdu. "Burdan giderim ama senden gidemem küçük." "Seni asla sevmeyeceğim! " Sadece sözleriyle kalbime sayısız hançer saplıyordu. Sinirleniyordum. Sinirimli halimi görürse psikopat olduğumu anlar ve benden ölesiye korkardı. Sinirimi ona göstermemek için son kez o güzel suratına baktım ve odadan çıktım. Odadan çıkarken beynimde tek birşey yankılanıyordu. 'Sonum olacaksın küçük velet. Sonum olacaksın.'

Adımlarım hızlanmaya başlamıştı. Korkuyu iliklerime kadar hissederken ne yapacağıma karar veremiyordum. Uzun zamandır peşimdeydi, sadece arabayla takip etmesine rağmen artık beni ürkütmeye başlamıştı. Kim olduğunu benden ne istediğini bilmiyordum. Sadece hayatımda benden habersiz var olduğunu biliyordum. Ve olacağını!

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

KOLEJ SERSERİLERİ ADLI İLK KİTAPTIR. Birbirlerinin kardeşi olmuş bir arkadaş grubu düşünün . Kalplerindeki yaraları , geçmişleri , acıları ortak olan birbirlerinin ailesi , kız kardeşi ve dostu olan dört kız. Alıştıkları monoton hayatları değişti . Hepsinin hayatına yeni yalanlar , yeni insanlar ve yeni hikayeler girdi. Bu yenilikler neye yol açabilirdi ki en fazla? İnsanın evi sadece dört duvar ,üzeri çatı olan yer değildir.Kaçış noktan ,sığınağın ve sussan dahi konuştuğun yerdi .Ben cadde cadde, sokak sokak evimi aramıştım. Her yolun sonu çıkmaz sokak oldu. Şimdi ben aramıyorum evim bana onu bulmam için yol gösteriyordu. Aaa ! Bir şey daha vardı . "Her şey doğru zaman, doğru insanlarla güzeldir." Gün geçtikçe anlarsın. -"Hani masalda olurdu ya gökten üç elma düşerdi . Bize bir kalp düştü ,biz o kalbi aldık ve içinde ruhlarımıza birlestirdik. İste bu yüzden bizim kalplerimizi ayırmaya kimsenin gücü yetmezdi..." Dostlukları güçlenirken aşklarını koruyabilecekler mi? dersiniz. Ya da aşkları için dostluklarını koruyabilecekler mi ? O zaman sizi şöyle okumaya alalım♡

-Beni öldürme yalvarırım,hem ben sana ne yaptım. Silahı alınma koydu. -son sözlerin nedir? -Yapma Ve kurşunun korkunç sesi kulakları sağır edecek derecedeydi. Bir kaç saniye durdum acı yoktu ölmüşmüydüm gözlerimi yavaş yavaş açtığımda ben değil,peki kim ölmüştü? arkamı döndüğümde gözlerimden iki damla yaş dökülmüştü... Ilk Aşklar güzel ve mutlu mu başlar? Cevaplar için okumaya devam koş gel...

SAPLANTI'nın devamıdır. Lütfen başlamadan önce birinci kitabı okuyun.

Onların hikayesi küçük ama korkutucu notlarla başladı. Hüma her gün onu tehdit eden notlar ve nereye giderse gitsin arkasından eksik olmayan ayak sesleri ile güne başlıyordu... Biri onu takip ediyordu, bundan tek kurtulma yolu vardı her şeyini değiştirip yeni bir başlangıç. Gittiği yeni okulda peki bu takipçisinden kurtulacakmıydı. Yeni insanlar hayatını değiştirecek mi? Hiç ummadığın kişiye aşık olunacak mı? Hüma ve Kaya'nın hikayesini merak ediyorsan okumaya başla

Hangi salak bir yatılı okula gitmeyi tercih eder ki ? İtiraf ediyorum: ben ve kankalarım... º•.○●º•.○●º•.○●º○.○●º•. AHENK: Bizim tayfanın çılgını. Kendisi garip ama güzel kelimeleriyle ünlüdür. İnatçı ve bir o kadar da uykucu. Yabancı şarkıdan başka dinlemez. Ayıp olmasın sesi de aramızda en iyisidir. Mantıken hepimiz cam çerçeve kırdığımız için. Çılgınlıkları bir gün başına dert açacak da neyse. BEDİZ : Tayfamızın çılgın psikopatı. Mecazen tabii. Hep gay bir arkadaşının olmasını istemiştir. MaNga dinler. Oldukça kültürlüdür. Aşk ilişkilerine zerre kafası basmaz. Söz konusu film ve diziler olunca müthiş bir bilgi birikimine sahiptir. Gerçek bir hayalperesttir. ERVA: Tayfamızın mutsuz kraliçesi. Ağır bir ergenlik geçiriyor. Biraz inektir. Sürekli çalışmak ve notunu yüksek tutmak zorundadır. Duygu sıfıra yakın. Psikolojik sorunları var. T-Rap ve Kpop dinler. Ha bir de entelektüel görünmek için klasik müzik. Noodle ile duygusal ilişkileri var. ZÜMRÜT : Tayfanın en ama en baba kızı desek yalan olmaz. Sanırım tayfanın en normali de bu kız. En mantıklı konuşanı da. Kavga-Dövüş favorisi. Babası eski bir boks şampiyonu olunca ona da geçmiş kavgacı kişilik. Genelde kafasına ne eserse onu dinler. Sanırım tayfanın küçük annesi bu kız. Korumacı da ondan. EFTALYA: Tayfanın cici kızı. Tabi haliyle romantik. Biraz da dengesiz olabilir. Ses kontrolü sıfırdır. Sessiz konuşması gereken yeri bastıra bastıra söylemek için bağırabilir mesela. Pozitif bakış açısıyla tam bir aptal aşık ergen rolünü benimsemiştir. Kore klip izlemeye bayılır ama iş dizilere gelince hiç bulaşmaz. Türkçe pop dinler.